به گزارش الوقت به نقل از آسوشیتدپرس، یخچال طبیعی «اسکوتا» (Skuta) در رشته‌کوه آلپ کامنیک–ساوینیا، اکنون آخرین یخچال باقی‌مانده اسلوونی است. یخچال تریگلاو، واقع در بلندترین قله این کشور، پس از تابستان گرم و خشک امسال تقریباً به‌طور کامل از بین رفته است.
بر اساس داده‌های مؤسسه جغرافیای آنتون ملیک در مرکز پژوهشی آکادمی علوم و هنر اسلوونی، مساحت یخچال اسکوتا که در گذشته حدود ۲٫۵ تا ۳ هکتار بود، اکنون به حدود ۱٫۵ هکتار کاهش یافته است. ضخامت یخ نیز که زمانی به چند ده متر می‌رسید، در بخش‌هایی به چند متر محدود شده است.
میها پاوشک، جغرافی‌دان این مؤسسه، کاهش شدید بارش برف در زمستان گذشته، ذوب زودهنگام برف‌ها و گرمای استثنایی تابستان را از عوامل اصلی این روند دانسته است. به گفته او، هم‌زمانی این عوامل باعث شده حتی بخش‌هایی از یخچال که با سنگ‌ریزه پوشیده شده‌اند و تا حدودی در برابر تابش خورشید محافظت می‌شوند، همچنان در حال ذوب‌شدن باشند.
آندری اسلاک، راهنمای کوهستان که ۳۵ سال است تغییرات یخچال‌های اسلوونی را دنبال می‌کند، در گفت‌وگو با آسوشیتدپرس گفته است که عقب‌نشینی یخ در دهه گذشته به‌وضوح شتاب گرفته و آنچه از یخچال اسکوتا باقی مانده، تنها لکه‌ای کوچک از یخ در میان سنگ‌ها و صخره‌هاست.
پیامدهای نابودی یخچال‌ها به مناطق کوهستانی محدود نمی‌شود. آب حاصل از ذوب برف و یخ در تغذیه رودخانه‌های مهمی مانند دراوا و مورا نقش دارد؛ رودخانه‌هایی که برای تأمین آب، کشاورزی و تغذیه منابع آب زیرزمینی در اسلوونی و کشورهای همسایه اهمیت دارند.
پاوشک هشدار داده است که از دست رفتن یخچال‌های منطقه و کاهش ذخایر برفی می‌تواند در بلندمدت بر جریان این رودخانه‌ها تأثیر بگذارد. در دو تابستان گذشته نیز برخی پناهگاه‌های کوهستانی اسلوونی با کمبود آب روبه‌رو شده‌اند و از بازدیدکنندگان خواسته‌اند مصرف آب را کاهش دهند.
به گزارش آسوشیتدپرس، کارشناسان همچنین پیش‌بینی می‌کنند یخچال‌های واقع در ارتفاعات کمتر از ۳۵۰۰ متر در اتریش نیز تا سال ۲۰۵۰ از بین بروند؛ روندی که می‌تواند نگرانی‌ها درباره منابع آب منطقه آلپ را افزایش دهد.
نابودی یخچال‌های اسلوونی بخشی از روند گسترده‌تر عقب‌نشینی یخچال‌ها در اروپا است؛ قاره‌ای که در دهه‌های اخیر با افزایش دما و تغییر الگوهای بارش روبه‌رو بوده است. دانشمندان تأکید دارند که تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی در تشدید گرمایش نقش دارد و کاهش پوشش برفی، این روند را سرعت می‌بخشد.
یخچال‌های طبیعی علاوه بر ذخیره آب شیرین، زیستگاه‌های منحصربه‌فردی برای گونه‌های وابسته به محیط‌های سرد فراهم می‌کنند و بخشی از میراث طبیعی و فرهنگی جوامع کوهستانی به شمار می‌روند. ناپدیدشدن آنها می‌تواند هم تعادل اکوسیستم‌ها را برهم بزند و هم الگوهای تأمین آب در مناطق پایین‌دست را تحت تأثیر قرار دهد.
کارشناسان هشدار می‌دهند که ادامه روند کنونی، تنها به حذف چند لکه یخ در کوهستان محدود نخواهد ماند، بلکه می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای کشاورزی، منابع آب آشامیدنی و جوامع وابسته به طبیعت آلپ به همراه داشته باشد.
