الوقت - وزارت دفاع رژیم صهیونیستی در 28 جولای 2019 از آزمایش سامانه ضد موشکی «پیکان ۳» خبر داد .این سامانه به منظور انهدام موشکهای بالستیک با همکاری مشترک رژیم صهیونیستی و آمریکا ساخته شده است. تل آویو میگوید که «پیکان ۳» میتواند با «موشکهای بالستیک شلیک شده از ایران و سوریه» مقابله کند. به گفته وزارت دفاع رژیم صهیونیستی این سامانه در چند نوبت در آلاسکای آمریکا مورد آزمایش قرار گرفته است. باتوجه به اینکه پیکان 3 قبلا نیز در اختیار ارتش رژیم صهیونیستی قرار گرفته بود، اهداف و انگیزه های دیگری نیز پشت این آزمایشات جدید مشترک قرار دارد.
سامانه دفاع موشکی اسرائیل
دفاع موشکی رژیم صهیونیستی در سه لایه سازماندهی شده است. لایه اول دفاعی سامانه گنبد آهنین است که از سال 1990 پس دفاع موشکی حزب الله ایده آن پرورش یافت. تا سال 2018 ده آتش بار از این سامانه در اختیار ارتش قرار گرفته قیمت تمام شده هر آتش بار 50 میلیون دلار است. هر آتش بار دارای سه پرتابگر است و هر پرتابگر نیز 20 رهگیر آماده شلیک را در خود جای داده است نهایت برد این سامانه برای رهگیری راکتها و خمپارهها بین 40 تا 70 کیلومتر عنوان شده است . رژیم صهیونیستی ادعا میکند نرخ موفقیت این سامانه پس از حملات موشکی از سوی غزه در سالهای 2012 و 2014 و برخی حملات از سمت سوریه به بلندیهای جولان در سال 2018 حدود 85 تا 90 درصد بوده و قرار است 5 آتش بار دیگربه این سامانه افزوده شود. لایه دوم دفاعی رژیم صهیونیستی فلاخن داود است که برای رهگیری راکتها میانبرد بین 70 تا 300 و همچنین برخی انواع هواپیماهای بدون سرنشین تسلیح شده است. لایه سوم دفاعی مربوط به موشکهای بالستیک با برد بیشتر از 300 کیلومتر سامانه عبری ختس یا پیکان (Arrow) هست که در سه فاز از سال 1980 شروع شد مراحل عملیاتی پیکان 2 از سال 2000 شروع شد که اولین آتش بار آن پایگاه هوایی پالماخیم در جنوب تل آویو فعال شد و سومین آتشبار آن در سال 2012 در شهر تل شهار فعال شد سرعت پرتاب پیکان دو، 9 ماخ است. با وجودی که موشک شهاب سه در سال 2003 وارد تسلیحات رسمی نیروهای مسلح ایران قرار گرفت، اما رژیم صهیونیستی و آمریکا در سال 2009 موافقت نامهای برای تولید موشک پیکان سه به بهانه مقابله با موشکهای شهاب سه و سجیل امضا نمودند.
پشت پرده پیکان 3
پیکان سه از سال 1996 تا کنون چند بار آزمایش شده هزینه هر آزمایش حدود هشتاد میلیون دلار بوده طبق اطلاعات موجود تمام این آزمایشات در ایالت آلاسکا انجام شده است. اما چند مساله در ساخت این موشک، اهداف اعلامی رژیم صهیونیستی را زیر سوال میبرد:
1-اگر ثبات راهبردی در موشکهای بالستیک منطقه به هم خورده است این اتفاق از سال 2003 با تولید شهاب سه باید کاملا وضعیت را تغییر میداد رژیم صهیونیستی تا سال 2002 نسخه block-5 پیکان 2 را در اختیار نیروی هوایی خود قرار داد که با کمک آمریکا ساخته شده بود اما نیاز به پیکان سه که به گفته مقامات آمریکا و رژیم صهیونیستی حتی آزمایش آن در محدوده سرزمینی رژیم صهونیستی ممکن نبود، فراتر نیازهای استراتژیک رژیم صهیونیستی و پوشش کل منطقه ای است که این رژیم قصد دفاع موشکی از آن را دارد .«ریون پداتزور» تحلیلگر ارشد نظامی و مدرس دانشگاه تل آویو از همان ابتدای پروژه پیکان با پیش بینی بودجه 10 میلیاردی این پروژه طی یک بازه زمانی ده ساله به انتقادپروژه ختس برخاست و اعلام کرد ماهیت این موشک با دکترین سنتی بازدارندگی رژیم صهیونیستی در تضاد است.
2- پس از آزمایش سه روز پیش این موشک، وزرات دفاع رژیم صهیونیستی اعلام کرد پیکان سه میتواند هر کلاهک نامتعارف را رهگیری و نابود کند در صورتی که در دکترین نظامی ایران استفاده از کلاهکهای نامتعارف روی موشکهای سجیل و شهاب سه پیش بینی نشده است و چنین هدفی نشان میدهد آمریکا و رژیم صهیونیستی در پوشش بازدارندگی در برابر ایران به دنبال مقابله با کشور ثالثی باشند که دارای کلاهکهای هستهای است ضمن آنکه آمریکا از همان ابتدای قرار داد 78 میلیون دلار به شرکت بوئینگ برای مشارکت در ساخت پیکان سه اعطا کرد اگر چه هزینههای دیگری برای تولید این موشک پرداخت نموده که گفته میشود سهم مشارکت آمریکا حداقل 30 درصد و احتمالا 60 درصد باشد با توجه به دکترین نوانزواگرایی ترامپ و پرهیز از ایجاد هزینه های اضافی برای آمریکا، این مساله قابل تامل است که چرا ترامپ با صرف چنین هزینههایی مخالفت نکرده است با توجه به فاصله 2600 کیلومتری مسکو و تل آویو به نظر میرسد رژیم صهیونیستی برای حفظ خود در چارچوب منافع مشترک استراتژیک آمریکا در آینده، مقامات واشنگتن را ترغیب به مشارکت در پروژه ای نموده است که از طریق رژیم صهیونیستی و همسایگی سوریه بتواند در برابر موشکهای فراصوت و میانبرد روسیه در شرایط حساس از نقطه غیر قابل پیشبینی وارد عمل شود این مساله در جایی مهمتر میشود که آمریکا در سند بازبینی دفاع موشکی جدید خود به دنبال رهگیری موشکها در فضای ماواری جو و توانایی مانور در برابر ماهواره های دشمن است. در صورتی که کارشناسان اعلام کرده اند رژیم صهیونیستی با داشتن پیکان سه جزو معدود کشورهایی خواهد بود که قادر به شلیک به ماهوارههاست همچنین سرعت ضد موشکهای پیکان سه میتواند علیه سامانههای موشکی روسیه در سوریه نیز مورد استفاده قرار بگیرد.
