الوقت- جنگ، همیشه یکی از شدیدترین تأثیرگذاران بر زندگی روزمره مردم بوده است. در ایران و سرزمینهای اشغالی، این تأثیرات به شکلهای مختلفی نمایان میشود.
در شرایط جنگ، روحیه مردم و انگیزه ملی میتواند یکی از قدرتمندترین عوامل مقاومت باشد. در ایران، مردم با شجاعت و وطنپرستی بینظیر، زندگی روزمره خود را بدون اختلال ادامه میدهند و هر روز در میادین و خیابانها، نشان میدهند که دفاع از وطن یک اقتدار است. در مقابل، در سرزمینهای اشغالی، وضعیت کاملاً متفاوت است و مردم با ناامنی، ترس و شکافهای داخلی مواجهند.
استقامت و همبستگی ایرانیان
ایرانیان به لحاظ تاریخی همواره در زمانه هجوم خارجی متحد میشوند تا از سرزمین آبااجدادی و این خاک مقدس که هزاران سال در برابر تلاطمات گونگون پایدار مانده است، دفاع کنند و اجازه ندهند ذره ای از آن به دست دشمن بیافتد.
ایرانیان اکنون نیز در برهه دیگری از آزمون سخت کینهورزی دشمنان برای جلوگیری از سرفرازی، پیشرفت و قدرتمند شدن ایران و گرفتن استقلالی که بیش از 4 دهه با خون هزاران شهید به دست آمده است، بار دیگر تمامی تفاوتها و گوناگونیهای قومی و مذهبی و سیاسی را کنار کاملاً گذاشته و یکصدا فریاد استقامت و دفاع از میهن را سر میدهند.
آنها در مقابل ظاهراً قدرتمندترین ارتش مادی جهان، سلاح اصلی خود را نه در موشکها و پهبادها- که البته روزگار دشمن را سیاه کردهاند- بلکه با اتحاد، همبستگی، پایداری و استقامت خود این کارزار بزرگ را ادامه میدهند.
جلوههای اصلی این همبستگی ملی را میتوان در حضور میلیونی احاد مردم در خیابانها و میادین شهرها و روستاهای سراسر کشور نظاره کرد. از روز نخست تجاوز ناجوانمردانه دشمن، مردم با شور و حرارت در خیابانها و میدانهای شهرهای مختلف کشور حضور یافتند. این تظاهرات گسترده، نشاندهنده حمایت قاطعانه از مدافعان وطن و تاکید بر ادامه جنگ تا شکست دشمن و تنبیه متجاوز است.
در حالی که دشمن با بمباران مکانهای غیرنظامی مانند مدرسه کودکانه میناب، به دنبال آن است تا ترس و وحشت را در مردم ایجاد کند اما زندگی عادی در ایران با وجود تهدیدات دشمن، به شکلی نسبتاً عادی جریان دارد. مردم با وجود نگرانیهای موجود، به فعالیتهای روزمره خود مشغول هستند و هیچگونه ترس و واهمهای از بمبارانهای دشمن نشان نمیدهند. حتی حملات کور دشمن به غیرنظامیان و به شهادت رساندن زنان و کودکان، روحیه همبستگی و مقاومت را در میان ایرانیان تقویت کرده است.
مردم ایران در هر لحظه از جنگ، با راهپیماییهای گسترده و خواندن شعارهای پر اقتدار، نشان میدهند که دفاع از وطن یک اقتضای دینی و ملی است. این شجاعت و ایثار ، یکی از عوامل اصلی پیروزی در جنگ است.
زندگی پناهگاهی زیر سایه ترس و وحشت
در سوی مقابل اما نگاهی به وضعیت زندگی روزمره صهیونیستها روی متفاوتی از شرایط اجتماعی و فرهنگی و سیاسی و اقتصادی مردم در یک جغرفیای درگیر جنگ را نشان میدهد.
زندگی عادی در اراضی اشغالی کاملاً مختل شده و خش زیادی از شهروندان اسرائیلی، ساعات طولانی را در پناهگاههای تنگ و تاریک سپری میکنند. صدای آژیرهای خطر و ترس از حملات موشکی، آرامش را از زندگی آنها ربوده است.
چرخه زندگی روزمره دچار اختلال کامل شده و بسیاری از فعالیتها به تعویق افتاده یا لغو شدهاند. کار، تحصیل و سلامت عمومی تحت تأثیر قرار گرفته است. مردم با مشکلات غذایی، دارویی و روانی مواجهند. به عنوان مثال، مراسم مذهبی یکشنبه نخل که یکی از سنتهای مهم در سرزمینهای اشغالی است، به دلیل شرایط جنگی برگزار نشد.
با ادامه جنگ و افزایش تلفات، نشانههایی از شکاف و اختلاف بر سر ادامهجنگ و سختیهای آن در میان صهیونیستها نمایان شده است.
صهیونیستها که اکثرا دو و چند تابعیتی هستند و با وعده رسیدن به یک زندگی راحت و آسوده وارد اراضی اشغالی شده اند، برخلاف ایرانیان هیچ عرق ملی به "سرزمین موعود" ندارند و خبرها نشان میدهد که با شروع جنگ صدها هزار شهرکنشین به دنبال فرار از اراضی اشغالی هستند.
اخیراً رسانههای رژیم صهیونیستی گزارش دادند که روز گذشته (9 فروردین) چهار هزار و ۵۸۴ نفر سرزمین های اشغالی را ترک کردند. تداوم این وضعیت و فشار روانی ناشی از جنگ و نگرانی از آینده، به طور حتم موجب خواهد شد تا به زودی شکافهای گسترده داخل رژیم دیگر قابل سانسور و کتمان کردن نباشد و اختلافات و درگیریهای داخلی به رسانهها درز کند.
نتیجه
مردم ایران با وطنپرستی و انگیزه ملی بینظیر، نشان دادهاند که چگونه میتوان در شرایط جنگ، با دشمن مقاومت کرد. این مقاومت نه تنها در زمینه نظامی، بلکه در زندگی روزمره نیز بهخوبی بهچشم میخورد.
تفاوتهای اساسی در تجربه زندگی روزمره در ایران و سرزمینهای اشغالی، نشاندهنده قدرت روحیه مقاومت و استقامت ایرانیان است. در حالی که ایرانیان با همبستگی و شجاعت خود، در برابر تهدیدات دشمن ایستادهاند، اسرائیلیها با ترس و اضطراب در پناهگاهها پنهان شده و با سختیهای جنگ دست و پنجه نرم میکنند.
