به گزارش الوقت، جنگ و محاصره رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه، بحران انسانی در این منطقه را به مرحلهای رسانده که دسترسی به ابتداییترین امکانات بهداشتی نیز برای میلیونها فلسطینی به یک چالش جدی تبدیل شده است. گزارش الجزیره از غزه نشان میدهد آوارگان فلسطینی در اردوگاهها، به دلیل تخریب گسترده زیرساختهای شهری و محدودیت ورود تجهیزات بهداشتی و لولهکشی، ناچار به استفاده از توالتهای ابتدایی و غیربهداشتی شدهاند؛ شرایطی که برخی ساکنان آن را بازگشت به «عصر حجر» توصیف کردهاند.
بر اساس این گزارش، بیش از ۹۰ درصد فلسطینیان غزه آواره شدهاند و بیش از ۹۰ درصد خانهها نیز در جریان جنگ آسیب دیده یا تخریب شدهاند. در نتیجه، تقاضا برای تجهیزات بهداشتی بهشدت افزایش یافته، در حالی که محدودیتهای واردات موجب کاهش شدید عرضه شده است. یک اقتصاددان فلسطینی این وضعیت را ناشی از «شوک شدید عرضه» دانسته که بازار تجهیزات بهداشتی را با کمبود و افزایش شدید قیمتها مواجه کرده است.
در این شرایط، قیمت یک توالت فرنگی دستدوم به ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ شکل رسیده؛ رقمی که برای بسیاری از خانوادههای آواره غزه غیرقابل پرداخت است. به همین دلیل، برخی فلسطینیها با بریدن سوراخ در صندلیهای پلاستیکی و قرار دادن لایهای از شن در زیر آن، برای خود توالتهای ابتدایی میسازند.
در اردوگاههای آوارگان، توالتهای عمومی عملاً به تنها گزینه موجود تبدیل شدهاند و گاهی ۲۰ تا ۲۵ نفر از یک توالت استفاده میکنند. بسیاری از این سرویسها فاقد سینک، شیر آب و سیستم فاضلاب مناسب هستند و ساکنان مجبورند برای تأمین آب از شیلنگ یا بشکه استفاده کنند. حتی مواد سادهای مانند دستمال توالت و مواد ضدعفونیکننده نیز به کالاهای لوکس تبدیل شدهاند.
بحران آب و فاضلاب نیز شرایط را وخیمتر کرده است. در برخی مناطق غزه، آب تنها هفتهای یکبار در دسترس قرار میگیرد و بسیاری از اردوگاهها فاقد شبکه یکپارچه فاضلاب هستند. در نتیجه، ساکنان ناچارند در کنار توالتهای عمومی، گودالهایی برای دفع فاضلاب حفر کنند؛ وضعیتی که خطر آلودگی محیط و شیوع بیماریها را افزایش داده است.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد، OCHA، در ارزیابی وضعیت آب، بهداشت و فاضلاب در غزه اعلام کرده است که تنها نیمی از افراد مورد بررسی به خدمات اولیه بهداشتی دسترسی دارند. همچنین حدود ۶۰ درصد افراد مورد بررسی در فاصله کمتر از ۱۰ متری محل زندگی خود در معرض فاضلاب یا فضولات انسانی قرار دارند؛ وضعیتی که زمینه را برای گسترش بیماریها فراهم میکند.
پزشکان در غزه نیز از پیامدهای مستقیم این شرایط خبر دادهاند. احمد الجدی، پزشک بخش اورژانس بیمارستان شهدای الاقصی در دیرالبلح، میگوید شمار زیادی از کودکان، زنان و سالمندان با موارد مکرر اسهال، بیماریهای پوستی و مشکلات گوارشی به بیمارستان مراجعه میکنند. به گفته او، بسیاری از این بیماریها با شرایط دشوار زندگی در چادرها، کمبود امکانات حمام و بهداشت فردی و نزدیکی محل دفع فاضلاب به محل زندگی خانوادهها ارتباط دارد.
همزمان، اتاق بازرگانی غزه تلاش کرده است تاجران را به ثبت درخواستهای رسمی برای واردات تجهیزات بهداشتی و لوازم ضروری تشویق کند و از یونیسف، برنامه جهانی غذا، OCHA، اتحادیه اروپا و سازمانهای فعال در حوزه آب و بهداشت خواسته است برای حل این بحران کمک کنند. با این حال، به گفته سخنگوی اتاق بازرگانی، محاصره رژیم صهیونیستی و محدودیتها و تأخیرهای اعمالشده در گذرگاهها همچنان مهمترین مانع ورود این تجهیزات به غزه است.
بحران توالت و فاضلاب در غزه در واقع تنها مسئلهای مربوط به امکانات رفاهی نیست؛ بلکه مستقیماً با سلامت عمومی، کرامت انسانی و امنیت بهداشتی جمعیت آواره ارتباط دارد. در شرایطی که خانوادهها در چادر زندگی میکنند، امکان استحمام و شستوشو محدود است و فاضلاب در فاصله بسیار نزدیک از محل زندگی انباشته میشود، خطر شیوع بیماریهای عفونی و گوارشی افزایش مییابد.
گزارش الجزیره نشان میدهد جنگ و محاصره غزه، بحران انسانی را از کمبود غذا و آب فراتر برده و به ابتداییترین نیازهای زندگی روزمره نیز کشانده است؛ تا جایی که داشتن یک توالت مناسب برای بسیاری از فلسطینیان به یک کالای دستنیافتنی تبدیل شده است.
