الوقت- نتایج انتخابات کنست رژیم صهیونیستی در شرایطی رقم خورده که این رژیم پس از جنگهای فرسایشی، ناکامی در تحقق اهداف نظامی علیه ایران، تداوم بحران امنیتی و افزایش انزوای بینالمللی با شکافهای عمیق سیاسی و اجتماعی مواجه شده است. کاهش کرسیهای ائتلاف بنیامین نتانیاهو از ۶۷ به ۵۳ کرسی و افزایش چشمگیر مشارکت فلسطینیان و احزاب عربی، از مهمترین تحولات این انتخابات به شمار میرود؛ تحولاتی که نهتنها موقعیت سیاسی نخستوزیر رژیم صهیونیستی را تضعیف کرده، بلکه تشکیل کابینه جدید را نیز با موانع جدی مواجه ساخته است.
در این شرایط مرکز مطالعات اندیشهسازان نور با برگزاری نشست کارشناسی با حضور دکتر احمد زارعان و دکتر حسین آجرلو، کارشناسان مسائل منطقه و روابط بینالملل، به بررسی نتایج انتخابات کنست، دلایل شکست نتانیاهو، آینده ائتلافهای سیاسی و تأثیر این تحولات بر معادلات منطقهای و تقابل رژیم صهیونیستی با ایران پرداخت.
شکست نتانیاهو و بنبست در تشکیل کابینه
دکتر احمد زارعان در ابتدای این نشست با تشریح ساختار سیاسی رژیم صهیونیستی گفت: ساختار سیاسی این رژیم پارلمانی است و قدرت در آن در اختیار کنست با ۱۲۰ کرسی قرار دارد. برای تشکیل کابینه، هر جریان سیاسی به حمایت دستکم ۶۱ نماینده نیاز دارد. در طول تاریخ سیاسی رژیم صهیونیستی هیچ حزبی بهتنهایی موفق به کسب این تعداد کرسی نشده و دولتها همواره از طریق ائتلافهای سیاسی تشکیل شدهاند.
وی افزود: همین ساختار ائتلافی، زمینه شکنندگی دولتها را فراهم کرده است؛ بهگونهای که بسیاری از کابینهها پیش از پایان دوره چهارساله خود منحل شدهاند. از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ نیز رژیم صهیونیستی دستکم پنج انتخابات برگزار کرد، اما احزاب سیاسی در تشکیل دولت باثبات ناکام ماندند. بنابراین تشکیل کابینه در این رژیم همواره با دشواریهای جدی همراه بوده است.
این کارشناس مسائل منطقه با اشاره به آرایش سیاسی احزاب در انتخابات اخیر اظهار داشت: سه بلوک اصلی در رقابتهای انتخاباتی حضور داشتند؛ نخست: ائتلاف حاکم به رهبری نتانیاهو و با محوریت حزب لیکود، دوم: ائتلاف تغییر متشکل از مخالفان نتانیاهو و سوم: جریان احزاب عربی که در قالب فهرستهای انتخاباتی مستقل وارد رقابت شدند.
زارعان ادامه داد: ائتلاف نتانیاهو که در سال ۲۰۲۲ شکل گرفت، با وجود اختلافات و شکافهای داخلی توانست انسجام خود را حفظ کند و به یکی از طولانیترین دولتهای رژیم صهیونیستی در دهههای اخیر تبدیل شود. در مقابل، ائتلاف تغییر با هدف برکناری نتانیاهو شکل گرفت و احزاب مخالف او در این موضوع اشتراک نظر داشتند.
طوفان الاقصی و جنگ با ایران؛ عوامل شکست انتخاباتی نتانیاهو
زارعان با اشاره به شرایط حاکم بر انتخابات گفت: این انتخابات نخستین انتخابات پس از عملیات طوفان الاقصی بود و مجموعهای از تحولات امنیتی، نظامی، اقتصادی و بینالمللی بر نتایج آن تأثیر گذاشت. شکستها و ناکامیهای رژیم صهیونیستی، بهویژه در مواجهه با ایران، انزوای منطقهای و بینالمللی، افزایش نفرت عمومی از اسرائیل در افکار عمومی جهان و پیامدهای اقتصادی جنگهای فرسایشی، از جمله عواملی بودند که فضای انتخاباتی را تحت تأثیر قرار دادند.
وی افزود: احساس ناامنی در میان شهرکنشینان نیز یکی از متغیرهای مهم این انتخابات بود. نتانیاهو تلاش داشت با تکیه بر ادعای تأمین امنیت و ایجاد پیروزیهای نظامی، موقعیت خود را تقویت کند، اما نتایج انتخابات نشان داد این روایت نتوانسته است افکار عمومی جامعه صهیونیستی را قانع کند.
این کارشناس مسائل منطقه، افزایش مشارکت فلسطینیان را یکی از شگفتیهای انتخابات دانست و اظهار کرد: مشارکت اعراب به حدود ۸۰ درصد رسید و همین مسئله باعث شد تعداد کرسیهای احزاب عربی از ۱۰ به ۱۹ کرسی افزایش یابد. این اتفاق یک پیروزی بزرگ برای احزاب عربی بود و نشان داد یک حرکت جمعی و جنبشگونه برای حضور در انتخابات شکل گرفته است.
زارعان تصریح کرد: با وجود کارشکنیهای مختلف برای کاهش مشارکت اعراب، بخش قابل توجهی از جامعه عربی پای صندوقهای رأی آمدند. علت اصلی این مشارکت آن بود که اعراب احساس کردند تداوم وضعیت موجود به زیان خودشان، فلسطینیان کرانه باختری و غزه و حتی کل منطقه است. آنها عزم جدی برای جلوگیری از تداوم قدرت نتانیاهو داشتند.
وی کاهش کرسیهای ائتلاف نتانیاهو از ۶۷ به ۵۳ کرسی را دومین شگفتی انتخابات عنوان کرد و گفت: این کاهش نشاندهنده افت اقبال عمومی به نتانیاهو است و اکنون او دیگر نمیتواند بهآسانی کابینه جدیدی تشکیل دهد.
سه خط قرمز اصلی؛ مانع تشکیل دولت جدید
زارعان با تشریح موانع تشکیل کابینه جدید گفت: سه خط قرمز اصلی میان احزاب سیاسی رژیم صهیونیستی وجود دارد که روند تشکیل دولت را بسیار پیچیده کرده است.
وی نخستین خط قرمز را مخالفت برخی احزاب با نخستوزیری مجدد نتانیاهو دانست و افزود: بخشی از احزاب حاضر نیستند تحت هیچ شرایطی با نتانیاهو ائتلاف کنند.
این کارشناس دومین خط قرمز را موضوع خدمت سربازی حریدیها عنوان کرد و گفت: نتانیاهو برای جلب حمایت احزاب حریدی، آنها را از خدمت سربازی معاف کرده است، اما برخی احزاب سیاسی این اقدام را نمیپذیرند و اعلام کردهاند در هیچ شرایطی با چنین قانونی موافقت نخواهند کرد.
زارعان سومین خط قرمز را مخالفت برخی احزاب با ائتلاف سیاسی با نمایندگان عرب دانست و افزود: علاوه بر این موارد، مخالفت با مشارکت بنگویر و دیگر جریانهای راست افراطی نیز از جمله موانع موجود است.
وی تأکید کرد: نتانیاهو اکنون ۵۳ کرسی در اختیار دارد و برای رسیدن به اکثریت ۶۱ کرسی باید با احزاب دیگر ائتلاف کند، اما همین احزاب در موضوع نخستوزیری مجدد او و معافیت حریدیها از سربازی، اختلاف نظر جدی دارند. از سوی دیگر، نتانیاهو حاضر به ائتلاف با احزاب عربی نیست و با احزاب چپ نیز که مجموعاً ۸ کرسی دارند، ائتلاف نخواهد کرد. گولان، رئیس حزب دموکرات نیز هرگونه ائتلاف با راستگرایان افراطی را رد کرده است.
این کارشناس مسائل منطقه با اشاره به مواضع دیگر احزاب نیز گفت: جریان گادی آیزنکوت نیز حاضر به ائتلاف با نتانیاهو نیست و آویگدور لیبرمن مخالفت صریح خود را با قانون معافیت حریدیها از سربازی اعلام کرده است. بنابراین مجموعه این اختلافات، مسیر تشکیل دولت را با دشواری زیادی مواجه کرده است.
انتخابات مجدد؛ محتملترین سناریوی پیشرو
زارعان درباره سناریوهای آینده سیاسی رژیم صهیونیستی اظهارداشت: از نظر احتمالات عبور احزاب از خطوط قرمز خود امکانپذیر است، اما احتمال آن پایین به نظر میرسد. تنها در صورتی که یک بازیگر خارجی مانند آمریکا مداخله کند و احزاب را برای تشکیل کابینه ائتلافی متقاعد سازد، ممکن است شرایط تغییر کند.
وی افزود: محتملترین سناریو در شرایط کنونی، شکلگیری بنبست سیاسی و برگزاری انتخابات مجدد است. براساس سازوکار سیاسی رژیم صهیونیستی، رئیسجمهور سه ماه فرصت میدهد تا احزاب برای تشکیل ائتلاف اکثریت اقدام کنند و در صورت شکست این تلاشها، طی سه ماه بعدی انتخابات مجدد برگزار خواهد شد.
این کارشناس ادامه داد: البته شرایط جنگی میتواند معادلات را تغییر دهد. در صورت آغاز یک جنگ جدید، ممکن است احزاب برای تشکیل دولت به توافق برسند، اما با توجه به روند فعلی، احتمال تشکیل یک کابینه باثبات پایین است.
شکاف اجتماعی و احتمال تشدید بحران داخلی
زارعان نتایج انتخابات را نشانه آشکار شدن شکافهای عمیق اجتماعی و سیاسی در رژیم صهیونیستی دانست و گفت: این رژیم اکنون در معرض تنشهای داخلی قرار گرفته و فضای سیاسی آن بهشدت قطبی شده است. اتهامزنیهای متقابل میان اردوگاه نتانیاهو و مخالفان او نیز نشاندهنده پیچیدگی شرایط سیاسی است.
وی افزود: نتانیاهو تلاش کرد با دوقطبیسازی جامعه، موقعیت خود را تقویت کند، اما این راهبرد به نتیجه مطلوب نرسید. نهادهای اطلاعاتی آمریکا نیز پیشتر درباره قرار گرفتن اسرائیل در آستانه جنگ داخلی و بحرانی شدن انسجام سیاسی و اجتماعی آن هشدار داده بودند. رژیم صهیونیستی همچنان از تبعات طوفان الاقصی رنج میبرد و اگر احزاب نتوانند دولت جدیدی تشکیل دهند، شرایط داخلی پیچیدهتر خواهد شد.
دشمنی اسرائیل با ایران با تغییر دولتها پایان نمییابد
زارعان در بخش دیگری از این نشست درباره تأثیر نتایج انتخابات کنست بر منازعه ایران و رژیم صهیونیستی اظهار کرد: جمهوری اسلامی ایران بهعنوان یک قدرت منطقهای، تمام تحولات را رصد میکند. باید توجه داشت که تقابل ایران و اسرائیل ماهیتی وجودی دارد و با تغییر دولتها در تلآویو، این دشمنی از بین نخواهد رفت.
وی افزود: ممکن است با تغییر دولت در رژیم صهیونیستی، تاکتیکهای مقابله با ایران تغییر کند، اما اصل تهدید همچنان پابرجا خواهد بود. برای نمونه، نفتالی بنت در دوره نخستوزیری خود راهبرد «مرگ با هزار خنجر» را مطرح کرده بود که نشان میدهد جناحهای مختلف اسرائیلی ممکن است روشهای متفاوتی را در مواجهه با ایران دنبال کنند.
این کارشناس مسائل منطقه تأکید کرد: متغیر اسرائیل را نمیتوان بدون در نظر گرفتن نقش آمریکا تحلیل کرد. تا زمانی که آمریکا با اهداف نامشروع خود در منطقه حضور دارد، رژیم صهیونیستی نیز به تهدیدات خود ادامه خواهد داد. بنابراین باید مسئله اسرائیل را در چارچوب تهدیدات و کنشگری آمریکا علیه ایران بررسی کرد.
انتخابات آمریکا و تغییر موازنه سیاسی واشنگتن
زارعان در پایان این بخش با اشاره به تأثیر انتخابات میاندورهای آمریکا بر وضعیت ایران گفت: براساس نظرسنجیها، احتمال دارد مجلس نمایندگان از کنترل جمهوریخواهان خارج شود و یکپارچگی ساختار سیاسی آمریکا تحت کنترل این حزب از بین برود.
وی افزود: در چنین شرایطی، دموکراتها در صورت به دست گرفتن کنترل مجلس نمایندگان تلاش خواهند کرد دولت ترامپ را بیشتر تحت نظارت و کنترل قرار دهند. این وضعیت میتواند شرایط سیاسی جدیدی در آمریکا ایجاد کند و بر تصمیمات دولت ترامپ در حوزه سیاست خارجی، از جمله پرونده ایران، تأثیر بگذارد.

فروپاشی روایت پیروزی اسرائیل و تغییر دوقطبیهای سیاسی
در بخش دوم نشست کارشناسی بررسی نتایج انتخابات رژیم صهیونیستی، دکتر حسین آجرلو تحلیل گفتمان حاکم بر فضای انتخابات را در نتیجه ماجراجوییهای نظامی نتانیاهو از غزه تا لبنان و ایران اولویت قرار داد و از فروپاشی تصویر ارائه شده از رژیم صهیونیستی به عنوان یک دموکراسی در غرب آسیا سخن گفت و نهایتاً مهمترین سناریوهای احتمالی تشکیل کابینه را برشمرد.
این کارشناس در ابتدای سخنان خود با تحلیل نتایج انتخابات در سرزمینهای اشغالی گفت: یکی از روایتهایی که رسانههای حامی رژیم صهیونیستی تلاش داشتند آن را برجسته کنند، این بود که اسرائیل به دلیل پیروزیهای نظامی و تحولات منطقهای از دست برتر برخوردار شده است، اما نتایج انتخابات نشان داد این روایت در داخل جامعه صهیونیستی مورد پذیرش قرار نگرفته است.
وی افزود: حتی در آمریکا نیز درباره برتری اسرائیل و اسطورهسازی از نتانیاهو تبلیغات گستردهای انجام شد، اما این روایت نتوانست به نتیجه برسد. نتانیاهو نهتنها نتوانست کرسیهای قبلی خود را حفظ کند، بلکه تعداد کرسیهای ائتلاف او از ۶۷ به ۵۳ کرسی کاهش یافت.
این کارشناس مسائل منطقه اظهار کرد: نتانیاهو برای پیشبرد رقابتهای انتخاباتی به تاکتیکهایی مانند دوقطبیسازی متوسل شد، اما این راهبرد نیز نتوانست نتیجه مورد انتظار را به همراه داشته باشد.
ناامنی در شمال و شکست وعدههای امنیتی نتانیاهو
آجرلو با اشاره به دلایل کاهش حمایت از نتانیاهو گفت: روایت او در داخل رژیم صهیونیستی دیگر روایت مسلط نیست. یکی از مهمترین مسائل جامعه صهیونیستی، تهدیدهای امنیتی جدی در جبهه شمالی و نگرانی از حزبالله است؛ در حالی که نتانیاهو پیشتر مدعی شده بود ناامنی در این مناطق را از بین برده است.
وی افزود: همین مسئله نشان میدهد شعارهای نتانیاهو درباره تأمین امنیت نتوانسته در جامعه صهیونیستی پذیرفته شود. شهرکنشینان همچنان با احساس ناامنی مواجه هستند و این مسئله به اعتبار سیاسی نخستوزیر رژیم صهیونیستی آسیب زده است.
جنگ ۴۰ روزه؛ نقطه عطف شکست نتانیاهو
این کارشناس مسائل منطقه در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جنگ ۴۰ روزه علیه ایران گفت: نتانیاهو شاید تا پیش از این جنگ میتوانست مدعی پیروزی باشد، اما جنگ ۴۰ روزه نتوانست تحول و پیروزی مورد نظر او را رقم بزند. نتانیاهو با وجود فراهم کردن بسترهای داخلی و خارجی گسترده، به اهداف اعلامی خود نرسید؛ در حالی که قرار بود او و ترامپ در مدت سه روز به نتیجه برسند.
آجرلو ادامه داد: دو قدرت اتمی علیه ایران وارد عمل شدند و اگرچه خساراتی به ایران وارد کردند، اما در نهایت نتوانستند به اهداف خود دست یابند. همین ناکامی باعث شد روایت برتری نظامی اسرائیل دیگر بهآسانی قابل قبول نباشد.
وی افزود: جنگ ۴۰ روزه همچنین وجهه رژیم صهیونیستی را در داخل و خارج از سرزمینهای اشغالی آسیبپذیر کرد. حمایت از جنگ در داخل اسرائیل بهشدت کاهش یافت و رقبای نتانیاهو نیز به صراحت اعلام کردند که باید روشهای دیگری در مواجهه با ایران در پیش گرفته شود؛ زیرا راهبرد اعلامی نخستوزیر برای شکست ایران به نتیجه نرسیده است.
گسترش انزوای بینالمللی و هزینههای اقتصادی جنگ
آجرلو با اشاره به پیامدهای بینالمللی جنگ علیه ایران اظهار کرد: جنگ ۴۰ روزه نگاه افکار عمومی جهان به نتانیاهو و رژیم صهیونیستی را منفیتر کرد و اتهامات مربوط به نقض حقوق بشر و ارتکاب جنایات نیز به کارنامه او اضافه شد.
وی افزود: نتانیاهو در عمل توانست دامنه دشمنان و منتقدان اسرائیل را گسترش دهد. کشورهایی مانند ترکیه و عربستان و مصر نیز به جمع منتقدان جدی رژیم صهیونیستی پیوستهاند و وجهه بینالمللی این رژیم در نتیجه جنگهایی که نتانیاهو به راه انداخته، بهشدت آسیب دیده است.
این کارشناس مسائل منطقه با اشاره به پیامدهای اقتصادی جنگ گفت: هزینههای جنگی تأثیر قابل توجهی بر ساکنان سرزمینهای اشغالی گذاشته و آسیبهای اقتصادی گستردهای به جامعه صهیونیستی وارد کرده است. در مجموع، جنگ با ایران ورق را علیه نتانیاهو برگرداند و ایران و محور مقاومت توانستند موقعیت و وجهه رژیم صهیونیستی را تضعیف کنند.
تناقض ائتلافهای سیاسی؛ از راست سکولار تا راست مذهبی
آجرلو در ادامه با تشریح پیچیدگی ساختار ائتلافی رژیم صهیونیستی گفت: نظام انتخاباتی این رژیم فهرستی است و همین موضوع باعث میشود احزاب مختلف با گرایشهای متناقض در یک ائتلاف سیاسی قرار بگیرند.
وی با اشاره به تناقضات موجود در ائتلاف نتانیاهو افزود: حزب لیکود یک حزب راستگرای سکولار است و از نظر گرایش سیاسی انتظار میرود با احزابی مانند حزب لیبرمن که آنها نیز راستگرای سکولار هستند، همکاری کند؛ اما نتانیاهو به جای چنین ائتلافی، با جریانهای راستگرای مذهبی همکاری کرده است.
این کارشناس ادامه داد: جریانهای مذهبی نیز خود به دو دسته تقسیم میشوند؛ گروه نخست حریدیها هستند که با خدمت سربازی مخالفاند و گروه دوم جریانهایی مانند قدرت یهود (بنگویر) و صهیونیسم مذهبی (اسموتریچ) هستند که اهداف سیاسی و مذهبی متفاوتی را دنبال میکنند. همین تناقضها تشکیل ائتلاف پایدار را دشوار کرده است.
آجرلو تصریح کرد: به نظر میرسد کمپین نتانیاهو به این جمعبندی رسیده بود که امکان تشکیل یک ائتلاف حداکثری وجود ندارد. از سوی دیگر، آیزنکوت نیز با موانعی برای تشکیل کابینه مواجه است و موضوع خدمت سربازی حریدیها و حضور نتانیاهو از مهمترین موانع پیشروی هر دو جریان محسوب میشوند.
چهار سناریوی تشکیل کابینه در رژیم صهیونیستی
آجرلو درباره سناریوهای پیشروی تشکیل دولت به بغرنج بودن شرایط و پیچیدگیهای موجود اشاره کرد و گفت: اگرچه با 61 کرسی هم میتوان کابینه را تشکیل داد اما برای حفظ آن حداقل به 67 یا 68 کرسی نیاز است تا بتوان در صورت کناره گیری یک یا دو حزب دولت را حفظ کرد. از طرف دیگر آیزنکوت هم نمیتواند با نتانیاهو ائتلاف کند زیرا هم با شعار کنار زدن نتانیاهو یاشار را تشکیل داد و هم با چالش بحث سربازی حریدیها مواجه خواهد شد.
بنابراین چند احتمال وجود دارد. نخست اینکه با فشار ترامپ، یک دولت ائتلافی شکل بگیرد، اما چنین دولتی از ابتدا به دلیل اختلافات داخلی با مشکل پایداری مواجه خواهد بود. مسئله دوم بحث نخست وزیری است که چه کسی نخست وزیر خواهد شد؛ موضوعی که با توجه به تجربه بدعهدی نتانیاهو در ماجرای توافق با بنیگانتس چالشی بسیار جدی است.
این کارشناس سناریوی دوم را تشکیل ائتلاف با احزاب عربی دانست و گفت: هر دو جریان اصلی در تبلیغات انتخاباتی خود مخالفت با ائتلاف با اعراب را اعلام کردهاند و همین مسئله این سناریو را پیچیده میکند. از طرفی فهرست مشترک نیز اعلام کرده که حاضر به ائتلاف با احزاب صهیونیستی نیست.
آجرلو سناریوی سوم را تشکیل دولت اقلیت عنوان کرد و افزود: احزاب عربی اعلام کردهاند ممکن است بدون مشارکت مستقیم در کابینه، به دولت آیزنکوت رأی بدهند. البته این سناریو نیز با موانع و پیچیدگیهای خاص خود مواجه است لذا امکان تشکیل دولت وجود دارد اما چنین دولتی قطعاً شکننده خواهد بود.
وی با مقایسه شرایط فعلی با بحران سیاسی سالهای گذشته اظهار کرد: بسیاری از ناظران وضعیت فعلی را با شرایط سال ۲۰۱۹ مقایسه میکنند؛ دورهای که تا سال ۲۰۲۲ دستکم پنج انتخابات برگزار شد و دولتهای شکنندهای روی کار آمدند. برخی معتقدند حوادث هفتم اکتبر نیز از پیامدهای همان دوره بیثباتی سیاسی بوده است.
این کارشناس ادامه داد: شرایط فعلی نشان میدهد انتخابات اخیر احتمالاً به تشکیل یک دولت باثبات منجر نخواهد شد. بر اساس قانون انتخابات نفر اول 28 روز فرصت تشکیل کابینه را دارد که امکان 14 روز تمدید آن را دارد و سپس نفر دوم نیز 28 روز فرصت خواهد یافت که قابل تمدید نیست و نفر سوم 14 روز فرصت آزمودن شانس خود را دارد. لذا وضعیت فعلی نشان میدهد که برگزاری انتخابات مجدد اتفاق خواهد افتاد. نتانیاهو ممکن است در انتخابات بعدی آیزنکوت را به دلیل ناتوانی در تشکیل کابینه هدف حملات سیاسی قرار دهد.
دولت موقت و احتمال تداوم بحران سیاسی
آجرلو با اشاره به پیامدهای تداوم بنبست سیاسی گفت: دولت موقت در تصمیمات کلان و تصویب بودجه با محدودیتهایی مواجه خواهد شد، اما نتانیاهو در این دوره همچنان میتواند برخی اقدامات امنیتی را دنبال کند و از این اقدامات برای تأثیرگذاری بر انتخابات بعدی بهره ببرد.
وی افزود: اختلافات سیاسی دو جریان ممکن است در حوزه مسائل قضایی نیز تکرار شود و حتی در صورت تشکیل دولت جدید، احتمال شکلگیری کابینهای شکننده همچنان وجود دارد.
شکلگیری دوقطبی جدید میان یهودیان و فلسطینیان
آجرلو در بخش پایانی سخنان خود با بررسی تحولات تاریخی دوقطبیهای سیاسی در رژیم صهیونیستی گفت: تا سال ۱۹۷۳ دولتهای اسرائیل عمدتاً در اختیار جریان چپ بودند و از دهه ۱۹۹۰ به بعد دوقطبی چپ و راست در این رژیم شکل گرفت. از نیمه دهه ۲۰۱۰ نیز شاهد شکلگیری دوقطبی راست و راست میانه بودیم و بعدها اختلاف میان راست مذهبی و راست سکولار برجسته شد.
وی تأکید کرد: اکنون دوقطبی جدیدی در حال شکلگیری است که یک سوی آن جریانهای یهودی و سوی دیگر آن فلسطینیان دارای تابعیت رژیم صهیونیستی هستند. این شکاف علاوه بر تشدید اختلافات اجتماعی، پیام مهمی برای افکار عمومی جهان دارد؛ اینکه رژیم صهیونیستی برخلاف ادعای دموکراتیک بودن، با مشکلات جدی در زمینه نژادپرستی و پذیرش حقوق سیاسی فلسطینیان مواجه است.
مشارکت انتخاباتی اعراب؛ نه به نتانیاهو، نه الزاماً ورود به کابینه
آجرلو در پاسخ به پرسشی درباره احتمال سرخوردگی جامعه عربی در صورت ناکامی احزاب عرب در بهرهبرداری از موفقیت به دست آمده در انتخابات کنونی گفت: در دورههای قبلی نیز شاهد بودیم که احزاب عربی تعدادی کرسی در کنست به دست میآوردند، اما در نهایت آرای آنها به تشکیل دولت منجر نمیشد.
وی افزود: تجربه دورههای گذشته نشان داده است که عدم حضور احزاب عربی در کابینه الزاماً به سرخوردگی جامعه عربی منجر نمیشود؛ زیرا هدف اصلی این جریانها در انتخابات اخیر، جلوگیری از تداوم قدرت نتانیاهو بود. بنابراین حتی اگر احزاب عربی وارد کابینه نشوند، افزایش مشارکت و تقویت جایگاه آنها در کنست همچنان یک دستاورد سیاسی مهم به شمار میرود.
