الوقت - دشمن وحشی و ددمنش صهیونی-آمریکایی در روز آغاز جنگ متجاوزانه با قساوت تمام دبستان دخترانهای را در شهر میناب هدف حملات هوایی قرار داد و 165 دانش آموز ده دوازده سال به همراه معلمانشان را به خاک و خون کشید.
این اقدام وحشیانه آنچنان رقت انگیز بود که جانیان حمله پس از آن که با بازتاب بسیار منفی مواجه شدند، شروع به توجیه و فرافکنی کردند، امری که هیچ انسانی را قانع نکرد و نتوانست حتی اندکی از عمق این درنده خویی را کم کند.
ابعاد این جنایت بسیار فراتر از آن بود که برای فهم و درک آن نیاز به شرح و تفسر تحلیلگران و صاحب نظران و ارائه اسناد و مدارک دقیق باشد. کلاسهای کودکانه، نیمکتهای کوچک، کتابهای درسی سال اول، دوم، سوم و... از همه گویاترند، اما دردآورتر، اعضای پاک و مطهر قطعه قطعه شده این فرشتههای زمینی بود که با کوچکی و معصومیت خود گواهی میدادند که اعضای پیکر خردسالان هستند و این گویاترین و روشنترین شاهد این جنایت بود.
نمایش و دیدن این صحنههای دلخراش بلافاصله بیننده را در هرجا، از هر نژاد و از هر دین و از هرملت با این آیه سنگین و مسئولیتآور قرآنی مواجه میکند: بای ذنب قتلت؟ به کدامین گناه کشته شدند؟ هرکسی در هرنقطه جهان که از این خبر مصیب بار آگاه شده باشد، چه بخواهد و چه نخواهد، در معرض این پرسش سنگین قرار دارد و نمیتواند با بی اعتنایی از کنار آن بگذرد. پاسخ این پرسش از این به بعد «گم شده» وجدان آگاه شدگان است و تا به آن دست نیابند، آرام نمیگیرند، چرا که خداوند فطرت انسان را اینگونه آفریده، مگر آنانی که این فطرت پاک را آلوده کردده باشند.
یکی از راههای اصلی رسیدن به این پاسخ، شناختن قاتلان و جانیانی است که مرتکب این جنایت شدهاند، یعنی ترامپ و نتانیاهو که دو تروریست جانی هستند و این روزها در باتلاق گرفتارند. اولی گرفتار پرونده رسوایی بزرگی به نام اپستین و دومی گرفتار پروندههای متعدد قضایی در سرزمینهای اشغالی و دادگاه بینالمللی لاهه.
اولی یعنی ترامپ پس از افشای پرونده اپستین به انحای مختلف تلاش کرد خودش را در رویاهایش از پیامدههای آن دور نگه دارد و موفق نشده تا جایی که این اواخر در روزهای نزدیک به این جنایت آفرینی متوجه شده بود که اگر وضع این گونه پیش برود و حقایق فزاینده نقش وی در این پرونده بیش از پیش آشکار شود، ممکن است دوره دوم خود را در کاخ سفید ناتمام بگذارد، از این رو به عنوان بخشی از برنامه جنگی و جنایتکارانه خود با همدستی جلادی به نام نتانیاهو بدترین نوع جنایت را برگزید.
اما دومی، یعنی نتانیاهو نیز وضعی بهتر از ترامپ کودک آزار ندارد، زیرا او هم در پرونده جنایتش خون بیش از 3 هزار کودک بی گناه فلسطینی را بر زمین ریخته و در دادگاه بین المللی لاهه محکوم به جنایت جنگی است و در داخل سرزمینهای اشغالی باید برای اتهاماتی چندگانه پای میز محاکمه قرار گیرد و چون محکومیت خود را قطعی میداند، همان طور که از قبل پیش بینی میشد، تنها راه گریز را در جنگ افروزی آن هم از نوع جنایت آفرینی میبیند.
اینگونه شد که این دو جنایتکار(ترامپ و نتانیاهو) خواستند برای نجات از تباهی به زعم خود از سقوط جلوگیری کنند و خون این غنچههای نشکفته را که بسیار پیش از موعد در مدرسه شهادت فارغ التحصیل شدند، مانعی بر سر این سرنوشت سیاه قرار دهند، غافل از این که خون این کودکان معصوم نه این که خطری از آنان دور نمیکند، که بخش مهمی از انتقام سخت جنایتکاران پلید خواهد بود، زیرا خون مظلوم است و خون مظلوم تا ظالم را نابود نکند، از جوشش باز نمی ایستد، انشاالله
