الوقت- نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر ۲۰۲۶ نشان داد که انتظارات کاخ سفید برای جلب حمایت آراء جامعه یهودیان آمریکا با واقعیت رفتار انتخاباتی این اقلیت مهم فاصله زیادی دارد.
بر اساس نظرسنجی ملی مؤسسه جی‌استریت که در روزهای ۲۸ اکتبر تا ۳ نوامبر با مشارکت ۸۰۰ رأی‌دهنده یهودی انجام شد، ۷۲ درصد پاسخ‌دهندگان به نامزدهای دموکرات و ۲۴ درصد به جمهوریخواهان رأی داده‌اند. همچنین ۷۶ درصد عملکرد ترامپ را تأیید نکرده‌اند. همچنین نتایج انتخابات در ایالت میشیگان، نشان داد که پیروزی قاطعانه و جنجالی عبدال السید نامزد مسلمان و حامی فلسطین مجلس سنا با حمایت یهودیان صورت گرفت.
این ارقام نشان می‌دهد که سیاست خارجی تماماً حامی اسرائیل و حتی تشدید سرکوب جنبش حامی فلسطین در دانشگاه‌ها، دست‌کم در میان اکثریت رأی‌دهندگان یهودی نتوانسته به عامل تعیین‌کننده‌ای برای تغییر گرایش حزبی تبدیل شود.
باید افزود برای فهم این مسئله باید از یک تصور ساده‌انگارانه فاصله گرفت: اینکه یهودیان آمریکا صرفاً بر اساس میزان حمایت هر حزب از رژیم غاصب صهیونیستی تصمیم می‌گیرند. واقعیت این است که هویت سیاسی این جامعه از مجموعه‌ای از عوامل تاریخی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شکل گرفته و مسئله اسرائیل تنها یکی از آنهاست.
فاصله میان هویت سیاسی یهودیان آمریکا و پایگاه اجتماعی جمهوریخواهان
گرایش تاریخی یهودیان آمریکا به حزب دموکرات پدیده تازه‌ای نیست. از دهه ۱۹۳۰ تاکنون، بخش بزرگی از این جامعه به‌طور سنتی از نامزدهای دموکرات حمایت کرده است. پژوهش مرکز پیو در سال ۲۰۲۱ نشان می‌دهد ۷۱ درصد یهودیان آمریکا خود را دموکرات یا متمایل به این حزب معرفی می‌کردند.
این گرایش تا اندازه زیادی با تجربه تاریخی مهاجرت، حمایت از حقوق مدنی، آزادی‌های اجتماعی، سیاست‌های رفاهی و نگرش مثبت به نقش دولت در کاهش نابرابری ارتباط دارد. برای بسیاری از یهودیان لیبرال و اصلاح‌گرا موضوعاتی مانند استقلال نهادهای قضایی، حقوق اقلیت‌ها، آزادی‌های مدنی و حفاظت از نهادهای دموکراتیک، بخشی از هویت سیاسی آنهاست.
اما در مقابل جمهوریخواهان در سال‌های اخیر به سمت جریانهای محافظه‌کار مذهبی، ملی‌گرایی آمریکایی و سیاست‌های سخت‌گیرانه‌تر در حوزه مهاجرت و مسائل اجتماعی حرکت کرده‌اند. این تغییرات حتی در شرایطی که حزب جمهوری‌خواه از حمایت جدی رژیم صهیونیستی برخوردار است، نتوانسته با ارزش‌های سیاسی بخش بزرگی از جامعه یهودی هم‌پوشانی پیدا کند.
حمایت از رژیم صهیونیستی با حمایت از نتانیاهو و ترامپ یکسان نیست
یکی از مهم‌ترین اشتباهات در تحلیل رفتار سیاسی یهودیان آمریکا، یکسان دانستن حمایت از تل‌آویو با حمایت از دولت مستقر در سرزمین‌های اشغالی است.
باید یادآور شد بخش قابل توجهی از یهودیان آمریکا خود را حامی موجودیت و امنیت رژیم اشغالگر قدس می‌دانند اما این حمایت را به معنای تأیید تمام سیاست‌های دولت نتانیاهو تلقی نمی‌کنند. اختلاف بر سر جنگ غزه، سیاست شهرک‌سازی در کرانه باختری، وضعیت فلسطینیان و آینده راه‌حل دو دولتی، در سال‌های اخیر به یکی از شکاف‌های جدی میان جامعه یهودی آمریکا تبدیل شده است.
همچنین باید گفت نظرسنجی جی‌استریت در نوامبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد ۳۹ درصد پاسخ‌دهندگان از ادامه کمک نظامی به صهیونیستها با شروط مشخص و در چارچوب منافع و ارزش‌های آمریکا حمایت می‌کنند؛ ۳۰ درصد خواهان ادامه این کمک‌ها بدون شرط هستند و ۳۱ درصد نیز با توقف کمک‌های نظامی موافق‌اند.
این ارقام نشان می‌دهد که حتی در میان یهودیان آمریکا، درباره چگونگی حمایت واشنگتن از اسرائیل توافق یکپارچه‌ای وجود ندارد. بنابراین اقداماتی که از نگاه دولت ترامپ نشانه حمایت قاطع از رژیم غاصب صهیونیستی محسوب می‌شوند، الزاماً از سوی همه یهودیان آمریکایی به‌عنوان سیاست مطلوب ارزیابی نمی‌شوند.
اولویت مسائل داخلی برای یهودیان آمریکا
یکی از مهم‌ترین یافته‌های انتخابات اخیر، تقدم مسائل داخلی بر موضوع رژیم جعلی اسرائیل در تصمیم‌گیری انتخاباتی یهودیان است.
طبق نظرسنجی جی‌استریت، ۴۴ درصد پاسخ‌دهندگان آینده دموکراسی آمریکا را یکی از دو اولویت اصلی خود دانسته‌اند. هزینه‌های زندگی و اقتصاد با ۳۴ درصد در جایگاه بعدی قرار گرفته‌اند؛ نگرانی درباره یهودستیزی ۲۱ درصد و مسئله اسرائیل تنها ۱۴ درصد را به خود اختصاص داده است.
از همین رو، یک نتیجه مهم برای سیاست داخلی آمریکا قابل طرح است: حمایت از رژیم اشغالگر می‌تواند بخشی از پایگاه رأی جمهوریخواهان را تقویت کند، اما تا زمانی که با اولویت‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی اکثریت یهودیان آمریکا هم‌راستا نشود، الزاماً به تغییر وفاداری حزبی آنها منجر نخواهد شد.
همچنین این نکته حائز اهمیت است این آمار نشان می‌دهد که بخش بزرگی از رأی‌دهندگان یهودی، انتخابات را صرفاً از دریچه سیاست خاورمیانه‌ای واشنگتن ارزیابی نمی‌کنند. برای آنها وضعیت اقتصاد خانوار، ثبات سیاسی، استقلال نهادها و آینده دموکراسی آمریکا موضوعاتی هستند که مستقیماً با زندگی روزمره ارتباط دارند.
در چنین شرایطی، حتی اگر دولت ترامپ در حوزه سیاست خارجی اقداماتی مطابق خواسته بخشی از جامعه یهودی انجام داده باشد، این اقدامات نمی‌توانند به‌تنهایی نگرانی‌های داخلی آن جامعه را برطرف کنند.
مسئله یهودستیزی و تناقض‌های ائتلاف سیاسی جمهوریخواهان
یکی دیگر از عوامل مؤثر، نگرانی بخشی از یهودیان آمریکا از گسترش ادبیات یهودستیزانه در فضای سیاسی و رسانه‌ای این کشور است.
علی رغم اینکه کابینه ترامپ خود را مدافع اصلی امنیت اسرائیل و مقابله با یهودستیزی معرفی می‌کنند اما طبق نظرسنجی جی‌استریت، ۶۶ درصد پاسخ‌دهندگان معتقد بوده‌اند هزینه‌کردهای انتخاباتی آیپک علیه نامزدهای منتقد رژیم صهیونیستی به افزایش یهودستیزی در آمریکا کمک می‌کند. همچنین ۸۰ درصد معتقد بودند اقدامات رژیم اشغالگر قدس در غزه و کرانه باختری به افزایش یهودستیزی در آمریکا دامن می‌زند.
این یافته‌ها نشان می‌دهد نگرانی درباره یهودستیزی صرفاً به حمایت سیاسی از یک حزب محدود نمی‌شود بلکه بخشی از جامعه یهودی نسبت به نحوه استفاده سیاسی از این مسئله نیز حساسیت دارد.
شکاف نسلی و تغییر نگرش نسبت به رژیم اشغالگر قدس
یکی از تحولات مهم در جامعه یهودی آمریکا افزایش فاصله دیدگاه نسل جوان با نسل‌های قدیمی‌تر درباره اسرائیل است.
بر اساس همان نظرسنجی، ۴۹ درصد یهودیان ۱۸ تا ۳۴ ساله اعلام کرده‌اند در مناقشه فلسطین و رزیم اشغاگر با فلسطینیان همدلی بیشتری دارند؛ درحالی‌که این رقم در گروه سنی ۵۰ تا ۶۴ سال تنها ۹ درصد بوده است.
همچنین باید افزود ۶۰ درصد پاسخ‌دهندگان زیر ۳۵ سال، در چارچوب پرسش‌های نظرسنجی، جنگ غزه را مصداق نسل‌کشی دانسته و از توقف کمک نظامی آمریکا حمایت کرده‌اند. این دیدگاه در میان نسل‌های مسن‌تر به‌مراتب کمتر دیده می‌شود.
بنابراین، جمهوریخواهان با یک واقعیت نسلی روبه‌رو هستند: حمایت سنتی از اسرائیل در میان بخش‌هایی از جامعه یهودی همچنان وجود دارد، اما نسل جوان بیش از گذشته سیاست‌های دولت جعلی صهیونیستی را به موضوعاتی مانند حقوق بشر، وضعیت فلسطینیان و مسئولیت بین‌المللی آمریکا پیوند می‌زند.
جنگ با ایران و هزینه‌های سیاست خارجی ترامپ
عامل دیگری که در ارزیابی انتخابات ۲۰۲۶ اهمیت دارد، پیامدهای جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران است. این جنگ صرفاً یک موضوع سیاست خارجی نبود بلکه با افزایش هزینه‌های انرژی، فشار بر اقتصاد خانوار و نگرانی از گسترش درگیری منطقه‌ای، به مسئله‌ای داخلی در آمریکا تبدیل شد.
باید اذعان داشت بخشی از رأی‌دهندگان آمریکایی، از جمله یهودیان ممکن است میان حمایت از امنیت رژیم صهیونیستی و ورود آمریکا به یک جنگ گسترده منطقه‌ای تفاوت قائل باشند. حمایت از اسرائیل لزوماً به معنای پذیرش هزینه‌های اقتصادی، انسانی و امنیتی یک جنگ طولانی برای آمریکا نیست.
از این منظر سیاست خارجی دولت ترامپ در قبال رژیم اشغلگر صهیونسیتی زمانی به سرمایه انتخاباتی تبدیل می‌شود که رأی‌دهندگان آن را در خدمت امنیت و منافع آمریکا نیز ارزیابی کنند؛ نه اینکه صرفاً هزینه‌های بیشتری برای جامعه آمریکایی ایجاد کند.
در پایان باید افزود عدم استقبال اکثریت یهودیان آمریکا از جمهوریخواهان را نمی‌توان صرفاً به اختلاف بر سر اسرائیل یا مخالفت با سیاست‌های ترامپ در خاورمیانه تقلیل داد. مسئله اصلی، شکاف میان اولویت‌های داخلی این جامعه و تصویری است که جمهوریخواهان از هویت سیاسی خود ساخته‌اند.
ترامپ توانست با حمایت کم‌سابقه از دولت جعلی صهیونیستی، بخش‌هایی از جامعه یهودی، به‌ویژه یهودیان ارتدوکس و محافظه‌کار را به خود نزدیک کند اما این حمایت نتوانست گرایش تاریخی اکثریت یهودیان به دموکرات‌ها را تغییر دهد.
در واقع انتخابات ۲۰۲۶ نشان داد که حمایت ازرژیم اشغالگر قدس به‌تنهایی تضمین‌کننده کسب رأی یهودیان نیست. این جامعه میان امنیت صهیونیستها، منافع داخلی‌شان در آمریکا، ارزش‌های دموکراتیک، مسائل اقتصادی و نگرانی از یهودستیزی تمایز قائل می‌شود.
