به گزارش الوقت، تنشهای مرزی میان هند و چین بار دیگر بر سر ادعاهای مربوط به پیشروی چین در ایالت آروناچال پرادش هند افزایش یافته است. یک هیئت حقیقتیاب متشکل از سیاستمداران محلی، مدعی شده نیروهای چینی در بخشهایی از این منطقه حضور خود را گسترش داده و دسترسی نیروهای هندی به برخی نقاط گشتزنی را محدود کردهاند.
این هیئت که از سوی حزب «مردم آروناچال پرادش» اعزام شده بود، پس از بررسی منطقه دورافتاده تاکسینگ اعلام کرد نیروهای هندی به دلیل بارشهای شدید موسمی، سیلاب و رانش زمین، از آوریل تا اکتبر امکان گشتزنی منظم در برخی مناطق را ندارند؛ در مقابل، نیروهای چینی در این مدت همچنان فعال هستند.
مقامهای محلی همچنین مدعی شدهاند نیروهای هندی پس از درگیری با ارتش چین در سال ۲۰۲۳، یکی از نقاط گشتزنی موسوم به «شرا ۵» را ترک کردهاند. آنان میگویند ساکنان محلی نیز به دلیل از دست دادن دسترسی به بخشی از زمینهای اجدادی و مناطق شکار خود ناراضی هستند. یک نهاد قبیلهای محلی نیز اخیراً نسبت به افزایش حضور چین در این مناطق هشدار داده بود.
با این حال، ارتش هند گزارشهای مربوط به پیشروی چین را «نادرست و بیاساس» خوانده است. وزارت خارجه هند نیز ضمن تأکید بر اهمیت موضوعات مرزی، اعلام کرده حفظ صلح و آرامش در مناطق مرزی برای دهلینو اهمیت اساسی دارد و وضعیت مرزی بر روابط کلی دو کشور تأثیر خواهد گذاشت.
چین نیز ضمن خودداری از تأیید یا رد مستقیم ادعاها، وضعیت مرزی را «بهطور کلی باثبات» توصیف کرده و از ادامه ارتباطات دیپلماتیک و نظامی میان دو کشور خبر داده است.
اختلاف هند و چین بر سر آروناچال پرادش بخشی از مناقشه گستردهتر مرزی دو کشور است. چین تقریباً تمام این ایالت را متعلق به خود میداند و آن را «تبت جنوبی» مینامد، در حالی که هند آن را بخشی از قلمرو خود میداند. دو کشور همچنین بر سر محل دقیق «خط کنترل واقعی» اختلاف دارند.
این اختلاف پس از درگیری خونین سال ۲۰۲۰ در گالوان که به کشته شدن ۲۰ نظامی هندی و چهار نظامی چینی انجامید، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. کارشناسان هشدار میدهند حتی یک حادثه محدود در مناطق مورد مناقشه میتواند بار دیگر به تشدید گسترده تنشها منجر شود.
این تحولات در شرایطی رخ میدهد که هند و چین همزمان تلاش میکنند روابط اقتصادی و دیپلماتیک خود را بهبود دهند. حجم تجارت دو کشور در سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ به ۱۵۱.۱ میلیارد دلار رسیده، اما اختلافات مرزی همچنان مانع عادیسازی کامل روابط دو قدرت آسیایی است.
