الوقت- نیروهای نظامی آمریکا مستقر در خلیج فارس و حوالی آن شامگاه پنجشنبه 17 اردیبهشت ماه 1405 به دو کشتی نفتی ایران در نزدیکی بندر فجیره امارات در تنگه هرمز و نیز بندر خمیر و سیریک حمله کردند و به دو کشتی و مناطق یاد شده آسیبهایی وارد کردند. این تجاوز نظامی خیلی سریع با واکنش نیروهای مسلح ایران مواجه شد و این نیروها با حمله سنگین و شدید موشکی و پهپادی به سه ناو آمریکایی و وارد آوردن خسارات سنگین باعث متواری شدن آنها از منطقه شدند.
این حادثه برای مخاطب درگیر جنگ ایران و آمریکا سه تصویر گویا را به نمایش میگذارد:
1- فرار از پیامدهای شکست عملیات آزادی: حادثه پنجشنبه شب حدود 2 روز پس از عقب نشینی ترامپ از ادامه طرح آزادی انجام گرفت. پس از اعلام عقب نشینی ترامپ از اجرای این طرح، سیل انتقادهای شدید که بعضا با تمسخر هم همراه بود از داخل و خارج آمریکا و از سوی کارشناسان و افراد عادی به سوی ترامپ جاری شد و وی را به شدت تحت فشار قرار داد. ظاهرا ترامپ برای گریز از این فشارهای کوچک و بزرگ درصدد برآمد تا برگ جدیدی رو کند تا شاید نگاهها را به آن سو برگرداند و نظرهای موافقی را به سوی خود جذب کند، لکن مثل همیشه این بار هم ترامپ بد آورد و در بر پاشنه دیگری چرخید و آن که ترامپ از آن فرار میکرد، بی رحمانهتر به سویش هجوم آورد.
2- تحقیر چندباره و شدید ارتش آمریکا: با این که نیروهای آمریکایی مستقر در خلیج فارس اوایل هفته گذشته نیز مورد هجوم نیروهای ایرانی قرار گرفتند، به زعم این که در صورت تهاجم به کشتیها و بنادر ایران با واکنش جدی مواجه نمیشوند، با اکراه به درخواست ترامپ تن دادند، اما بدون فوت وقت پاسخی بسیار شدیدتر از حمله اوایل هفته را دریافت کردند و در ادامه فرار را بر قرار ترجیح دادند. این نیروها در وسط معرکه تصمیم درستی گرفتند، زیرا که در قرار هلاکت بود و در فرار فضاحت. آنها برای نجات از هلاکت به فضاحت فرار تن دادند تا شاید با موضعگیری ترامپ که بعد گفت آنها برای دورماندن از آتش سنگین ایران منطقه را ترک کردند، تا حدی این فضاحت پنهان بماند، اما مخاطب این ماجرا به مانند ترامپ احمق و خودفریب نیست.
3- تائید و تقویت اراده ایران: ترامپ با عملیات یاد شده علیه ایران و مواجه شدن با شکست مکرر که گویا ترامپ برای فرار از آن راه گریزی ندارد، با پتک حماقت خویش پی در پی بر میخ اراده ایران میکوبد و استقرار و استحکام آن را بیشتر و بیشتر میکند تا ایران در مذاکرات بر خواستههای حداکثری و حقوق مسلم خود بیش از پیش پافشاری کند و با شکست قطعی آمریکا در میدان سیاست و گرفتن امضای واضح تر و پررنگ تر از امضایی که با آن متکبرانه از برجام خارج شد، مسئله جنگ را خاتمه دهد.
