الوقت- این روزها بار دیگر اقدام حماسی کاروانهای صمود و تکرار تراژدی سرکوب خشن قایقهای کوچک حاوی کمکهای ناچیز غذایی و دارویی توسط کشتیهای جنگی تا بن دندان مسلح ارتش صهیونیستی به صدر اخبار تحولات غزه بازگشته است.
ارتش رژیم صهیونیستی روز 19 مه (29 اردیبهشت) با یورش به کاروان کشتیهای «ناوگان صمود» که در تلاش برای شکستن محاصره دریایی غزه بودند، با ضرب و شتم شدید فعالان حقوق بشری، قایقها را توقیف کرد.
بر اساس گزارش الجزیره، ارتش صهیونیستی این کشتیها را در آبهای بینالمللی و در فاصله حدود 250 مایل دریایی از غزه متوقف کرده است.
در جریان این عملیات، بیش از 400 فعال حقوق بشر از بیش از 40 کشور جهان بازداشت و به اراضی اشغالی منتقل شدهاند.
تصاویر بجا مانده نیروهای مسلح اسرائیلی وارد کشتیها شدهاند، در حالی که فعالان با جلیقههای نجات دستان خود را به نشانه تسلیم بالا بردهاند و سپس دوربینهای روی عرشه قطع و جمعآوری شده است. برگزارکنندگان همچنین مدعی شدند نیروهای صهیونیستی در جریان این عملیات به سمت پنج کشتی شلیک کرده و به برخی از آنها آسیب زدهاند.
این اقدام بویژه با انتشار تصاویر یورش خشونتبار نظامیان صهیونیستی و سپس رفتار تحقیرآمیز مغایر حقوق بینالمللی با فعالان حقوق بشر در بازداشتگاه، که مانند اسرای جنگی و تبهکاران با دستهای بسته و چشمان بسته با آنها برخورد شد، موجی از اعتراض و انزجار جهانی را در پی داشت. دستکم ۱۱ کشور سفرا و کاردارهای این رژیم را احضار کردهاند.
ترکیه آن را «راهزنی دریایی» توصیف کرد و ایتالیا خواستار بررسی استفاده اسرائیل از زور شد، اسپانیا نیز با لحنی شدیدتر وارد عمل شد. خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه این کشور، رفتار با فعالان را «هیولاوار، غیرانسانی و شرمآور» توصیف کرد و کاردار رژیم را برای ابلاغ اعتراض رسمی احضار نمود.
ژان نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، از احضار سفیر این رژیم برای ابراز «خشم و انزجار» پاریس خبر داد و ماکسیم پروو، وزیر خارجه بلژیک، این رفتار را «عمیقاً نگرانکننده و غیرقابل قبول» خواند.
به گزارش «تایمز آو اسرائیل» رئیسجمهور کره جنوبی نیز بازداشت شهروندان این کشور در آبهای بینالمللی را «بیاساس» دانسته و دلایل اسرائیل را «مغایر حقوق بینالملل» توصیف کرد.
واکنش ایرلند نیز تند بود زیرا به گزارش بیبیسی، دستکم 12 شهروند ایرلندی از جمله دکتر مارگارت کانولی، خواهر رئیسجمهور ایرلند، در این عملیات بازداشت شدهاند. نخستوزیر ایرلند این اقدام را در آبهای بینالمللی «کاملاً غیرقابل قبول» خواند و تأکید کرد مردم حق دارند به وضعیت انسانی «تکاندهنده» در غزه اعتراض مسالمتآمیز داشته باشند. وزیر خارجه ایرلند نیز خواستار آزادی فوری بازداشتشدگان شد و از اسرائیل خواست به تعهدات بینالمللی خود پایبند بماند.
روایت شاهدان عینی از خشونت شدید در بازداشتگاهها
مرکز حقوقی «عدالت» اعلام کرد پس از توقیف این ناوگان، از سوی نیروهای اسرائیلی با خشونت شدید، آزار جنسی و جراحات سنگین روبهرو شدهاند.
در این بیانیه آمده است تیم حقوقی نقضهای سازمان یافته در روندهای قانونی و همچنین رفتارهای گسترده جسمی و روانی آزار دهنده را مستند کرده است. به گفته این مرکز، دهها شکایت درباره خشونت شدید ثبت شده که در برخی موارد به آسیبهای جدی منجر شده و حداقل سه نفر پیش از آزادی به بیمارستان منتقل شدهاند.
در تازهترین نمونه از روایت شاهدان عینی، «داریو کاروتنوتو»، نماینده جنبش پنجستاره ایتالیا و «الساندرو مانتووانی»، خبرنگار روزنامه «ایل فاتو کوئوتیدیانو»، پس از بازگشت به رم با چشمانی اشکآلود جزئیات این برخورد خشونتآمیز را تشریح کردند.
کاروتنوتو در فرودگاه فیومیچینوی رم به خبرنگاران گفت: «ما را کتک زدند و در میان ضربات مشت و لگد، به طعنه میگفتند "به اسرائیل خوش آمدید!" سه نفر به شدت من را مورد ضرب و شتم قرار دادند. مشت به چشمم زدند و لگدم کردند. لحظهای بود که احساس کردم دیگر هرگز نخواهم توانست ببینم».
مانتووانی، خبرنگار این کاروان نیز در ویدئویی که در وبسایت روزنامه متبوعش منتشر شد، ابعاد گستردهتری از این خشونت را فاش کرد: «تقریباً هرکس از محل ورودی عبور میکرد، کتک میخورد. ما صدای فریادها را از بیرون میشنیدیم. افرادی را دیدم که احتمالاً دست و دندههایشان شکسته بود».
این خبرنگار ایتالیایی با لحنی انتقادی افزود: «این چهره واقعی اسرائیل است و متأسفانه، این رفتار در مقایسه با آنچه اسرائیل با ۹ هزار زندانی فلسطینی انجام میدهد، چیزی نیست. اگر اسرائیل همچنان به این اقدامات ادامه میدهد، به این دلیل است که از حمایت دولتهای اروپای غربی، از جمله دولت ما برخوردار است. تا زمانی که تصاویر آشکار خشونت منتشر نشده بود، دولت هیچ واکنشی نشان نداد».
ادامه شرایط سخت انسانی پس از جنگ
اگرچه جنگ در غزه در ظاهر به پایان رسیده، اما در واقعیت جنگ به شکل دیگری همچنان در جریان است و از فلسطینیان تلفات میگیرد.
آمارها بیانگر آن است که ورود کمکها به شدت کاهش یافته و در ماه مارس به طور میانگین روزانه حدود 112 کامیون کمک وارد این منطقه شده است. سازمانهای بینالمللی مانند برنامه جهانی غذا، از بحرانی بودن وضعیت در غزه خبر میدهند. بخش بزرگی از مردم همچنان در چادرهای شلوغ و ساختمانهای مخروبه زندگی میکنند، در حالی که زیرساختهای حیاتی مانند آب، بهداشت و سیستم مدیریت پسماند عملاً از کار افتادهاند.
یکی از جنبههای هولناک این بحران، وضعیت سلامت عمومی است. بر اساس دادههای «سازمان کمکهای پزشکی به فلسطینیها» (MAP)، در سال ۲۰۲۶ نرخ ابتلا به عفونتهای انگلی به ارقام نگرانکنندهای رسیده است. کودکان بیش از ۶۲ درصد از مبتلایان به بیماریهای پوستی را تشکیل میدهند.
پزشکان مستقر در مراکز درمانی غزه هشدار میدهند که تراکم جمعیت در اردوگاهها، تهویه نامناسب و دسترسی نداشتن به مواد شوینده، محیطی ایدهآل برای گسترش بیماریهای مسری نظیر گال و عفونتهای قارچی فراهم کرده است؛ بیماریهایی که به دلیل نبودِ حتی سادهترین داروها، به آبسههای دردناک و خطرناک تبدیل میشوند.
آژانس امداد و اشتغال سازمان ملل (آنروا) نیز وضعیت موجود را «بسیار وحشتناک» توصیف کرده است. به دلیل لوایح کنست رژیم صهیونیستی علیه این آژانس، انتقال دارو به غزه و کرانه باختری با محدودیتهای شدید مواجه شده و دسترسی مردم به مراکز بهداشتی به شدت کاهش یافته است.
فاجعه به اینجا ختم نمیشود؛ بحران مسکن و معیشت نیز به نقطه انفجار رسیده است. کارشناسان بازسازی غزه اعلام کردهاند که حدود ۶۰ درصد مساحت این باریکه از دسترس ساکنان خارج شده و نزدیک به دو میلیون فلسطینی در تنها ۴۰ درصد از مساحت آن محبوس شدهاند.
همزمان، ارزیابیهای ماهوارهای «فائو» نشان میدهد که بیش از ۸۶ درصد از زمینهای کشاورزی غزه آسیب دیدهاند و تنها حدود ۱.۵ درصد از این زمینها قابل استفاده باقی مانده است. این دادهها زنگ خطر وقوع قحطی کامل را در منطقهای به صدا درآورده است که ساکنانش نه تنها با پیامدهای جنگ، بلکه با محرومیت سیستماتیک از حق حیات دستوپنج نرم میکنند.
در پایان باید گفت داستان غزه ویران شده و مردمی که همچنان با زخمهای التیام نیافته به سختی روزگار میگذرانند کماکان وژدانهای آزاد را آزار میدهد و وقتی وژدان جهانی بیعدالتی و رنج پایانناپذیر را در حق این مردم ستمدیده میبیند تنها به انتظار اقدام دولتهای فریبکار و سازمانهای بینالمللی پرمدعا اما منفعل نمینشیند و خود برای کمک به مردم بیپناه به پا میخیزد، یک روز به شکل اعتراضات و اعتصابات خیابانی برای متوقف کردن جنگ و روزی دیگر با به راه انداختن کاروانهای کمکرسانی برای شکستن محاصره غیرانسانی غزه.
