الوقت- بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی که طی سه سال گذشته افسار ارتش این رژیم را به هر سمتی که خواسته کشانده تا به خیال خود، دشمنان تل‌آویو را در منطقه و داخل اراضی اشغالی از میان بردارد، پیش از انتخابات پارلمانی (کنست) نیز دنبال ماجراجویی جدیدی بود که این بار به سد محکم ارتش برخورد کرد.
نتانیاهو بارها مدعی شده که قصد دارد با کمک دونالد ترامپ نبردی را که علیه ایران آغاز کرده به سرانجام برساند اما هزینه و خطر این جنگ آنقدر بالا رفته که حتی فرماندهان ارتش هم حاضر نیستند به‌راحتی از دستورات او پیروی کنند و گزارشها از اختلاف‌نظر جدی میان نتانیاهو و ایال زمیر، رئیس ستاد کل ارتش صهیونیستی بر سر نحوه مواجهه با ایران حکایت دارد.
در این رابطه، شبکه ۱۳ رژیم صهیونیستی نوشت:نتانیاهو در مذاکرات محرمانه گفته اگر در انتخابات پیروز شوم، زمیر را اخراج خواهم کرد». جزئیات جدیدی از اختلافات میان نتانیاهو و زمیر حاکی از آن است که طرح حمله به ایران پس از مخالفت زمیر رد شد و ارزیابی این است که اگر نتانیاهو برای دوره دیگری انتخاب شود، رئیس ستاد ارتش از سمت خود خلع خواهد شد.
در هفته‌های گذشته، اختلافات میان ساختار نظامی و سیاسی رژیم صهیونیستی تشدید شده و نتانیاهو که در تلاش برای آغاز دور سوم جنگ علیه ایران پیش از انتخابات بود ولی با مخالفت زمیر نتوانست برنامه خود را اجرایی کند.
نیویورک تایمز به نقل از مسئولان صهیونیست گزارش داد که اختلافات نتانیاهو با زمیر بر سر تجاوز به ایران قبل از انتخابات پارلمانی حقیقت دارد. این درحالی است که یسرائیل کاتس وزیر جنگ صهیونیستی مدعی شده که چنین اختلافاتی اساسا وجود نداشته است.
بر اساس این گزارش، زمیر طی روزهای گذشته نسبت به اعمال فشارها از سوی نتانیاهو برای دست زدن به اقدامی علیه ایران به صورت مستقل ابراز نگرانی کرده بود، تا جایی که این مسئله به درگیری لفظی دو طرف نیز کشیده شده است.
دلایل مخالفت زمیر برای حمله به ایران
دلیل اینکه ارتش اسرائیل این بار حاضر نشد با نتانیاهو همراه شود، بیش از هر چیز به شرایط سیاسی داخل سرزمینهای اشغالی برمی‌گردد. زمیر علت این مخالفت را جلوگیری از به تعویق افتادن انتخابات در سرزمینهای اشغالی ذکر کرده است. زمیر معتقد است که چنین اقدامی یک اشتباه به شمار می‌رود که می‌تواند باعث حمله ایران به اراضی اشغالی شود.
ارتش اشغالگر به این جمع‌بندی رسیده که نتانیاهو در آستانه انتخابات کنست با بزرگنمایی خطر حمله ایران به اراضی اشغالی به دنبال به تعویق انداختن انتخابات است اما برخلاف ادعاهای نتانیاهو، نشانه روشنی از تمایل ایران برای ورود به دور تازه‌ای از درگیری با تل‌آویو وجود نداشت و همین مسئله باعث شد نقشه او آنطور که انتظار داشت پیش نرود.
نتانیاهو می‌دانست که باتوجه به نتایج نظرسنی‌های انجام شده، در انتخابات کنونی احتمال شکست حزب لیکود و متحدان راستگرای آن بالاست و به همین دلیل امیدوار بود با آغاز دور سوم جنگ با ایران، انتخابات را برای مدتی به تعویق بیندازد و فرصت بیشتری برای بهبود موقعیت سیاسی خود و جریان راست افراطی فراهم کند اما ارتش که در خط مقدم جنگ قرار دارد و از پیامدهای پاسخ احتمالی ایران نگران بود حاضر نشد با این تصمیم همراهی کند.
ارتش صهیونیستی که در دوره زمامداری نتانیاهو در جبهه‌های مختلف درگیر شده، اکنون زیر فشار جنگهای پی‌درپی و دستاوردهای نامشخص تمایلی به ورود به درگیری تازه‌ای ندارد، اقدامی که می‌تواند ارتش را بیش از پیش در باتلاقی فرو ببرد که سیاستهای نظامی نتانیاهو زمینه‌ساز آن بوده است.
در دو جنگ قبلی با ایران، نتانیاهو این درگیری‌ها را دارای دستاوردهای بزرگ توصیف می‌کرد اما به باور منتقدان، تهدیدات علیه اراضی اشغالی نه تنها از بین نرفته بلکه با گشوده شدن جبهه‌های مختلف، شرایط امنیتی اسرائیل نسبت به سه سال پیش بدتر شده است.
دلیل اصلی گرایش صهیونیست‌ها به رقبای نتانیاهو نیز نارضایتی از شرایطی است که آرامش را از شهرک‌نشینان سلب کرده است. اعتراض هزاران نفر به دولت نتانیاهو پیش از انتخابات هم نشان داد که مردم و احزاب مخالف می‌خواهند به چهار سال دوره وحشت پایان دهند.
رئیس ستاد ارتش نیز با توجه به این شرایط نمی‌خواهد نیروهای ارتش را وارد جنگی تازه کند و آنها را در راه اهداف شخصی و سیاسی نتانیاهو قربانی کند، آنهم در شرایطی که آینده سیاسی نخست‌وزیر پس از انتخابات کنست با ابهام روبه‌روست.
بنابراین، زمیر این بار ترجیح داده به‌جای ورود به جنگی تازه با ایران، امنیت اسرائیلی‌ها را در اولویت قرار دهد که سیاستهای جنگ‌طلبانه نتانیاهو در چهار سال گذشته خسارات زیادی را به آنها تحمیل کرده است. بنابراین، خشم نتانیاهو از زمیر نشان می‌دهد که مخالفت ارتش، رؤیای حمله دوباره به ایران را نقش بر آب کرده است.
از سوی دیگر، با توجه به معادلات انتخاباتی و احتمال تشکیل دولتی متشکل از رقبای نتانیاهو نمی‌توان احتمال محاسبات سیاسی زمیر را نیز نادیده گرفت، اینکه مخالفت با جنگ، علاوه‌بر ملاحظات نظامی و امنیتی، تلاشی برای حفظ جایگاه خود او در ساختار قدرت آینده باشد. در این صورت، زمیر می‌تواند این تصمیم جسورانه را به عنوان اقدامی در راستای حفظ امنیت اسرائیل به دولت آینده ارائه کند تا بتواند کماکان ریاست ارتش را دراختیار داشته باشد.
درمجموع، مخالفت ایال زمیر با طرح نتانیاهو برای حمله به ایران نشان می‌دهد که تصمیم برای جنگ حتی در شرایط حساس سیاسی صرفاً در اختیار نخست‌وزیر نیست و ارزیابی‌های نظامی و امنیتی نیز می‌توانند مانع تبدیل محاسبات سیاسی به یک درگیری تازه شوند.
