الوقت- این نهاد در آستانه برگزاری سی‌ویکمین کنفرانس اعضای کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییرات اقلیمی (کاپ ۳۱)، نسبت به ضرورت افزایش منابع مالی برای کمک به جوامع آسیب‌پذیر به‌منظور سازگاری با پیامدهای تغییرات اقلیمی هشدار داد.
بر اساس گزارش منتشرشده از سوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، نزدیک به سه‌چهارم آوارگان اجباری جهان در کشورهایی مانند افغانستان و بنگلادش زندگی می‌کنند که با خطرات شدید ناشی از تغییرات اقلیمی روبه‌رو هستند.
به گزارش العربی الجدید، این گزارش در آستانه برگزاری کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در شهر آنتالیا ترکیه منتشر شده است. یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که پیامدهای جنگ و درگیری، آوارگی و تغییرات اقلیمی به‌طور فزاینده‌ای با یکدیگر تداخل پیدا کرده و بحران‌های انسانی را تشدید می‌کنند.
آنتون لیس گارسیا، معاون کمیسر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در بخش عملیات، در این باره گفت: «سازگاری با تغییرات اقلیمی در مناطق شکننده و آسیب‌دیده از آوارگی، مسئله مرگ و زندگی است.»
وی افزود: «برای مقابله با تغییرات اقلیمی، به منابع مالی بیشتری نیاز داریم تا بتوانیم به جوامعی که بیشترین نیاز را دارند، کمک کنیم.»
او همچنین تأکید کرد که سرمایه‌گذاری در شرایط کنونی برای تقویت تاب‌آوری جوامع، تأمین منابع معیشتی و ایجاد راه‌حل‌های پایدار می‌تواند از شکل‌گیری موج‌های جدید آوارگی در آینده جلوگیری کند.
این گزارش به تجربه یک زن پناهجوی سودانی نیز اشاره می‌کند که در ژوئن ۲۰۲۳، در پی درگیری‌ها در شهر الفاشر، از این منطقه گریخت و به اردوگاه پناهندگان «فرشنا» در شرق چاد پناه برد.
این زن می‌گوید گاهی یک هفته کامل را بدون دسترسی به آب آشامیدنی سالم سپری می‌کند و ناچار است برای یافتن منابع جایگزین آب، مسافت‌های طولانی‌تری را پیاده طی کند. این وضعیت در شرایطی رخ می‌دهد که رودخانه‌های فصلی اطراف اردوگاه بر اثر افزایش شدید دما خشک شده‌اند.
مهمترین آمار و یافته‌های گزارش:
- نزدیک به ۹۰ میلیون آواره اجباری در کشورهایی زندگی می‌کنند که با سطوح بالا تا بسیار بالای تهدیدات ناشی از تغییرات اقلیمی مواجه هستند.
- بلایای مرتبط با شرایط جوی طی دهه گذشته بیش از ۲۵۵ میلیون مورد آوارگی داخلی در سراسر جهان به دنبال داشته‌اند.
این گزارش همچنین هشدار می‌دهد که تغییرات اقلیمی، بازگشت پایدار آوارگان به محل زندگی‌شان را دشوارتر و این روند را با خطرات بیشتری همراه می‌کند.
بر اساس این گزارش، در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، بیش از دوسوم موارد بازگشت پناهندگان به کشورهایی صورت گرفته است که در معرض خطرات شدید اقلیمی قرار دارند. این مسئله به این معناست که بسیاری از این افراد ممکن است بار دیگر ناچار به ترک خانه و محل زندگی خود شوند.
در سوریه، که اخیراً نزدیک به چهار میلیون آواره به مناطق خود بازگشته‌اند، مردم با تشدید بحران کم‌آبی و بی‌نظمی در بارش‌ها مواجه هستند. همچنین سیلاب‌های ماه مه در امتداد رود فرات، خساراتی به خانه‌ها وارد کرده و هزاران نفر را آواره کرده است.
این گزارش در ادامه هشدار می‌دهد که در سراسر منطقه جنوب صحرای آفریقا، ممکن است تا سال ۲۰۵۰، از هر سه اردوگاه پناهندگان، یک اردوگاه دست‌کم ۱۰۰ روز در سال با گرمای خطرناک مواجه شود؛ وضعیتی که سلامت افراد و منابع معیشتی آنان را تهدید می‌کند.
در برخی از اردوگاه‌های پناهندگان در اتیوپی، تعداد روزهای همراه با گرمای خطرناک ممکن است به بیش از ۲۰۰ روز در سال برسد. چنین شرایطی خطر گرمازدگی و مرگ زودرس را افزایش می‌دهد.
این نهاد سازمان ملل در پایان هشدار داد که بلایای مرتبط با شرایط جوی طی دهه گذشته بیش از ۲۵۵ میلیون مورد آوارگی داخلی در جهان ایجاد کرده‌اند؛ رقمی که به‌طور میانگین معادل حدود ۷۰ هزار مورد آوارگی در هر روز است.
