به گزارش الوقت، تغییرات اقلیمی و افزایش سطح آب دریا، یکی از قدیمیترین منابع طبیعی درمان در منطقه سونداربانس بنگلادش را با خطر نابودی مواجه کرده است؛ جنگلهای حرا که میلیونها نفر در جنوب آسیا از منابع طبیعی آن برای درمان بیماریها استفاده میکنند، بهتدریج با نفوذ آب شور و از بین رفتن پوشش گیاهی دارویی روبهرو شدهاند.
بر اساس گزارش تفصیلی الجزیره، سونداربانس، بزرگترین جنگل مانگرو جهان، تنها یک زیستبوم منحصربهفرد نیست، بلکه برای جوامع محلی نوعی «داروخانه طبیعی» نیز محسوب میشود. در این منطقه، درمانگران سنتی از پوست، برگ، ریشه و دیگر بخشهای گیاهان برای تهیه داروهای سنتی استفاده میکنند؛ اما تغییرات محیطی دسترسی به این منابع را دشوارتر کرده است.
یکی از مشکلات اصلی، افزایش سطح آب دریا و نفوذ آب شور به داخل جنگل است. افزایش شوری خاک و آب باعث میشود بسیاری از گونههای گیاهی که در طب سنتی منطقه کاربرد دارند، شرایط مناسب رشد خود را از دست بدهند. الجزیره در گزارش خود با تمرکز بر زندگی درمانگران سنتی، روند دشوارتر شدن دسترسی آنها به گیاهان دارویی را به تصویر کشیده است.
سونداربانس در امتداد مرز هند و بنگلادش قرار گرفته و یکی از حساسترین مناطق جهان در برابر تغییرات اقلیمی است. افزایش سطح آب دریا، فرسایش زمین، طوفانهای شدید و افزایش شوری، زندگی جوامع محلی و منابع طبیعی آنها را تحت تأثیر قرار داده است.
در چنین شرایطی، درمانگران سنتی مجبورند برای یافتن گونههای گیاهی مورد نیاز خود مسیرهای بیشتری را در جنگل طی کنند. برخی از گیاهانی که در گذشته بهراحتی یافت میشدند، اکنون کمیابتر شدهاند و همین مسئله آینده دانش سنتی درمان را نیز با ابهام مواجه کرده است.
اهمیت بحران تنها به از بین رفتن چند گونه گیاهی محدود نمیشود. بسیاری از روشهای درمانی سنتی سونداربانس نسلبهنسل منتقل شدهاند و دانش استفاده از گیاهان بخشی از میراث جوامع محلی محسوب میشود.
هرچه گیاهان دارویی کمیابتر شوند، دسترسی درمانگران به مواد اولیه نیز کاهش مییابد و در نتیجه بخشی از دانش سنتی که بر پایه شناخت دقیق همین گیاهان شکل گرفته، در معرض فراموشی قرار میگیرد.
گزارش الجزیره نشان میدهد آنچه در سونداربانس در حال از بین رفتن است، فقط پوشش گیاهی یک جنگل نیست؛ بلکه شبکهای از دانش بومی، درمان سنتی و رابطه تاریخی جوامع محلی با طبیعت است.
