الوقت- روزنامه فایننشال تایمز در مقالهای به بررسی این پدیده پرداخته و اشاره میکند که تصاویر شوالیههایی با صلیبهای سرخ و لباسهایی الهامگرفته از جنگجویان قرون وسطی، در میان جریان راست افراطی بریتانیا رواج پیدا کرده است. در کنار این تصاویر، محتوای دیجیتالی نیز منتشر میشود که ستایش «جنگ مقدس» را با ایدههای برتری سفیدپوستان و اسلامستیزی درهم میآمیزد.
این مسئله در جریان جام جهانی ۲۰۲۲ قطر به شکل آشکاری مطرح شد؛ زمانی که فیفا مانع ورود برخی هواداران انگلیسی به تعدادی از ورزشگاهها شد که لباسهایی الهامگرفته از شوالیههای جنگهای صلیبی بر تن داشتند.
فیفا این اقدام را با این استدلال توجیه کرد که چنین لباسهایی میتواند در فضای فرهنگی جهان عرب و خاورمیانه، بهویژه برای مسلمانان، توهینآمیز باشد؛ زیرا جنگهای صلیبی از نظر تاریخی با حمله و جنگهایی که در قرون وسطی در این منطقه رخ داده، پیوند خورده است.
فایننشال تایمز میگوید برخی از افرادی که این لباسها را میپوشند، آن را صرفاً نوعی ابراز هویت انگلیسی یا ادای احترام به «سنت جورج»، قدیس حامی انگلستان، معرفی میکنند و نه یک پیام سیاسی یا مذهبی.
اما به نوشته این رسانه، مشکل از آنجا آغاز میشود که چنین تفسیری به افراطگرایان نوعی «انکار قابلقبول» میدهد؛ به این معنا که میتوان این نماد را در برابر افکارعمومی یک جشن بیضرر معرفی کرد، درحالی که برای برخی افراد در محافل افراطی، این نمادها حامل مفاهیمی بسیار خصمانهتر و نژادپرستانه هستند.
برای درک دلیل جذابیت این نمادها برای راست افراطی، روزنامه به تاریخ شوالیههای معبد بازمیگردد. این گروه، یک سازمان نظامی ـ مذهبی کاتولیک بود که پس از نخستین جنگ صلیبی و تصرف بیتالمقدس در سال ۱۰۹۹ میلادی تأسیس شد.
هدف اولیه این شوالیهها حفاظت از زائرانی بود که از اروپا به سرزمین مقدس سفر میکردند؛ اما این سازمان بهتدریج به نیرویی گسترده، ثروتمند و بانفوذ تبدیل شد.
تا اواخر قرن سیزدهم، شوالیههای معبد در سراسر اروپا صاحب زمین بودند، ناوگانی در دریای مدیترانه داشتند و از نفوذ قابلتوجهی نزد پادشاهان و پاپها برخوردار بودند. آنها همچنین شبکه مالی قدرتمندی ایجاد کرده بودند. در سال ۱۳۰۷ میلادی، بازداشت اعضای این فرقه در سراسر اروپا با اتهام بدعتگذاری آغاز شد و سرانجام کلیسا در سال ۱۳۱۲ تصمیم به انحلال این سازمان گرفت.
با گذشت بیش از هفت قرن، تصویر شوالیههای معبد همچنان حضور پررنگی در فرهنگ عامه دارد؛ از فیلمها و سریالها گرفته تا بازیهای ویدئویی. از نمونههای مشهور آن میتوان به «اساسینز کرید» «ایندیانا جونز» و «رمز داوینچی» اشاره کرد.
به نوشته این روزنامه، مشکل زمانی آغاز میشود که این نمادها از بستر تاریخی خود خارج شده و برای ارائه تصویری از اروپای مسیحی بهعنوان تمدنی که بار دیگر با تهدید مواجه است، مورد استفاده قرار میگیرند؛ تهدیدی که بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم به مسلمانان و اسلام اشاره دارد.
این پدیده تنها به انگلیس محدود نمیشود و جنبشهای راست افراطی در قرن بیستم نیز از نمادهای برگرفته از قرون وسطی و مسیحیت استفاده کردهاند تا خود را مدافع یک هویت اروپایی یا غربی تصورشده معرفی کنند.
همچنین، پلتفرمهایی مانند اینستاگرام، ردیت، یوتیوب به یکی از فضاهای اصلی برای بازتولید این نمادها تبدیل شدهاند.
این روزنامه توضیح میدهد که بخشی از محتوای مربوط به شوالیههای معبد صرفاً ناشی از علاقه طبیعی به تاریخ است؛ برای مثال، مورخان و علاقهمندان به تاریخ، ویدئوها و مطالبی درباره این سازمان و جنگهای آن منتشر میکنند اما در سوی دیگر این طیف، حسابهایی وجود دارند که از تصاویر شوالیهها، صلیبها و جنگهای صلیبی برای پیوند دادن آنها با گفتمان برتری سفیدپوستان و دشمنی با مسلمانان استفاده میکنند و تاریخ اروپا را به شکل یک نبرد دینی و تمدنی مستمر به تصویر میکشند.
تحقیقات پیشین درباره فعالیت راست افراطی بریتانیا در فضای آنلاین نیز نشان دادهاند که گروههای مرتبط با راست افراطی از نمادهای شوالیههای معبد و تبلیغاتی که مسیحیت را در تقابل با اسلام قرار میدهد، استفاده کردهاند و از شبکههای اجتماعی برای دسترسی به مخاطبان گسترده بهره بردهاند.
در نهایت، فایننشال تایمز نتیجه میگیرد که بازگشت نمادهای شوالیههای معبد و جنگهای صلیبی از سوی راست افراطی لزوماً نشاندهنده علاقه واقعی به تاریخ نیست، بلکه بیش از هر چیز تلاشی برای استفاده از یک گذشته بازسازیشده و تا حدی خیالی برای ساختن تصویری از زمان حال است؛ تصویری که در آن «اروپای مسیحی» در معرض تهدید قرار دارد و این تصویر به بخشی از یک گفتمان ملیگرایانه، نژادپرستانه و ضد مسلمانان تبدیل میشود.
