به گزارش الوقت، بحران هزینههای زندگی در تونس، نزدیک به ۱۶ سال پس از آغاز اعتراضات موسوم به «بهار عربی»، همچنان ادامه دارد و قیمت بسیاری از کالاهای اساسی در مقایسه با سال ۲۰۱۰ بهشدت افزایش یافته است. شبکه الجزیره با بررسی قیمت اقلام روزمره و مقایسه آنها با قیمتهای پیش از انقلاب تونس، از جهش قابلتوجه هزینه زندگی در این کشور خبر داده است.
بر اساس این گزارش، ارزش دینار تونس در برابر دلار آمریکا طی این مدت تقریباً نصف شده است. در دسامبر ۲۰۱۰، هر دلار آمریکا معادل ۱.۴۷ دینار تونس بود، در حالی که اکنون هر دلار حدود ۲.۹۳ دینار خریداری میکند؛ به این معنا که ارزش دینار در برابر دلار حدود ۴۹ درصد کاهش یافته است. از آنجا که تونس بخش قابلتوجهی از مواد غذایی مورد نیاز خود را وارد میکند، کاهش ارزش پول ملی به افزایش هزینه واردات و در نهایت قیمت کالاها برای مصرفکننده منجر شده است.
الجزیره برای نشان دادن ابعاد این افزایش قیمت، چند کالای اساسی را با قیمت سال ۲۰۱۰ مقایسه کرده است. قیمت گوجهفرنگی طی این مدت ۱۱۳ درصد، مرغ ۱۱۸ درصد و روغن پختوپز ۱۲۹ درصد افزایش یافته است. رشد قیمت برخی اقلام حتی بسیار بیشتر بوده؛ قیمت هویج ۴۲۸ درصد و سیبزمینی ۲۶۸ درصد افزایش یافته است. گوشت گاو نیز که از قبل یکی از گرانترین اقلام سبد غذایی تونس بود، حدود ۲۹۰ درصد گرانتر شده و اکنون به ۵۲.۵ دینار برای هر کیلوگرم، معادل حدود ۱۸ دلار، رسیده است.
در این میان، برنج که همچنان تحت کنترل قیمتی دولت قرار دارد، تنها حدود ۱۰ درصد افزایش قیمت داشته است. الجزیره میگوید همین موضوع نشان میدهد سیاست یارانهای دولت در مورد برخی اقلام توانسته افزایش قیمت آنها را محدود کند، در حالی که کالاهای خارج از فهرست یارانهای با جهش بسیار بیشتری مواجه شدهاند.
بحران تنها در آمارها خلاصه نمیشود و آثار آن در زندگی روزمره مردم تونس نیز دیده میشود. یکی از شهروندان تونسی در گفتوگو با الجزیره میگوید حتی ۲۰، ۳۰ یا ۴۰ دینار دیگر قدرت خرید سابق را ندارد و قیمت مواد غذایی، محصولات لبنی، مواد شوینده و حتی تنقلات مدارس افزایش یافته است.
یک شهروند دیگر نیز از افزایش فشار بر خانوادهها سخن گفته و تأکید کرده است که حملونقل عمومی دیگر قابل اعتماد نیست و مردم مجبور شدهاند بیشتر از خودروهای شخصی استفاده کنند. او همچنین گفته روغن پختوپز که در گذشته حدود یک دینار در لیتر قیمت داشت، اکنون به حدود ۵ دینار رسیده است.
اعتراضات تونس در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ پس از خودسوزی محمد بوعزیزی، دستفروش جوان تونسی، آغاز شد؛ اعتراضاتی که مسائلی مانند بیکاری، فساد، افزایش هزینه زندگی و خشونت پلیس از عوامل اصلی آن بود و در نهایت به سرنگونی زینالعابدین بنعلی، رئیسجمهور وقت تونس، انجامید. این تحولات سپس به کشورهای دیگر عربی نیز سرایت کرد و به «بهار عربی» شهرت یافت.
اما اکنون حدود ۱۶ سال بعد، بحران معیشتی همچنان یکی از مهمترین مشکلات تونس است. «حامد المطری»، مهندس و فعال سیاسی که در اعتراضات سال ۲۰۱۰ حضور داشت، به الجزیره گفته است که انتظارات مردم در آن زمان بسیار بالا بود، اما نتایج ۱۵ سال گذشته برای او «بسیار ناامیدکننده» بوده است. او معتقد است اقتصاد تونس در سالهای اخیر بهشدت تضعیف شده و سرمایهگذاری تقریباً متوقف شده است.
الجزیره همچنین گزارش میدهد که این فشار اقتصادی به حوزههایی مانند آموزش، حملونقل و حتی مراسم و مناسبتهای خانوادگی کشیده شده است. برخی خانوادهها برای تأمین لوازم مدرسه به خرید کتاب و وسایل دستدوم روی آوردهاند و شماری از شهروندان نیز در مناسبتهای مذهبی توان خرید لباس نو یا برگزاری مراسم معمول را ندارند.
یکی دیگر از شهروندان تونسی نیز گفته است افزایش قیمتها به حدی رسیده که «مردم دیگر نمیتوانند نیازهای اساسی خود را تأمین کنند» و قیمت گوشت قرمز از حدود ۲۰ دینار در هر کیلوگرم به ۶۰ دینار یا بیشتر رسیده است. او همچنین از افزایش قیمت دارو و کالاهای اساسی مانند شکر، روغن و مواد غذایی کنسروی خبر داده است.
گزارش الجزیره در نهایت تصویری از شکاف میان دستاورد سیاسی انقلاب تونس و وضعیت اقتصادی امروز این کشور ارائه میکند: حکومتی که در سال ۲۰۱۱ سقوط کرد، اما بحران هزینههای زندگی که یکی از انگیزههای اصلی اعتراضات بود، همچنان پابرجاست و در برخی بخشها عمیقتر شده است.
به بیان دیگر، تغییر سیاسی در تونس نتوانست به تغییر پایدار در وضعیت معیشتی بخش بزرگی از جامعه منجر شود و افزایش قیمت مواد غذایی، کاهش ارزش پول ملی و ضعف سرمایهگذاری همچنان بر زندگی مردم سایه انداخته است.
