سایت تحلیلی خبری الوقت | Alwaght Website

انتخاب سردبیر

خبر

بیشترین بازدید

روز هفته ماه

پرونده ها

دکترین امنیت ملی آمریکا در دوران ترامپ

دکترین امنیت ملی آمریکا در دوران ترامپ

undefined
بازسازی غزه؛ چالش‌ها، مخاطرات و سناریوها

بازسازی غزه؛ چالش‌ها، مخاطرات و سناریوها

undefined
طالبان و پاکستان؛ از هم‌پیمانی تا دشمنی

طالبان و پاکستان؛ از هم‌پیمانی تا دشمنی

undefined
کاروان‌های دریایی کمک به غزه

کاروان‌های دریایی کمک به غزه

undefined
جنگ 12 روزه

جنگ 12 روزه

undefined
گاه‌شمار جنگ غزه

گاه‌شمار جنگ غزه

undefined
توافق صلح ایران و عربستان

توافق صلح ایران و عربستان

undefined
طوفان الاقصی

طوفان الاقصی

تندروهای صهیونیست‌ باد کاشتند پس طوفان درو می‌کنند!
فراز و فرود مناسبات ترکیه و عربستان

فراز و فرود مناسبات ترکیه و عربستان

undefined
معامله قرن

معامله قرن

undefined
اختلافات ترکیه و آمریکا

اختلافات ترکیه و آمریکا

undefined
New node

New node

تحولات ترکیه

تحولات ترکیه

undefined
آزادسازی موصل

آزادسازی موصل

آزادسازی موصل یا نبرد بازپس گیری موصل از اشغال گروه تروریستی داعش، عملیات نظامی منظم و کلاسیکی است که از روز دوشنبه ۱۷ اکتبر ۲۰۱۶ به فرمان حیدر العبادی نخست وزیر عراق برای پس گرفتن موصل از سیطره داعش آغاز شد. موصل مرکز استان نینوا و دومین شهر بزرگ عراق در تابستان ۲۰۱۴ به اشغال گروه داعش درآمد و از آن زمان ابوبکر بغدادی، خلافت خودخوانده خود را در این هشر استقرار نمود. عملیات آزادسازی موصل از نوع جنگ‌های شهری منظم به شمار می‌رود.
آزادسازی حلب

آزادسازی حلب

پس از آن که دیدبان حقوق بشر سوریه مستقر در لندن؛ اوایل هفته جاری اعلام کرد که 60 درصد از مناطق شرقی حلب توسط ارتش سوریه از اشغال گروه‌های تروریستی آزاد شده است، حال منابع خبری امروز اعلام کرده‌اند؛ با پیشروی سریع و برق‌ آسای ارتش سوریه طی چند روز گذشته، مناطق تحت کنترل دولت سوریه در شرق حلب، به میزان 80 درصد رسیده است.
New node

New node

New node

New node

سازمان القاعده

سازمان القاعده

سازمان القاعده القاعده پس از 2001 دچار دگرگوني‌هاي چشم¬گيري شد. ساختار هرمي آن جاي خود را به ساختاري داد كه زيرمجموعه‌ها در آن با استقلال عمل فعاليت مي‌كردند. اين تحول اگرچه تسلط مركز بر پيرامون را تقليل داد اما بر گستره و توالي عمليات القاعده در كشورهاي مختلف خاورميانه افزود. با اين حال توان عملياتي كلان القاعده در اثر اين دگرگوني تا حدود زيادي تحليل رفت. القاعده پس از بمب‌گذاري‌هاي لندن در 2005، تاكنون نتوانسته است عمليات موفقيت آميزي در كشورهاي غربي انجام دهد. افزون بر اين، گسترش دامنۀ منطقه اي فعاليت هاي القاعده به كشته و دستگير شدن بسياري از رهبران و كادرهاي اصلي آن انجاميد. با اين حال تمامي اين چالش‌ها مانع تداوم فعاليت القاعده نشد. زيرمجموعه هاي آن در عراق، يمن، افغانستان، پاكستان، سومالي و ديگر كشورها و مناطق فعال باقي ماندند. تشكيلات القاعده تشكيلات القاعده در سال 1988 توسط اسامه بن لادن جهت مبارزه با "اتحاد جماهير شوروي" در افغانستان تأسيس شد. القاعده از سازمان "مكتب الخدمة" كه هدف آن مسلح‌ كردن و آموزش مجاهدين اسلامي براي جنگ با شوروي بود گسترش و پيشرفت يافت. اين سازمان از حمايت و پشتيباني دولت‌هاي اسلامي به ‌ويژه عربستان سعودي و پاكستان و همچنين ايالات متحده آمريكا برخوردار بود. در سال 2000 ايمن ظواهري سازمان "جهاد اسلامي مصر" را با سازمان القاعده ادغام كرد و به شخص دوم اين تشكيلات تبديل شد. خاستگاه اصلي القاعده را بايد "وهابيت" برشمرد كه خود ريشه در جنبش سلفي، مذهب حنبلي و پيروان اهل حديث دارد. رهبران، نظريه پردازان و بسياري از اعضاي القاعده يا وهابي‌اند يا از پيروان مذاهب حنبلي و حنفي كه به وهابيت تمايل زيادي دارند. القاعده را جنبشي سلفي نيز دانسته‌اند، زيرا پيشوايان آن، يعني "احمد بن حنبل" و "ابن تيميه" از نخستين مدعيان سلفي‌گري بوده‌اند. اين تفكر با دريافت خاص خود از توحيد و تكيه بر استدلال‌هاي ظاهرگرايانه بسياري از مسلمانان را كافر مي‌داند و نوك اين ويژگي تكفيري خود را به طور خاص متوجه شيعيان كرده است. ايدئولوژي القاعده بر چهار ركن سلفي‌گري، راديكاليسم، شيعه ستيزي و غرب ستيزي استوار است. از آنجا كه دو ركن آخر بر آمده از ويژگي سلفي‌گري است، به اختصار مي‌توان آن را ايدئولوژي "سلفي راديكال" ناميد. از نگاه آنان، دين يك نظام ساده حقوقي است كه از جانب خداوند براي رهايي بشر از عذاب دنيوي و اخروي نازل شده و تكاليفي را بر او واجب كرده است. به همين دليل بشر براي سعادت دنيا و آخرت بايد به عبادت و اطاعت خدا بپردازد. به رغم تداوم فعاليت، القاعده از نيمۀ دهۀ گذشته دچار چالش‌هاي بزرگي شد كه آيندۀ آن را در هاله‌اي از ابهام فرو برد. چهار چالش عمدۀ القاعده در اين سال ها به ترتيب اهميت عبارتند از: - تنزل جايگاه در جهان اسلام: در نظرسنجي هاي پس از يازده سپتامبر، القاعده از مقبوليت و محبوبيت قابل توجهي در كشورهاي اسلامي برخوردار بود. اين جنبش در ذهن بسياري از مسلمانان متشكل از جهادگراني بود كه پس از آزادسازيِ افغانستان از اشغال ملحدان، مبارزه با ظلم و ستم در ابعاد داخلي (در برابر رژيم‌هاي فاسد منطقه) و خارجي (در برابر امريكا و غرب) و دفاع از منافع جهان اسلام را سرلوحۀ فعاليت هاي خود قرار داده‌اند. اين نوع نگاه در ابتدا با توجه به گفتمان ظلم‌ستيز و جهادگرايانۀ القاعده چندان غيرمنتظره نمي‌نمود. اما با روشن شدن پيامدهاي عملكرد القاعده بر جهان اسلام، به ويژه اشغال افغانستان و عراق و نيز گسترش فعاليت‌هايي كه بيش از هر چيز جان و مال مسلمانان و بي‌گناهان را هدف مي‌گرفت، طرفداري از گفتمان القاعده به تدريج رو به كاهش نهاد. به طور مشخص از سال‌هاي 2005 و 2006 محبوبيت القاعده و پشتيباني از آن در ميان مسلمانان رو به تنزل نهاد، به نحوي كه در 2010 طرفداري از القاعده نسبت به 2001 به نيم كاهش يافت. تنزل هواداري از القاعده به معناي كاهش حمايت پرسنلي و مالي به ويژه از زيرمجموعه‌هاي اين سازمان مي‌باشد. پيامدهاي اين واقعيت را در عراق، يمن و مغرب شاهد بوديم؛ - بهار عربي: دومين چالش، خيزش‌هاي فراگير و مردميِ 2011 در خاورميانه مي‌باشد. اين تحركات در سه جهت براي القاعده پيامدهاي منفي در بر داشت: نخست آنكه تبليغات عليه رژيم‌هاي حاكم كه پيشتر يكي از ابزارهاي اساسي القاعده براي جلب حمايت و توجيه عملكردش نزد مسلمانان بود، با توجه به حضور گستردۀ مردم در اعتراضات ضدرژيم، كارآيي خود را در جذب نيروهاي جوان و پشتيباني مالي از القاعده در ميان شهروندان عرب از دست داد. دوم آنكه تقريباً تمامي نيروهاي فعال در زندگي سياسيِ منطقه – به جز القاعده – در اين تحولات حضور داشتند. تصويري كه دوري القاعده از جوامع عربي را به خوبي به نمايش گذاشت. سوم آنكه، مردمي بودن تحولات و حاشيه‌اي بودن نقش آمريكا و در واقع غافلگيريِ اين كشور از سرعت و گسترۀ تحولات و نيز تضاد آمريكا با برخي از رژيم‌هاي عرب، امكان بهره‌گيري تبليغاتي القاعده از حضور امريكا را از بين برد؛ - حذف رهبر كاريزماتيك: مرگ بن لادن بزرگترين چالش القاعده در طول سال‌هاي فعاليت آن بود. جنبش‌هاي اسلام‌گرا اغلب بر محور شخصيتي كاريزماتيك و نيرومند به فعاليت مي‌پردازند. نگاهي به جنبش‌هاي اسلام‌گراي قرن بيستم در خاورميانۀ عربي نشان مي‌دهد كه حذف رهبريِ كاريزماتيك از صحنه، اغلب به معناي زمين‌گير شدن و آغاز زوال چنين جنبش‌هايي بوده است. افزون بر اين، شخصيت جذاب و محبوبيت بن لادن در ميان اعضاي القاعده و توان سخنوريِ وي نقشي اساسي در تحكيم وحدت سازمانيِ القاعده داشته است. مرگ بن لادن علاوه بر حذف چهرۀ كاريزماتيك و وحدت‌بخشِ القاعده، اين جنبش را با چالش جانشيني روبه رو كرد؛ - بحران جانشيني: هشت هفته پس از مرگ بن لادن اعلام شد كه أيمن الظواهري به جانشيني وي انتخاب شده است. اين فاصلۀ زماني به خوبي گوياي اختلافات دروني القاعده بر سر انتخاب جانشين است. حتي اگر اين تأخير را، بنا بر تحليلي، ناشي از دشواري برگزاري سريع نشست اعضاي عالي‌رتبۀ القاعده براي انتخاب رهبر بدانيم، عدم بيعت زودهنگام زيرمجموعه هاي القاعده اين تحليل را زير سوال برد. تأخير در بيعت ساير زيرمجموعه هاي القاعده، نشان از تأثير چالش جانشيني بن لادن بر وحدت سازماني القاعده مي باشد. افزون بر فقدان اجماع بر سر الظواهري، وي چهره‌اي كاريزماتيك به حساب نمي‌آيد و از شخصيت و قدرت سخنوري بن لادن و اثرگذاري وي در رهبران و كادرهاي القاعده برخوردار نيست. از ديد برخي وي بيشتر براي مديريت يك اداره يا شركت مناسب است تا رهبري يك جنبش جهاني. مجموعۀ چهار چالش فوق، القاعده را در بستر اصلي و در حال دگرگوني فعاليتش، خاورميانه، به حاشيه رانده است. مرگ بن لادن بزرگترين ضربه‌اي بود كه به القاعده وارد شد. اگرچه الظواهري به عنوان ايدئولوگ القاعده معروف است اما وي به وضوح از صفات لازم براي رهبري جنبشي گسترده همچون القاعده برخوردار نيست. وضعيت فعلي القاعده در حالي كه كمتر از سه سال از كشته شدن اسامه بن لادن، بنيان گذار القاعده نگذشته است كه طيف هاي جوان‌تر و نوظهور القاعده پاگرفته و اقدامات انتحاري را در برخي از كشورهاي منطقه انجام مي دهند. اين در حالي مي باشد كه در سال هاي گذشته، القاعده به لحاظ سازماني و ايدئولوژي در مسير تنزل و عقب نشيني بود. روند ظهور مجدد اين سازمان تروريستي در برخي از كشورهاي منطقه را مي توان به شرايط بحراني و بعضاً هرج و مرج داخلي اين كشورها بي ارتباط ندانست. چرا كه خلأ ايدئولوژي در جهان عرب به واسطه شكست حكومت‌هاي اصلاح طلب، بازار سازمان القاعده و ايدئولوژي القاعده گرايي را در جهان عرب رونق بخشيده است. به بيان ديگر، بسياري از مخالفان انقلاب هاي عربي، كه خواهان حفظ ديكتاتورهاي سابق در قدرت بودند و يا خواهان قدرت‌يابي ديكتاتورهاي ديگر و بعضاً بازگشت آن‌ها بودند، نسل جديدي از القاعده نوين را پايه گذاري كرده‌اند. سازماني كه بسياري از اعضاي قديمي و كليدي آن در سال‌هاي گذشته كشته شدند، با گفتمان جديد و با هدف تغيير در جهان اسلام، تنها از طريق جهاد خشونت‌آميز و تروريسم، سعي در پياده نمودن پارادايم خود دارند. در اين بين جماعت اخوان المسلمين به عنوان دشمن محوري القاعده، كه چند سالي در مسير تسلط بر سياست‌هاي جهان عرب، تغييراتي را به وجود آورد، نقش مهمي در تقويت اين گروه نوين بازي كرد. هر چند كه اخوان در ادامه حركت خود، دچار چالش هاي جدي شده است، اما توانست اثبات كند كه تغيير واقعي در جهان عرب بدون تروريسم و اقدامات خشن هم امكان دارد. بر همين اساس، بسياري از تحليلگران، ظهور نسل جديد از گروه القاعده را پيش بيني كردند. نكته قابل تأمل اينكه، نوظهوران و وابستگان به القاعده نوين خيز بلندي از دمشق تا بغداد و بيروت برداشته اند و در سال گذشته خشونت و افراطي‌گرايي هاي فراواني را انجام داده اند. القاعده اي كه در عراق صحبت از شكست و محو جدي آن بود، مجدداً احيا شده و اقداماتي مرگبارتر از گذشته انجام مي‌دهد. امروز گروه دولت اسلامي عراق و شام، داعش بار ديگر براي به دست گرفتن مناطق غربي عراق در حال جنگيدن است. حتي اين گروه با ائتلاف با جبهه النصره در سوريه شكوفاتر شده است و به همراه يكديگر براي نابودي منطقه تلاش مي كنند. بر همين اساس، خشونت فرقه اي بين شيعه و سني چندين برابر شده است. بسياري از جهادي‌هايي كه از اروپا روانه سوريه شده‌اند در آتش القاعده نوين در حال سوختن مي باشند. تلاش گردان‌هاي تروريستي چون (گردان‌هاي عبدا… عزام) براي كشاندن جنگ فرقه‌اي از سوريه به لبنان و عراق است. حتي حمله به سفارت ايران در بيروت و ساير اقدامات انتحاري چون بمب گذاري را در مناطق شيعه نشين در دستوركار خود دارند
گروه داعش

گروه داعش

دولت اسلامي عراق و شام يا داعش به عنوان گروهي منشعب از القاعده محسوب مي شود كه از منظر گرايشات عقيدتي و فكري و همچنين جنبه رفتاري رويكرد يكساني با القاعده دارد. با اين حال رفتارهاي اين گروه تروريستي در طول يك دهه گذشته و به خصوص چند سال اخير نشانگر راديكال تر و خشن تر بودن اين گروه در مقايسه با القاعده است و داعش با توجه به جدايي از القاعده و پيدايش اختلافاتي بين آن دو به عنوان مخوف‌ترين و قدرتمندترين گروه تروريستي در عرصه خاورميانه ظهور كرده است. هر چند كه داعش در شكل كنوني آن محصول بحران سوريه و گسترش اختلافات و منازعات منطقه اي بعد از 2011 است، اما ريشه ها و روند قدرت گرفتن آن به دوره پس از صدام در عراق يعني از سال 2003 به بعد مربوط است. حمله آمريكا به عراق در سال 2003 فرصت و فضاي مناسبي را براي حضور و نقش آفريني گروههاي مسلح و تروريستي مختلف از جمله گروههاي مرتبط با القاعده در اين كشور بوجود آورد. بر اين اساس گروههاي مسلح مختلفي به خصوص در سالهاي پس از 2004 در عراق ظهور كرد كه با جذب نيرو و منابع مالي در تلاش بودند كه با نيروهاي نظامي آمريكايي و همچنين نيروهاي عراقي مقابله كنند. يكي از مهمترين اين گروهها جماعه التوحيد و الجهاد بود كه به رهبري ابومصعب زرقاوي در سال 2004 تشكيل شد. پس از آنكه زرقاوي بيعت خود با اسامه بن لادن رهبر القاعده را اعلام كرد به تنظيم القاعده في بلاد الرافدين تبديل شد و همچنين به اين گروه القاعده عراق نيز اطلاق مي شد. زرقاوي بعد از آزادي از زندان در اردن در سال 1999 رهبري بخشي از داوطلبان جهادي در افغانستان را برعهده داشت، اما در سال 2001 از اين كشور به شمال عراق فرار كرد و در آنجا به گروه انصارالاسلام پيوست و سپس با ايجاد القاعده عراق، وفاداري خود به رهبري شبكه جهاني القاعده را بيان داشت. القاعده عراق به تدريج به اصلي ترين گروه تروريستي در عراق تبديل شد و بيشترين انفجارها و اقدامات تروريستي از سوي اين گروه صورت گرفت. از جمله مهمترين اقدامات القاعده عراق كه در پي ايجاد فتنه مذهبي و جنگ داخلي در عراق بود، انفجار حرم شريف امامين عسگرين در سامرا در سال 2006 بود. اين تشكل عمليات تروريستي خود را به اندازه اي افزايش داد كه به يكي از قوي ترين گروههاي مسلح در صحنه عراق تبديل شد و شروع به گسترش نفوذ خود در مناطق گسترده اي از عراق كرد تا اينكه در سال 2006،‌ زرقاوي علنا در يك نوار ويدئويي تشكيل آنچه را " شوراي مجاهدين" خواند به سركردگي عبدالله رشيد البغدادي اعلام كرد. پس از كشته شدن زرقاوي توسط نيروهاي آمريكايي در سال 2006، ابوحمزه المهاجر به سركردگي اين گروه تعيين شد و در پايان همان سال دولت اسلامي عراق به سركردگي ابوعمر البغدادي تشكيل شد. دولت اسلامي عراق به عنوان گروهي تروريستي و شاخه القاعده در عراق در شكل جديد خود تحت رهبري ابوعمر البغدادي تلاشهاي خود براي ايجاد ناامني در عراق را ادامه داد، با اين حال اين گروه از سال 2008 با افول و كاهش قدرت و تاثيرگذاري در عراق مواجه شد. شكل گيري نيروهاي الصحوه يا بيداري از ميان عشاير سني عراق براي مقابله با القاعده عراق و اقدامات نظامي و امنيتي در مقابل آن باعث تضعيف جدي اين گروه شد. در 19 آوريل 2010، نظاميان آمريكايي و عراقي طي يك عمليات نظامي در منطقه الثرثار، منزلي را هدف قرار دادند كه ابوعمر البغدادي و ابوحمزه المهاجر در آن حضور داشتند و پس از درگيريهاي شديد ميان دو طرف، اين منزل هدف حملات هوايي قرار گرفت و در نتيجه آن دو سركرده تروريستها به هلاكت رسيدند. يك هفته بعد، اين گروه تروريستي در بيانيه اي هلاكت البغدادي و المهاجر را رسما اعلام كرد و پس از حدود ده روز، مجلس شوراي دولت اسلامي عراق تشكيل جلسه داد و ابوبكر البغدادي را به عنوان جانشين ابوعمر البغدادي انتخاب كرد. هر چند در اين دوره دولت اسلامي عراق در مرحله ضعف بود، اما بحران سوريه فرصتهاي نويني را براي اين گروه ايجاد كرد و البغدادي با بهره گيري از آن توانست به جايگاه و نقش آفريني عمده اي در معادلات عراق و سوريه بپردازد. بحران سوريه از چند منظر باعث ايجاد فرصت براي گروه تروريستي دولت اسلامي عراق شد. اول اينكه سوريه با توجه به مجاورت جغرافيايي و پيوستگي سرزميني با عراق فضاي عملياتي مناسبي را براي افزايش قدرت و نقش آفريني اين گروه بوجود آورد. دوم اينكه گسترش بحران و رقابتهاي منطقه اي و افزايش تنشهاي مذهبي و فضاي افراط گرايانه در منطقه منابع انساني و مالي گسترده اي را براي گروه دولت اسلامي عراق فراهم ساخت. با توجه به شرايط جديد سوريه ابوبكر بغدادي يكي از معاونان خود به نام ابومحمد الجولاني را به سوريه فرستاد كه منجر به شكل گيري گروه جبهه النصره در سوريه در 2011 شد. جبهه النصره تا سال 2013 به عنوان گروهي وابسته به القاعده در سوريه معروف بود و توانست با جذب نيرو و منابع مالي به يكي از بازيگران مهم معارض در اين كشور تبديل شود. در حالي كه گزارشهاي اطلاعاتي از رابطه فكري و تشكيلاتي اين گروه با شاخه دولت عراق اسلامي پرده برداشت، در نهم آوريل 2013، ابوبكر البغدادي در يك پيام صوتي اعلام كرد كه جبهه النصره امتداد دولت اسلامي عراق است و تشكيل آنچه دولت اسلامي عراق و شام خواند با ادغام جبهه النصره و دولت اسلامي عراق اعلام كرد. اما طولي نكشيد كه يك نوار صوتي منتسب به ابومحمد الجولاني پخش شد كه در اين نوار از رابطه خود با دولت اسلامي عراق سخن گفت، اما وي ايده ادغام با اين گروه را نپذيرفت و بيعت خود را با شبكه القاعده تحت رهبري ايمن الظواهري اعلام كرد. بر اين اساس به رغم تاكيد ايمن الظواهري بر انحلال داعش و فعاليت جداگانه دولت اسلامي در عراق و جبهه النصره در سوريه، البغدادي بر ادامه حيات داعش تاكيد كرد. بر اين اساس بود كه اختلافات مهمي بين البغدادي و ايمن الظواهري و درگيريهاي بين جبهه النصره و داعش رخ داد. با اين حال داعش توانست به نقش آفريني گسترده تري در سوريه بپردازد و جايگاه خود را در اين كشور با تصرف برخي مناطق تثبيت كند. داعش پس از تقويت خود در سوريه بتدريج حضور و نقش آفريني خود در عراق را نيز گسترش داد. داعشي‌ها كه در طول سال 2013 حضور پراكنده اي در عراق داشتند، از ابتداي 2014 نقش خود در اين كشور را بسيار توسعه دادند. بر اين اساس بود كه آنها توانستند بر مناطق گسترده اي از عراق در استان الانبار مسلط شوند و شهرهاي مهم رمادي و فلوجه را به تصرف خود درآورند. هر چند نيروهاي عراقي توانستند مناطق مهمي از جمله رمادي را از كنترل داعش خارج سازند، اما شهرهايي مانند فلوجه همچنان در دست داعش باقي ماند. در حالي كه ارتش عراق در حال تشديد اقدامات اطلاعاتي و نظامي خود براي خارج ساختن داعش از فلوجه بود، مرحله جديدي از عمليات نظامي و پيشرويهاي اين گروه در استانهاي صلاح الدين، نينوا، ديالي و كركوك آغاز شد. داعش بعد از ناكامي در تصرف سامرا به موصل حمله كرد و توانست بر اين شهر مسلط شود. سپس پيشرويهاي داعش به سوي ساير مناطق عراق ادامه يافت و از جمله باعث تسلط بر تكريت شد. در حال حاضر داعش بر مناطق قابل توجهي از سوريه به خصوص قسمتهاي شرقي مانند الرقه و همچنين بخش‌هاي مهمي از مركز و غرب عراق مسلط است. در چنين شرايطي كه با گسترش توان مالي و انساني داعش و همكاري برخي گروههاي محلي با آن همراه است، تهديدات مختلف ناشي از آن در منطقه در حال گسترش است.
جنبش گولن

جنبش گولن

جنبش گولن طی سال‌های اخیر، جریانی در ترکیه رشد کرده که اگر چه خود را وامدار اندیشه‌های سعید نورسی عالم برجسته ترک می‌داند، اما از جهات گوناگون به ارائه الگویی نوین پرداخته است. این جریان که عموماً با نام رهبر آن فتح‌الله گولن آمیخته است، تحت عناوینی هم‌چون جماعت خدمت، جریان نورچی و جماعت گولن نیز شناخته می‌شود. این جریان نه تنها در ترکیه نوین به عنوان یکی از جریان های مهم شناخته شده، بلکه در سطح منطقه نیز جریانی تاثیرگذار محسوب می شود و طی سال های گذشته، رشدی فزاینده در مناطقی همچون بالکان، آسیای مرکزی و قفقاز، افریقا و حتی امریکا داشته است. شخصیت ودیدگاه های گولن درباره گولن و شخصیت او دیدگاه های متفاوتی وجود دارد. برخی از شاگردان گولن به او لقب خواجه افندی داده اند؛ زیرا وی هم تحصیلات سنتی دینی داشته و هم به فلسفه غرب و به ویژه فلسفه کانت تعلقی ویژه دارد. برخی دیگر از افراد جماعت، او را به چشم حضرت مهدی (عج) نگاه می کنند. برخی دیگر او را یک واعظ ساده مذهبی می دانند که بواسطه نوع سخنرانی هایش در میان مردم مشهور شده است. برخی نیز او را یک مصلح بزرگ دینی و پیام آور صلح و آشتی اسلام با دموکراسی تلقی می کنند. مخالفان وی نیز او را فردی دروغگو و فریبکار توصیف می کنند که حتی جرات بازگشت به ترکیه را نیز ندارد. عده ای نیز اعتقاد دارند گولن با شخصیت بت گونه ای که به هوادارانش داده، تصویری نژادپرست، ناسیونالیست و بیگانه از دیگران، از جماعت خود ترسیم کرده است. تکبر و خوار شمردن کسانی که خارج از جماعت هستند، به رویه ای معمولی تبدیل شده است. به نحوی که نزد پیروان این جماعت، غیر از گولن، سایر علمای جهان اسلام بی اطلاع هستند و درک درستی از مسایل ندارند. (DAĞ, 2014) به هر حال فارغ از آنکه قضاوتی درباره تعارف فوق از گولن و شخصیت وی داشته باشیم، واقعیت آن است که امروز نام فتح الله گولن با اصطلاح اسلام روشنگر یا معتدل ترک که بسیاری از پژوهندگان از آموزه هاو جهان بینی آن با عنوان «پارادایم اسلام اجتماعی» یاد می کنند، گره خورده است.( فلاح، 207:1389-205) در حقیقت فتح الله گولن در ترکیه به عنوان پدر اسلام اجتماعی معروف است و وی را بنیانگذار و رهبر جنبش گولن می‌خوانند. همچنین برخی از کتاب های گولن از پرفروش ترین کتاب ها در ترکیه و حتی سایر کشورهای اسلامی بوده اند. مدارس او در بیش از 160 کشور جهان فعالیت می کنند و آراء و افکار وی را به شاگران خود منتقل می کنند. جماعت خدمت(جریان گولن) آنچه امروز به نام جریان گولن یا جماعت خدمت معروف است، حاصل اندیشه ها و تلاش های محمد فتح الله گولن است. وی به عنوان یکی از شاگردان مکتب نورسی، تلاش زیادی جهت مدرن کردن جنبش نور انجام داد. وی که مشهورترین واعظ، نویسنده و تدریس کننده علوم اخلاقی و الهیات ترکیه محسوب می شود، در صدر جریانی قرار گرفته که طی سال های گذشته از تاثیر به سزایی در فضای سیاسی ـ اجتماعی ترکیه و برخی دیگر از کشورهای اسلامی برخوردار بوده است. اگر چه گولن صراحتا نورجی بودن خود را به زبان نیاورده و در سخنرانی ها کمتر از سعید نورسی یاد می کند، باید این حال جریان وی عمدتا جریانی منشعب از جماعت نور تلقی می شود. گولن که هم اکنون در پنسیلوانیای آمریکا زندگی می کند، خطیبی توانا است که از سن 14 سالگی خطابه می کرده است. وی بیشتر آموزش های دینی خود را نزد پدر و در تکیه محله خود نزد علما و متصوفه فرا گرفته است. پدرش علاوه بر زبان عربی و ترکی، زبان فارسی را هم به او آموخت. وی که هیچگاه ازدواج نکرده و مجرد زندگی می کند، بحث های دینی خود را با احساسات، عواطف و بیانی رسا همراه می کند و عیبی نمی بیند که هنگام موعظه، اشکش بر گونه جاری شود. او از طریق فن خطابت و همچنین با شیوه های خاص خود مانند گریه کردن در حال سخنرانی، توجه مخاطبان را به خود معطوف کرده و نورجی ها و دیگر افراد گروه های دینی را تحت تأثیر قرار داده است. از جلسات وعظ او فیلمبرداری می‌شود و این فیلم ها میان هوادارانش دست به دست می چرخد و تکثیر می شود. همچنین مجموعه سخنرانی های فتح الله گولن در قالب کاست و سی دی در مناطق مختلف توزیع می شود. این اقدام که هم پول و هم طرفداران او را افزایش داده است، با مخالفت سایر زعمای حرکت نورجی مواجه شده و اعتراض آنها را برانگیخته است. با این حال فتح الله گولن همچنان به این شیوه تشکیلاتی خود ادامه می دهد و موفق به ایجاد شبکه ای گسترده شده است. ماهیت جریان گولن درباره این جریان، دیدگاه‌های کلان مختلفی وجود دارد. به نحوی که برخی جریان گولن را جریان بومی می دانند که از بطن جامعه و اعتقادات مذهبی مردم ترکیه برخاسته است و برخی دیگر نیز آن را جریانی وارداتی تلقی می‌کنند که توسط امریکا و سایر کشورهای غربی مورد حمایت قرار گرفته است. باید توجه داشت که فتح الله گولن در ترکیه به شخصیت افسانه ای تبدیل شده که حضور، نفوذ و سایه وی و جماعتش در محیط و فضای کلیه اماکن سیاسی، نظامی و امنیتی ترکیه سایه افکنده و وابستگی این جماعت و التزام آن به احکام اسلامی و سیاست های آن بطور واضح و شفاف مشخص نیست. در واقع این جریان به رغم تعدد و تنوع حوزه های فعالیتش، همچنان ناشناخته و مبهم به نظر می رسد و بسیاری از صاحب نظران چه در داخل و چه خارج از ترکیه، نسبت به مقاصد و نیات دراز مدت این جریان اظهار بی اطلاعی می کنند. به نحوی که هیچ کس از میزان قدرت مالی و تعداد طرفداران این جریان اطلاع درستی ندارد و معلوم نیست نفوذ گولن در دستگاه های کلیدی دولتی تا چه حد است و در صورت احراز قدرت بیشتر، چه خط مشی را پیش خواهد گرفت.
alwaght.net
مصاحبه
سیدهادی سیدافقهی، کارشناس غرب آسیا در گفتگو با الوقت:

نیاز ایران به راهبرد بلندمدت درباره عراق/ خروج نظامی پایان حضور آمریکا نیست

شنبه 11 مهر 1405
نیاز ایران به راهبرد بلندمدت درباره عراق/ خروج نظامی پایان حضور آمریکا نیست
سیدافقهی با اشاره به حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ اظهار کرد: «حمله جرج بوش پسر در راستای همان اشراف آمریکا و تغییر جغرافیای منطقه به نفع حضور درازمدت آمریکا و همچنین کمک به رژیم صهیونیستی برای تحقق اسرائیل بزرگ بود.»

الوقت - سیدهادی سیدافقهی، کارشناس مسائل خاورمیانه، در گفت‌وگو با «الوقت» با اشاره به روند خروج نیروهای آمریکایی از عراق، این اقدام را «پایان حضور آمریکا در عراق» ندانست و گفت واشنگتن تلاش خواهد کرد نفوذ خود را از مسیرهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی و فرهنگی در این کشور حفظ کند.

حمله ۲۰۰۳؛ آغاز ویرانی عراق

سیدافقهی با اشاره به حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ اظهار کرد: «حمله جرج بوش پسر در راستای همان اشراف آمریکا و تغییر جغرافیای منطقه به نفع حضور درازمدت آمریکا و همچنین کمک به رژیم صهیونیستی برای تحقق اسرائیل بزرگ بود.»

وی افزود: «در جنگ ۲۰۰۳ که بدون مجوز شورای امنیت انجام شد، کشور عراق از هر لحاظ آسیب‌های جدی و بنیادین دید؛ هم در زمینه زیرساخت‌ها و هم در زمینه ساختار نظام سیاسی، سازمان‌های امنیتی، نهادهای نظامی و تمام امکانات عراق آسیب جدی دید که تاکنون این آسیب‌ها ترمیم نشده و چشم‌اندازی برای بازسازی توانمندی‌های اصلی عراق وجود ندارد.»

خروج ۲۰۱۱؛ شکست آمریکا در برابر مقاومت

این کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به حضور نظامی آمریکا در عراق از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ گفت: «در نتیجه ضربات مقاومت اسلامی عراق با کمک جمهوری اسلامی ایران، اوباما ناچار به خروج نظامیان آمریکایی شد و حتی در زمان خروج اشغالگران از عراق، آمریکایی‌ها نگران حمله نیروهای مقاومت بودند.»

سیدافقهی خروج آمریکا از عراق در سال ۲۰۱۱ را «یک شکست جدی برای آمریکا» توصیف کرد و گفت: «وقتی آمریکایی‌ها وارد عراق شدند و بغداد در سال ۲۰۰۳ سقوط کرد، از رامسفلد، وزیر دفاع وقت آمریکا، پرسیدند تا چه زمانی در عراق خواهید ماند. او با غرور پاسخ داد فعلا ۳۰ سالی خواهیم بود تا بعد ببینیم اهداف راهبردی‌مان چگونه تعریف خواهد شد؛ اما در نهایت در سال ۲۰۱۱، اوبامای دموکرات ناچار به خروج از عراق شد.»

بازگشت آمریکا به بهانه داعش

وی درباره بازگشت مجدد نیروهای آمریکایی به عراق نیز گفت: «بازگشت دوباره آمریکا به عراق به بهانه مبارزه با گروه تروریستی داعش بود. با بازگشت آمریکا، این مرجع عالی‌قدر عراق بود که با حکم جهاد کفایی زمینه تشکیل حشدالشعبی را فراهم کرد و این نیرو به برکت این فتوا و با کمک‌های جدی ایران و فرماندهی شهید قاسم سلیمانی و شهید ابومهدی المهندس توانست داعش را منکوب کند.»

این کارشناس ادامه داد: «آمریکا به بهانه مبارزه با داعش در عراق باقی ماند و به طور جدی و هدفمند حضور خود را ادامه داد. آمریکایی‌ها فقط به امکانات نظامی تکیه نکردند، اگرچه حضور نظامی آنها گسترده بود.»

خروج نظامی پایان حضور آمریکا نیست

سیدافقهی با اشاره به روند فعلی خروج نیروهای آمریکایی از عراق اظهار کرد: «مسئله خروج نیروهای آمریکایی بر حسب وعده نخست‌وزیران فعلی و سابق عراق در حال محقق شدن است، اما همچنان هزار سؤال مطرح است که آمریکا در نهایت چگونه منافع خود را در عراق دنبال خواهد کرد.»

وی افزود: «به نظرم آمریکا از عراق دست نخواهد کشید و به طرق دیگر همچنان در عراق سنگ‌اندازی خواهد کرد. شاید تجزیه عراق یکی از گزینه‌های آمریکا پس از اعلام خروج از عراق باشد؛ به این معنا که اقلیم کردستان برای کردها، اقلیم میانی برای اهل سنت و اقلیم جنوب برای شیعیان شکل بگیرد.»

نگرانی از تجزیه عراق

سیدافقهی با بیان اینکه روند تجزیه عراق به صورت «چراغ خاموش» دنبال می‌شود، گفت: «اقلیم کردستان که مشخص است و مسئله اقلیم میانی نیز برای اهل سنت دنبال می‌شود. اگر ۲ اقلیم تشکیل شود، به خودی خود اقلیم شیعیان نیز شکل خواهد گرفت؛ اگرچه سران شیعه و چارچوب هماهنگی شیعیان با تجزیه عراق مخالف هستند.»

وی در ادامه بر اهمیت ژئوپلیتیکی و اقتصادی عراق تأکید کرد و گفت: «عراق کشور بسیار غنی و سرشار از نفت و گاز و مواد معدنی مهم است. افزون بر این، عراق دارای موقعیت جغرافیایی راهبردی است و نقش این کشور در کنار ایران در مقابله با عادی‌سازی با رژیم صهیونیستی و مقابله با سلطه آمریکایی‌ها در منطقه بسیار پررنگ است.»

نگرانی از گرایش الزیدی به آمریکا

این کارشناس مسائل خاورمیانه درباره عملکرد دولت عراق نیز اظهار کرد: «باید تحولات را رصد کرد تا ببینیم سیاست‌های دولت علی الزیدی به کجا می‌رسد. نشانه‌هایی وجود دارد که الزیدی تمایلات آمریکایی دارد و ترامپ نیز از او حمایت می‌کند.»

سیدافقهی با اشاره به اجرای تحریم‌های هوایی و اقتصادی آمریکا علیه ایران از سوی دولت عراق گفت: «مردم عراق در برابر برخی اقدامات دولت مقاومت کردند و آنها را محکوم کردند. حالا باید ببینیم گشایش فرودگاه نجف و برخی معابر زمینی بین ایران و عراق به کجا می‌رسد و دستورات آمریکایی‌ها علیه عراق چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد.»

خروجی که «صوری و نمایشی» است

وی خروج نظامی آمریکا از عراق را «صوری و نمایشی» دانست و گفت: «آمریکایی‌ها قرار است به عنوان مسئولان آموزش نیروهای عراقی باقی بمانند و ظاهرا آقای الزیدی نیز با این مسئله موافقت کرده است.» به گفته این کارشناس مسائل خاورمیانه، ادامه حضور آموزشی آمریکا در عراق یک تهدید برای موقعیت عراق به شمار می‌رود.

نفت عراق؛ اهرم فشار آمریکا

سیدافقهی در بخش دیگری از اظهارات خود به وابستگی مالی عراق به درآمدهای نفتی اشاره کرد و گفت: «عراق همچنان تحت سلطه آمریکاست. به بهانه قطعنامه‌هایی که در دوران صدام از سوی شورای امنیت صادر شد، عراق از زمان حمله صدام به کویت زیر فصل هفتم شورای امنیت قرار دارد و درآمد نفت عراق پس از فروش به بانک فدرال رزرو آمریکا واریز می‌شود.»

وی این سازوکار را یکی از اهرم‌های مهم فشار آمریکا بر دولت بغداد دانست و افزود: «این یکی از مرگبارترین قطعنامه‌هایی است که معیشت مردم عراق را به گروگان گرفته و آمریکا از این اهرم علیه مردم و دولت عراق استفاده می‌کند. اگر دولت عراق کمترین تحرک ضدآمریکایی داشته باشد، آمریکا دولت عراق را تهدید به عدم واریز درآمدهای نفتی می‌کند و تاکنون نیز در چند نوبت چنین اتفاقی رخ داده است.»

سیدافقهی ادامه داد: «اقتصاد و درآمد دولت عراق بیش از ۹۰ درصد متکی به نفت است و این مسئله اهرم بسیار مهمی در اختیار آمریکاست.»

نفوذ آمریکا از آسمان تا زیرساخت‌های عراق

وی همچنین از نفوذ آمریکا در ساختارهای مختلف عراق سخن گفت و اظهار کرد: «نفوذ آمریکایی‌ها در بسیاری از مراکز تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی دولت بغداد همچنان وجود دارد. آسمان عراق همچنان تحت کنترل آمریکاست و افزایش تجهیزات و تسلیحات نیروهای عراق نیز با مخالفت جدی آمریکایی‌ها روبه‌رو می‌شود.»

این کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به موضوع بازسازی زیرساخت‌های عراق گفت: «در مسئله بازسازی زیرساخت‌های عراق و برق و انرژی، آمریکایی‌ها همچنان اصرار دارند که این پروژه‌ها با حضور شرکت‌های آمریکایی انجام شود و این مسئله‌ای است که باید ببینیم مردم عراق چگونه می‌توانند با آن مقابله کنند تا از سیطره آمریکا خارج شوند.»

مقاومت عراق در برابر نفوذ آمریکا

سیدافقهی تأکید کرد: «همان‌گونه که مقاومت مردم عراق باعث شد آمریکایی‌ها حضور نظامی خود را در عراق کاهش دهند، مطمئن هستم آمریکایی‌ها هزینه حضور خود را در میادین دیگر عراق توسعه خواهند داد و به دنبال نفوذ در دیگر ساختارها و ارکان حاکمیت عراق خواهند بود.»

وی یکی دیگر از اهداف آمریکا را فشار بر گروه‌های مقاومت عراق دانست و گفت: «گروه‌های مقاومت اسلامی عراق سلاح‌های خود را حفظ کرده‌اند و تأکید دارند که باید به صورت کامل سیطره و هیمنه آمریکا در عراق پاکسازی شود.»

سیدافقهی با اشاره به مواضع حشدالشعبی افزود: «حشدالشعبی نیز تأکید کرده تا خروج کامل آمریکا از عراق محقق نشود و آمریکایی‌ها دست از غارت عراق برندارند، مقاومت خود را ادامه خواهد داد.»

وی جمع‌بندی خود از روند خروج نیروهای آمریکایی را این‌گونه بیان کرد: «خروج آمریکا از عراق آغاز یک پایان است، اما به معنای پایان حضور آمریکا در عراق نیست. مقاومت مسلحانه، سیاسی و فرهنگی مردمی در عراق برای قطع کردن بازوی آمریکا در این کشور ادامه خواهد داشت.»

آمریکا به دنبال قطع ارتباط تهران و بغداد است

این کارشناس مسائل خاورمیانه همچنین گفت: «آمریکا به دنبال قطع ارتباط میان ایران و عراق است، اگرچه نخواهد توانست به هدف خود برسد؛ اما ما ایرانی‌ها نیز باید نسبت به گذشته حساس‌تر باشیم و تحرکات آمریکا در عراق را زیر نظر داشته باشیم.»

سیدافقهی با اشاره به سیاست دولت عراق در قبال ایران اظهار کرد: «رفتارهای الزیدی نیز نگرانی زیادی ایجاد کرده و رفتار نخست‌وزیر عراق و اطاعت محضی که از دستورات آمریکایی‌ها دارد، باید ما ایرانیان را وادار به پیگیری راهبرد دیگری در عراق کند.»

هشدار درباره جنگ شیعه با شیعه

این کارشناس مسائل منطقه تأکید کرد: «ایران نمی‌خواهد عراق را از دست بدهد و همچنین نمی‌خواهیم شاهد جنگ داخلی در عراق میان شیعیان و اهل سنت یا جنگ درون‌گروهی در این کشور باشیم. بنابراین ایران باید هوشمندانه، واقع‌بینانه و با احتیاط درباره عراق اقدام کند، به گونه‌ای که به مردم عراق آسیب نرسد و اقتدار شیعه نیز حفظ شود”.

سیدافقهی با اشاره به تلاش‌هایی که به گفته او برای ایجاد درگیری میان گروه‌های شیعه در عراق صورت گرفته، گفت: «آمریکا بسیار تلاش کرد جنگ میان گروه‌های شیعه به راه بیندازد، اما تاکنون موفق نشده است. هوشمندی گروه‌های شیعه و اشراف ایران و آگاهی از گروه‌های شیعه باعث شد توطئه آمریکا برای جنگ داخلی در عراق به نتیجه نرسد”.

ایران به طرح راهبردی درباره عراق نیاز دارد

وی بر ضرورت تدوین یک برنامه بلندمدت برای سیاست ایران در عراق تأکید کرد و افزود: «ما باید یک طرح راهبردی درباره عراق داشته باشیم و قدم‌به‌قدم به پیش برویم. ما هنوز یک طرح مدون و بلندمدت درباره عراق نداریم؛ نه اینکه درباره عراق انفعالی عمل می‌کنیم، بلکه چون طرح کاملی درباره عراق نداریم”.

انگلیس؛ شریک آمریکا در عراق

سیدافقهی در ادامه به نقش انگلیس در تحولات عراق نیز اشاره کرد و گفت: «مسئله حضور آمریکا در عراق تنها مربوط به خود آمریکا نیست، بلکه دست راست و شریک اصلی آمریکا در عراق، دولت انگلیس است. نفوذ و استعمار انگلیس در عراق یک استعمار کهن است و مردم عراق علیه این استعمار قیام‌های متعددی کردند، مخصوصا قیام ۱۹۲۰”.

وی افزود: «انگلیس از طریق نفوذ فرهنگی اقدامات زیادی در عراق دنبال کرده و سفارت این کشور در بغداد نیز به دنبال تغییر هویت مردم عراق است”.

امارات و قطر در معادله آمریکا

این کارشناس مسائل خاورمیانه همچنین کشورهای عربی منطقه را بخشی از معادله نفوذ آمریکا در عراق دانست و گفت: «حضور برخی کشورهای خلیج فارس در عراق کاملا هماهنگ با نقشه‌های آمریکا و انگلیس است و در رأس کشورهای عربی خلیج فارس، امارات و تا حدودی قطر قرار دارند که برنامه‌های آمریکا در عراق را پیگیری می‌کنند”.

دیدار الزیدی و ترامپ؛ از ترور سلیمانی تا نفت عراق

سیدافقهی درباره عملکرد نخست‌وزیر عراق در تعامل با آمریکا نیز اظهار کرد: «آمریکا روی عملکرد الزیدی حساب باز کرده است. در نخستین دیداری که الزیدی در کاخ سفید با ترامپ داشت، چند حرکت معنی‌دار علیه عراق صورت گرفت؛ از جمله واکنش ترامپ به عملیات ترور شهید سلیمانی”.

وی ادامه داد: «ترامپ این ترور را به رخ الزیدی کشید و الزیدی به جای محکوم کردن این اقدام، گفت که به گذشته برنمی‌گردد و به این مسائل علاقه ندارد. این به معنای تسلیم محض در برابر ترامپ است”.

سیدافقهی افزود: «جمله بعدی زمانی بود که ترامپ گفت نفت عراق مال آمریکاست و الزیدی فقط تبسم کرد و این بسیار دردناک است”.

وی همچنین به بستن مرزها و فرودگاه‌ها و مواضع دولت عراق علیه حشدالشعبی اشاره کرد و گفت: «چارچوب هماهنگی باید پاسخگوی این انتخاب خطرناک باشد. مسئولان سیاسی عراق باید برای درآمد ارزی و نفتی عراق فکری کنند و توافقات تجاری و مالی با غیرآمریکایی‌ها داشته باشند و روابط عراق با چین، روسیه و هند را گسترش دهند تا عراق بتواند از سیطره آمریکا خارج شود”.

عراق؛ عمق راهبردی ایران

سیدافقهی در پایان تأکید کرد عراق ظرفیت‌های گسترده‌ای برای توسعه روابط منطقه‌ای دارد و گفت: «عراق امروز بالقوه و ماهیتا امکانات خوبی دارد و رهبران عراق باید متوجه شوند که آمریکایی‌ها اجازه ائتلاف و وحدت قومیت‌ها را نخواهند داد”.

وی افزود: «شیعیان با نفوذ حوزه علمیه و مراجع و نفوذ مقاومت ایران یک ظرفیت برای عراق و تحکیم روابط تهران و بغداد هستند. امام شهید نیز بارها بر امنیت عراق تأکید می‌کرد و فرموده بودند که عراق عمق راهبردی ایران و ایران نیز عمق راهبردی عراق است”.

تگ ها :

ایران عراق خروج نظامی ؛ پایان حضور آمریکا

نظرات
نام :
پست الکترونیک :
* متن :
ارسال

گالری

تصویر

فیلم

مراسم گرامیداشت دومین سالگرد شهادت نصرالله

مراسم گرامیداشت دومین سالگرد شهادت نصرالله