الوقت- بر اساس مطالعات شرکت «مک‌کنزی»، حدود ۱۱ میلیون کارگر آمریکایی، یعنی نزدیک به ۷ درصد نیروی کار فعلی، ممکن است تا سال ۲۰۳۵ در نتیجه تأثیرات هوش مصنوعی مجبور به تغییر شغل شوند. در صورت تحقق این برآوردها، تعداد افرادی که سالانه مسیر شغلی خود را تغییر می‌دهند ممکن است به حدود سه برابر میانگین تاریخی، یعنی ۲۱۵ هزار نفر، برسد.
مک‌کنزی معتقد است این جابه‌جایی آسان نخواهد بود، زیرا ممکن است از هر هفت کارگر تحت تأثیر، شش نفر به آموزش مجدد گسترده نیاز داشته باشند و در دوره گذار نیز با کاهش درآمد مواجه شوند.
مشاغلی که بیش از همه در معرض تغییر قرار دارند، عمدتاً شامل مشاغل اداری و دفتری، خرده‌فروشی و فروش، حمل‌ونقل و لجستیک هستند؛ از جمله کارکنان خدمات مشتری، صندوقداران و کارگران انبار.
افراد دارای درآمد پایین‌تر با خطر بیشتری مواجه‌اند. بر اساس این مطالعه، احتمال اینکه آنها مجبور به تغییر شغل شوند ممکن است حدود ۸ برابر بیشتر از افراد دارای درآمد بالا باشد.
همچنین، وجود مشاغل جدید لزوماً به معنای آسان بودن انتقال کارگران به این مشاغل نیست؛ زیرا مهارت‌ها، مدارک و صلاحیت‌ها، محل کار و میزان دستمزدها ممکن است با یکدیگر تفاوت داشته باشند.
با توجه به دشواری پیش‌بینی سرعت پذیرش هوش مصنوعی توسط شرکت‌ها و تأثیر آن بر تقاضا برای نیروی کار، برآوردهای «مک‌کنزی» درباره تعداد کارگرانی که ممکن است نیاز به تغییر حرفه داشته باشند، بین ۶ تا ۱۶ میلیون نفر متغیر است. این تحلیل همچنین عواملی مانند سالخورده شدن جمعیت و تغییر نیازهای بازار کار را در نظر می‌گیرد
این مطالعه توصیه می‌کند برنامه‌های آموزش و بازآموزی مهارت‌ها تقویت شوند و داده‌های موجود درباره بازار کار بهبود یابند تا به کارگران برای انتقال به مشاغل جدید کمک شود.
تانگوی کاتلین از «مؤسسه جهانی مک‌کنزی» اشاره می‌کند که آمریکا در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ شاهد سرعت مشابهی از تحولات شغلی بود اما این روند تنها حدود دو سال ادامه داشت. چالش پیشِ رو این است که چنین سرعتی از تغییرات شغلی برای حدود یک دهه ادامه پیدا خواهد کرد.
با توجه به احتمال کاهش تقاضا برای برخی مشاغل با سرعتی بیشتر از رشد مشاغل جایگزین، ممکن است چالش اصلی در توانایی بازار کار برای پر کردن شکاف میان مشاغل از دست‌رفته و مهارت‌های موردنیاز در آینده باشد.
