یک استاد دانشگاه کینگز کالج لندن و نویسنده کتاب «Military Inc.» میگوید کویت پیش از امضای توافق دفاعی مشترک با پاکستان، به دنبال استقرار نیروهای پاکستانی در خاک خود بود، اما اسلامآباد درباره پذیرش این درخواست موضعی محتاطانه و غیرمتعهدانه اتخاذ کرد.
به گزارش الوقت به نقل از الجزیره، عایشه صدیقه، کارشناس مسائل نظامی، درباره توافق دفاعی مشترک کویت و پاکستان که به تازگی به امضا رسید، اظهار کرد: کویت خواهان آن بود که توافقی مشابه ترتیبات امنیتی میان پاکستان و عربستان سعودی ایجاد شود؛ توافقی که بر اساس آن نیروهای پاکستانی برای دههها در عربستان مستقر بودهاند.
صدیقه گفت: «کویت از پاکستان خواسته بود نیروهایش را در این کشور مستقر کند، مشابه ترتیبات پاکستان و عربستان، اما پاکستان موضعی غیرمتعهدانه داشت.»
وی با اشاره به هزینهها و پیامدهای احتمالی چنین اقدامی برای اسلامآباد افزود که پرسش اصلی برای پاکستان این است که آیا این کشور اساساً توان ورود به دیگر صحنههای جنگی و به خطر انداختن نیروهای خود را دارد یا خیر.
این کارشناس با مقایسه وضعیت کویت با عربستان سعودی گفت مشارکت نظامی پاکستان در عربستان از منظر اسلامآباد توجیه ایدئولوژیک بیشتری دارد؛ چرا که موضوع حفاظت از سرزمین مقدس و مکه در میان است و از این منظر، نمادگرایی خاصی برای پاکستان وجود دارد که در مورد کویت به همان شکل وجود ندارد.
صدیقه در ادامه توافق دفاعی جدید میان کویت و پاکستان را نتیجه افزایش فضای مانور اسلامآباد در خاورمیانه دانست و گفت این وضعیت در پی تغییر جایگاه آمریکا در منطقه پس از جنگ این کشور با ایران شکل گرفته است.
وی همچنین احتمال داد که این روند با رویکردی گستردهتر از سوی دولت دونالد ترامپ ارتباط داشته باشد؛ رویکردی که به گفته او، حتی پیش از جنگ ایران و آمریکا مطرح بوده و هدف آن کاهش حضور فیزیکی آمریکا در مناطق درگیر و در عین حال حفظ نفوذ واشنگتن از طریق شرکای محلی، از جمله پاکستان، بوده است.
بر اساس این تحلیل، توافق دفاعی کویت و پاکستان میتواند نشانهای از تلاش کشورهای منطقه برای تقویت ترتیبات امنیتی دوجانبه و همچنین افزایش نقش قدرتهای منطقهای در تأمین امنیت خلیج فارس باشد؛ روندی که در صورت گسترش، میتواند از میزان اتکای مستقیم برخی کشورهای منطقه به حضور نظامی آمریکا بکاهد.
