به گزارش الوقت، بحران غذایی در غزه همچنان زندگی خانوادههای فلسطینی را تحت تأثیر قرار داده است؛ بهگونهای که خانوادههایی با درآمد بسیار اندک یا بدون درآمد، برای تأمین حتی یک وعده غذای روزانه به آشپزخانههای خیریه و کمکهای غذایی وابسته شدهاند. الجزیره در گزارشی از زندگی یک خانواده هفتنفره در غزه روایت کرده که تأمین غذا برای آنها به یکی از اصلیترین دغدغههای روزمره تبدیل شده است.
«مروت رضوان»، ۴۵ ساله، به همراه پدر ۷۰ ساله و خواهر ۴۰ سالهاش از سه خواهرزاده خود نگهداری میکند؛ کودکانی که در جریان حمله هوایی اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۴ والدین خود را از دست دادند. این خانواده اکنون در چادری در دیرالبلح زندگی میکنند و هیچیک از سرپرستان آنها درآمد ثابت ندارند و برای تأمین نیازهای روزمره به کمکهای بشردوستانه وابستهاند.
به گفته الجزیره، آشپزخانههای جمعی یکی از مهمترین منابع غذایی خانوادههای کمدرآمد در غزه هستند، اما فعالیت آنها طی ماههای اخیر بهشدت کاهش یافته است. بر اساس آمار دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، تعداد وعدههای تولیدشده در این آشپزخانهها از حدود ۱.۵ میلیون وعده در روز توسط ۱۶۵ آشپزخانه در اواسط مارس به حدود ۶۹۸ هزار وعده توسط ۱۰۲ آشپزخانه در ماه ژوئیه کاهش یافته است. کمبود شدید بودجه و افزایش هزینههای عملیاتی از عوامل اصلی این کاهش عنوان شده است.
رضوان میگوید غذایی که از آشپزخانه دریافت میکنند معمولاً برای هفت نفر کافی نیست و او مجبور است با استفاده از کنسرو ماهی، لوبیا یا نخود، وعده غذایی را بیشتر کند. آشپزخانه نزدیک محل اسکان آنها نیز نزدیک به دو ماه تعطیل بود و پس از بازگشایی تنها دو روز در هفته فعالیت میکند.
کمبود تنها به وعدههای پختهشده محدود نمیشود. الجزیره گزارش داده است که گوشت برای بسیاری از خانوادهها به یک کالای لوکس تبدیل شده و تهیه سبزیجات تازه نیز به دلیل کمبود و قیمت بالا دشوار است. قیمت یک کیلوگرم خیار در بازار غزه حدود ۱۵ شکل، معادل ۴.۵ دلار و گوجهفرنگی حدود ۱۰ تا ۱۲ شکل گزارش شده است.
برنامه جهانی غذا نیز در ماه ژوئیه اعلام کرده بود که حدود ۷۷ درصد خانوادهها در غزه برای تهیه سبزیجات تازه، میوه و منابع پروتئینی با مشکل مواجهاند؛ زیرا درآمد محدود آنها پاسخگوی قیمت بالای این مواد غذایی نیست.
این وضعیت بر سلامت کودکان نیز اثر گذاشته است. یکی از فرزندان خانواده، «حبیب»، که از آسیبهای شدید ناشی از جنگ رنج میبرد، حدود یک سال است با سنگ کلیه دستوپنجه نرم میکند و پزشکان علت آن را رژیم غذایی نامناسب و سرشار از نمک عنوان کردهاند. وابستگی خانواده به غذاهای کنسروی و دشواری دسترسی به مواد غذایی تازه، امکان تغییر رژیم غذایی او را محدود کرده است.
مروت رضوان میگوید هنگامی که غذا کم باشد، بزرگسالان وعده غذایی خود را حذف میکنند تا کودکان سهم بیشتری داشته باشند. او به الجزیره گفته است که پدر سالمندش تا زمانی که مطمئن نشود نوههایش به اندازه کافی غذا خوردهاند، چیزی نمیخورد.
گزارش الجزیره در نهایت تصویری از شرایط خانوادههایی ارائه میکند که بحران غذایی برای آنها دیگر یک وضعیت موقت نیست، بلکه به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است؛ خانوادههایی که برای تأمین یک وعده غذا، میان کمکهای بشردوستانه، آشپزخانههای خیریه و بازارهایی با قیمتهای سنگین در رفتوآمدند.
