الوقت- در آلمان، حزب «آلترناتیو برای آلمان» در انتخابات ایالتی زاکسن-آنهالت در ۶ سپتامبر، ۴۴ درصد آرا را به دست آورد که بالاترین نتیجه این حزب در انتخابات ایالتی محسوب میشود. این حزب در تبلیغات انتخاباتی شعارهای خود را بر هشدار علیه «اسلامی شدن» و وعده اخراج اجباری مهاجران متمرکز کرده بود.
به گزارش اکونومیست، در انگلیس نیز صدها فرد نقابدار شهر دوور را به صحنه تجمع خود تبدیل کردند و شعارهای ضد مهاجرت سر دادند. در فرانسه نیز فراخوان مارین لوپن، رهبر راست افراطی برای ممنوعیت پوشش اسلامی در اماکن عمومی، از حمایت ۶۰ درصد رأیدهندگان برخوردار است.
این نگرانیها به آمریکا نیز کشیده شده است، با این تفاوت که دیگر مانند دوران پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، تمرکز اصلی بر تروریسم نیست بلکه نگرانیها بیشتر حول تصور وجود یک «طرح اسلامی» برای تسلط بر اروپا از داخل شکل گرفته است. برخی اعضای دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا نیز درباره «محو تمدن» هشدار دادهاند.
کارشناسان معتقدند اروپا با تسلط اسلامگرایان، موج گسترده افراطگرایی در میان مسلمانان یا نابودی فرهنگ خود مواجه نیست. آنها خاطرنشان میکنند که مسلمانان تنها حدود ۶ درصد از جمعیت بیش از ۵۰۰ میلیون نفری اروپا را تشکیل میدهند. همچنین نرخ باروری مهاجران معمولاً طی دو نسل به نرخ باروری جمعیت بومی نزدیک میشود.
دادههای دیگر نیز نشان میدهد که اکثریت مهاجران مسلمان به دنبال ادغام در جوامع جدید خود هستند و عملکرد فرزندان آنها در زمینه آموزش نیز در مقایسه با والدینشان بهبود یافته است. برای نمونه، در انگلیس، ۶۷ درصد از بنگلادشیهایی که در سال ۲۰۲۱ در آزمونهای استاندارد شرکت کردند، تا سن ۱۹ سالگی وارد دانشگاه شدند؛ درحالی که این رقم در میان سفیدپوستان بریتانیایی ۳۸ درصد بود.
از سوی دیگر، مقامات فرانسوی میگویند درباره نفوذ پنهانی اخوانالمسلمین نگران هستند. یک گزارش رسمی که سال گذشته منتشر شد نیز هشدار داد که «اسلامگرایی» میتواند به مرور زمان، اصول سکولار و حقوق زنان را تهدید کند. وزارت کشور فرانسه برآورد کرده که ۱۳۹ مورد از مجموع ۲۸۰۰ محل عبادت اسلامی در این کشور با این گروه ارتباط دارند.
نگرانیها همچنین به تأثیر این جریانها بر خود مسلمانان، بهویژه در مناطق دارای اکثریت مسلمان، مربوط میشود. برای مثال، در بلکبرن در شمال انگلستان، مسلمانان در نیمی از ۱۲ حوزه انتخابیه بیش از ۶۰ درصد جمعیت را تشکیل میدهند و در دو حوزه این میزان از ۸۰ درصد فراتر میرود. در این مناطق، شکایتهایی درباره فشار بر زنان برای پذیرش شوراهای شریعت در مسائل خانوادگی و همچنین ارعاب مسلمانان همجنسگرا و لیبرال مطرح شده است.
تحلیلگران هشدار دادهاند که اسلامگرایان میتوانند به تشدید یهودستیزی، تلاش برای محدود کردن آزادی بیان و سوق دادن سیاستمداران، کمدینها، دانشگاهیان و روزنامهنگاران به سمت خودسانسوری کمک کنند. در مقابل، حزب راست پوپولیست نیز میتواند از این نگرانیها سوءاستفاده کرده و همه مسلمانان را بهعنوان یک تهدید معرفی کند.
این نشریه معتقد است سیاستهایی مانند اخراج گسترده مهاجران، جداسازی و ممنوعیت برخی پوششها میتواند موجب ترس مسلمانان، دشوار شدن روند ادغام آنها و سوق دادن برخی از آنان به سوی گروههای افراطی شود. از اینرو، از سیاستمداران جریان اصلی اروپا میخواهد ضمن مقابله با خشونت و تهدیدها، از آزادی بیان دفاع کرده و با نفوذ سازمانیافته و تعصب مقابله کنند.
با این حال، مسلمانان در اروپا همچنان به روند ادغام خود ادامه میدهند؛ همانگونه که در گذشته نیز موجهای مهاجران کاتولیک، یهودی و کارائیبی به تدریج در جوامع اروپایی ادغام شدند. با این وجود، موفقیت این روند به آن بستگی دارد که اجازه داده نشود تفرقه و بدگمانی مانع از تحقق آن شود.
