الوقت- جنبش حسیدی «حباد ـ لوباوویچ» تلاش کرد از یکی از خاخام‌های برجسته خود در اراضی اشغالی اعلام برائت کند. این اقدام پس از آن صورت گرفت که خاخام مذکور فتوایی دینی (هلاخا) صادر کرد که بر اساس یک اصل شرعی، استفاده از نیروی مرگبار علیه رهبران احزاب صهیونیستی همکار با احزاب عرب را مجاز می‌داند.
به گزارش هاآرتص، این فتوا با واکنش و نارضایتی گروهی از مقامات پیشین نهادهای امنیتی و نظامی اسرائیل، از جمله رؤسای سابق سازمان‌های موساد و شاباک مواجه شده است. این افراد از پلیس خواسته‌اند تحقیقاتی را علیه خاخام «جدالیا اکسلرود» به اتهام تحریک به قتل آغاز کند.
اکسلرود که پیشتر ریاست دادگاه خاخامی شهر حیفا را برعهده داشت، اخیرا نامه‌ای منتشر کرد و در آن مدعی شد رهبران احزاب یهودی که از تشکیل دولتی با حمایت احزاب عربی پشتیبانی می‌کنند، مشمول حکم شرعی «دین رودف» یا «حکم تعقیب‌کننده» (فرد مهاجم و تهدیدکننده) هستند. بر اساس شریعت یهود، «رودف» به فردی گفته می‌شود که جان دیگران را تهدید می‌کند و متوقف کردن او با هر وسیله ضروری مجاز شمرده می‌شود.
گفتنی است اصطلاح «رودف» پیشتر نیز با پیامدهایی جنجالی برای توجیه ترور اسحاق رابین، نخست‌وزیر وقت اصهیونیستی در ۳۱ سال پیش مورد استفاده قرار گرفته بود. در آستانه ترور رابین، خاخام‌های افراطی مدعی شدند این حکم درباره او نیز صدق می‌کند، با این استدلال که تلاش وی برای پیشبرد «توافق اسلو» ــ که شامل بازگرداندن بخش‌هایی از اراضی اشغالی در جریان جنگ سال ۱۹۶۷ با هدف تشکیل کشور فلسطین بود ــ جان یهودیان را به خطر می‌اندازد.
روزنامه «هاآرتص» گزارش داد که خاخام اکسلرود نامه‌ای دست‌نویس با مهر رسمی خود منتشر کرده که در آن مدعی شده همکاری با احزاب عربی، «خطری جدی برای ملت اسرائیل در سرزمین مقدس و سراسر جهان» به شمار می‌رود. وی توضیح داده که این همکاری می‌تواند به شکل دعوت از احزاب عربی برای پیوستن به ائتلاف دولتی یا اتکا به حمایت آنها از خارج ائتلاف صورت گیرد.
در پاسخ به این پرسش که آیا نامه اکسلرود بیانگر موضع جنبش «حباد» است، خاخام شیمی سیگال، سخنگوی این جنبش در اراضی اشغالی تأکید کرد:«مواضع رسمی شرعی (هلاخایی) جنبش حباد صرفاً از سوی دادگاه خاخامی وابسته به این جنبش تعیین می‌شود. خاخام اکسلرود عضو این دادگاه نیست و هیچ مسئولیتی نیز در رهبری جنبش حباد برعهده ندارد، بنابراین، اظهارات و نامه‌های او صرفاً بیانگر دیدگاه شخصی وی است».
