الوقت - پیروزی عبدل‌السید در انتخابات مجلس سنای آمریکا از ایالت میشیگان، فراتر از یک رقابت انتخاباتی، نشانه‌ای از تغییر تدریجی موازنه سیاسی در این کشور است؛ تغییری که در آن رأی‌دهندگان مسلمان و حامیان حقوق فلسطین نقش پررنگ‌تری در تعیین نتایج انتخابات پیدا می‌کنند.
عبدل‌السید با شکست مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه، به نخستین مسلمان راه‌یافته به مجلس سنای آمریکا تبدیل شد؛ اتفاقی تاریخی که می‌تواند بر معادلات سیاسی واشنگتن نیز اثر بگذارد.
این گزارش نگاهی به اهمیت پیروزی السید در انتخابات سنای آمریکا خواهد داشت.
عبدال‌السید کیست؟
عبدالرحمن محمد عبدال‌السید، سیاستمدار ۴۲ ساله آمریکایی و فرزند مهاجران مصری است که در شهر راچستر هیلز ایالت میشیگان متولد شد. او در خانواده‌ای مسلمان رشد کرد و تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه میشیگان آغاز کرد. عبدال‌السید در سال ۲۰۰۷ مدرک کارشناسی زیست‌شناسی و علوم سیاسی گرفت. سپس با دریافت بورسیه معتبر رودز به دانشگاه آکسفورد رفت و در سال ۲۰۱۱ دکترای بهداشت عمومی دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۴ نیز مدرک پزشکی خود را از دانشگاه کلمبیا در نیویورک گرفت.
از مدیریت بهداشت عمومی تا ورود به سیاست
عبدال‌السید برخلاف بسیاری از سیاستمداران آمریکایی، فعالیت حرفه‌ای خود را از حوزه سلامت عمومی آغاز کرد. او پس از تحصیل، به عنوان استاد دانشگاه و پژوهشگر در حوزه بهداشت عمومی فعالیت داشت و در سال ۲۰۱۵ به ریاست اداره بهداشت عمومی شهر دیترویت منصوب شد. او تا سال ۲۰۱۷ این مسئولیت را برعهده داشت. نخستین حضور جدی او در رقابت‌های انتخاباتی به سال ۲۰۱۸ بازمی‌گردد؛ زمانی که برای فرمانداری میشیگان نامزد شد، اما در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات از گرچن ویتمر شکست خورد. او بعدها ریاست اداره بهداشت شهرستان وین را نیز برعهده گرفت و تا سال ۲۰۲۵ در این سمت فعالیت کرد.
چرا نامزد انتخابات سنا شد؟
عبدال‌السید در سال ۲۰۲۶ و پس از اعلام کناره‌گیری گری پیترز، سناتور دموکرات میشیگان، فرصت را برای ورود دوباره به رقابت‌های سیاسی مناسب دید. او با شعارهایی مانند کاهش هزینه‌های زندگی، مقابله با نفوذ شرکت‌های بزرگ در سیاست، اجرای بیمه درمانی همگانی و قطع کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل وارد رقابت شد. پیروزی او در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در برابر هیلی استیونز و سپس شکست مایک راجرز جمهوری‌خواه در انتخابات عمومی، مسیر ورودش به سنا را هموار کرد. مخالفت با جنگ غزه و انتقاد از حمایت نظامی واشنگتن از تل آویو نیز به یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های کارزار انتخاباتی او تبدیل شد.
حرف السید در انتخابات چه بود؟
مواضع انتخاباتی السید درباره جنگ غزه و حمایت نظامی آمریکا از اسرائیل در جریان انتخابات کنگره مورد توجه بسیاری قرار گرفت و او توانست با شکست رقیب جمهوری خواه خود به عنوان اولین سناتور مسلمان وارد سنای آمریکا شود. السید از منتقدان صریح سیاست‌های تل‌آویو است و با ادامه کمک‌های نظامی واشنگتن به اسرائیل مخالفت کرده است. السید همچنین اقدامات رژیم صهیونیستی در غزه را نسل‌کشی توصیف کرده و خواستار بازنگری جدی در حمایت‌های مالی و نظامی آمریکا از این رژیم شده بود. او حتی صراحتاً گفته بود اسرائیل را نمی‌توان متحد واقعی آمریکا دانست
این مواضع در شرایطی مطرح می‌شد که السید با فشارهای سیاسی و تبلیغاتی گسترده روبه‌رو بود. بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل، موسوم به آیپک، در رقابت مقدماتی دموکرات‌ها نزدیک به ۳۰ میلیون دلار برای مقابله با او هزینه کرده بود. با این حال، او توانست از مرحله مقدماتی عبور کند و در انتخابات نهایی نیز پیروز شود. این نتیجه نشان می‌دهد حمایت از تل آویو دیگر در همه بخش‌های سیاست آمریکا یک خط قرمز انتخاباتی غیرقابل عبور نیست.
افزایش وزن مسلمانان و حامیان فلسطین
پیروزی السید را باید نشانه افزایش قدرت سیاسی مسلمانان و حامیان فلسطین در آمریکا دانست. همچنین این نتیجه از کاهش انحصار و نفوذ سنتی جریانهای حامی رژیم صهیونیستی در رقابت‌های انتخاباتی حکایت دارد.
در واقع این تحول نشان می‌دهد جامعه مسلمانان آمریکا دیگر صرفاً یک گروه اجتماعی یا اقلیت مذهبی نیست که در حاشیه تحولات سیاسی قرار داشته باشد؛ بلکه به‌تدریج در حال تبدیل شدن به یک نیروی اثرگذار در معادلات انتخاباتی است. افزایش مشارکت سیاسی مسلمانان، به‌ویژه در ایالت‌های تعیین‌کننده‌ای مانند میشیگان که جمعیت قابل توجهی از مسلمانان را در خود جای داده، می‌تواند معادلات رقابت میان دموکرات‌ها و جمهوریخواهان را تغییر دهد. نامزدهای انتخاباتی نیز ناچارند بیش از گذشته مطالبات این بخش از جامعه را در برنامه‌های خود لحاظ کنند.
از سوی دیگر، جنگ غزه به نقطه عطفی در تغییر نگاه بخشی از افکار عمومی آمریکا نسبت به رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. اعتراضات دانشگاهی، تجمعات خیابانی و انتقادهای گسترده از ارسال تسلیحات آمریکایی به رژیم صهیونیستی، نشان داده است که حمایت بی‌قیدوشرط از تل‌آویو دیگر مانند گذشته از اجماع سیاسی و اجتماعی برخوردار نیست. به‌ویژه در میان نسل جوان و رأی‌دهندگان دموکرات، مخالفت با ادامه جنگ و مطالبه توقف کمک‌های نظامی به اسرائیل به یکی از موضوعات جدی رقابت‌های سیاسی تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، پیروزی سیاستمداری که آشکارا با ادامه کمک‌های نظامی به تل آویو مخالفت کرده، پیام روشنی برای ساختار سیاسی آمریکا دارد و نشان می‌دهد که نمی‌توان مطالبات میلیون‌ها رأی‌دهنده مسلمان و حامی فلسطین را نادیده گرفت و همچنان انتظار داشت حمایت سنتی از تل آویو بدون هزینه انتخاباتی باقی بماند.
