الوقت- درحالی که حقوق بینالملل بشردوستانه هر گونه حمله مستقیم به اهداف غیرنظامی را ممنوع اعلام کرده و نادیده گرفتن این اصل به معنای تضعیف یکی از بنیادیترین قواعد نظم حقوقی بینالمللی است اما جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران نشان میدهد که مرز میان اهداف نظامی و غیرنظامی به صورت فزایندهای مخدوش شده است.
با اینکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا بارها ادعا کرده که هدف از حملات به ایران برای نابودی مراکز نظامی است اما از همان ساعات اولیه تجاوز مشخص شد که دشمنان به هیچ اصول انسانی پایبند نیستند و نابودی ایران و بازگرداندن به عصر حجر ادعایی ترامپ اولویت اصلی آنهاست.
حمله به مدرسه «شجره طیبه» میناب در نخستین ساعت حمله که باعث شهادت حدود 170 دانش آموز بیگناه شد بیانگر عبور آشکار دشمنان از خط قرمز بشردوستانه و اصول انسانیت بود. جنایتهایی از این دست با وجود محکومیتهای جهانی متوقف نشد بلکه دشمنان بدون توجه به قوانین بینالمللی دهها مورد از این نوع جنایتها را مرتکب شدند.
در مدت 36 روز گذشته از جنگ، مراکز غیرنظامی بیش از اهداف نظامی مورد اصابت دشمن قرار گرفتهاند و سبب شده تا هزاران نفر از خانههای خود آواره شوند.
جمعیت هلالاحمر روز پنجشنبه (14 فروردین) در اطلاعیهای با ارائه آماری تکان دهنده از خسارات جنگ رمضان اعلام کرد:تاکنون ١١۵ هزار و ١٩٣ واحد غیرنظامی شامل ٩١ هزار و ۴٩٨ واحد مسکونی و ٢٢ هزار و ۵٨٠ واحد تجاری دچار آسیبهای بسیار جدی شده یا تخریب شدهاند، رقمی که سهم قابل توجهی از آن مربوط به استان تهران است و ابعاد گسترده خسارات به مراکز غیرنظامی را نشان میدهد. در این مدت، ٧۶٣ مدرسه و مرکز آموزشی و ١٨ مرکز هلالاحمر نیز آسیب جدی دیدهاند و دیگر قابل استفاده نیستند.
این حجم از جنایت علیه مراکز غیرنظامی گویای این واقعیت است که دشمنان اهدافی فراتر از نظامی داشتند و از ابتدا تصمیم بر این بود که با هدف قرار دادن مناطق مسکونی و شهادت غیرنظامیان بیشتر، تاب آوری مردم را کاهش داده و آنها را بر علیه نظام جمهوری اسلامی بشورانند، هر چند که این سناریو نتیجه عکس داده و حضور مردم در خیابانها ثابت کرد که ایرانیها در برابر جنایتهای آمریکا و رژیم صهیونیستی تسلیم نخواهند شد.
حمله به مراکز مسکونی و غیرنظامی صرفاً یک اقدام نظامی نیست بلکه پیامدهای عمیق انسانی، اقتصادی و اجتماعی به دنبال دارد. اختلال در حملونقل، آسیب به مراکز علمی و فشار بر خدمات عمومی، در نهایت منجر به افزایش آسیبپذیری جامعه غیرنظامی میشود، وضعیتی که با روح و فلسفه حقوق بشردوستانه در تعارض آشکار قرار دارد.
مراکز بهداشتی و درمانی از اهداف اصلی متجاوزان
اگرچه مراکز بهداشتی طبق قوانین جنگی نباید مورد تعرض قرار گیرند اما متجاوزان روزی نبوده که مراکز درمانی در ایران را بمباران نکنند. حمله به بیمارستانها و نیروهای امدادرسانی و اورژانس در برخی شهرها در زمان جنگ، نمونه بارزی از جنایتهایی است که دشمنان مرتکب شدهاند.
به گفته جانشین و مشاور عالی وزیر بهداشت، تاکنون۳۵۰ مرکز بهداشتی و درمانی کشور به دست دشمنان خسارت دیده که از این تعداد ۳۰ مورد بیمارستان بود.
معاون وزیر بهداشت و رئیس سازمان غذا و دارو نیز گفت که سیزده فروردین در پی اصابت چند موشک به مجموعه صنعتی «توفیق دارو»، واحدهای تولیدی و تحقیق و توسعه این کارخانه به طور کامل تخریب شد. مهدی پیرصالحی اظهار کرد:«از آغاز جنگ تاکنون ۲۴ واحد فعال در حوزه دارو، تجهیزات پزشکی و زنجیره توزیع دچار آسیبهای جدی شدهاند اما تولید و تأمین اقلام حیاتی همچنان بدون وقفه ادامه دارد».
اما اوج حشیگری دشمنان در هدف گرفتن مراکز درمانی، در حمله به موسسه «انستیتو پاستور» ایران بود که تاکنون سه بار مورد هدف قرار گرفته است. به گفته رئیس انستیتو پاستور، «در جریان این حملات، بخشهایی مانند بانک سلولی، مالاریا، تحقیقات بالینی و بیوتکنولوژی آسیب بیشتری دیده و بخشهایی از ساختمانها نیز تخریب شدهاند».
با وجود این حجم از حملات دشمنان اما فعالیتهای این مرکز در قالب ارائه خدمات واکسیناسیون، ارائه خدمات تشخیصی آزمایشگاههای مرجع کشوری و توزیع کیتهای تشخیصی در شبکه آزمایشگاهی بهداشت در حال انجام است. انستیتو پاستور یکی از قدیمیترین مراکز درمانی در منطقه است که در سال 1920 راه اندازی شد.
حمله به مراکز درمانی به قدری گسترده است که صدای سازمان بهداشت جهانی را هم درآورده است و رئیس این سازمان نسبت به ادامه حملات به شبکه بهداشت و درمان ایران ابراز نگرانی کرد و هشدار داد این حملات، جان بیماران و کادر درمان را در معرض خطر جدی قرار داده است.
حمله به مرکز علم و دانش
مراکز علمی و دانشگاهی ایران هم همانند سایر مراکز غیرنظامی از همان روزهای اول جنگ، از گزند حملات هوایی در امان نماندند و دانشگاهها در برخی شهرها مورد اصابت پرتابههای دشمن صهیونی-آمریکایی قرار گرفتند. دانشگاه صنعتی اصفهان از جمله اولین مراکز علمی در ایران بود که در هفتههای اخیر دو بار توسط دشمنان مورد حمله واقع شد و خساراتی به بخشهایی از این دانشگاه وارد ساخت.
دانشگاه علم و صنعت تهران از جمله مناطقی بود که مورد تجاوز قرار گرفت و به بخشهای تحقیقات و آموزشی آن آسیب جدی وارد شده است. همچنین، دانشگاه شهید بهشتی نیز در روزهای اخیر دوبار توسط دشمنان مورد تعرض قرار گرفت و دانشکده لیزری این دانشگاه دچار انفجار و آتش سوزی شد.
دانشکده دندانپزشکی کرمانشاه هم از جمله مراکزی بود که مورد اصابت قرار گرفت و گزارشها حاکی است که در جریان این حملات، بخشهایی از ساختمان و تأسیسات این مجموعه آموزشی و درمانی دچار آسیب شده است.
چندین مرکز علمی دیگر هم تاکنون مورد اصابت پرتابههای دشمن قرار گرفتهاند که موجی از محکومیتهای داخلی و بینالمللی را به همراه داشته است. این اقدام خصمانه نه تنها امنیت دانشگاهیان و محیط علمی کشور را نشانه گرفته بلکه حملهای آشکار به خرد، تحقیق و آزادی اندیشه به شمار میرود.
درحالی که غربیها و صهیونیستها هر ساله با برگزاری مراسم و اهدای جوایز به دانشمندان و اساتید نخبه سعی دارند اینگونه القا کنند که به دانش و علم اهمیت زیادی قائل هستند اما برخلاف این اقدامات ظاهر فریبانه، در ایران به مراکز علمی و دانشگاهی حمله میکنند.
زمانی که دشمنان در دستیابی به اهداف اولیه خود ناکام ماندند، دانشگاهها و مراکز علمی را هدف قرار دادند تا شکست خود را اینگونه جبران کنند درحالی که این مراکز، نماد توسعه، پیشرفت و تربیت نیروی انسانی متخصص هستند.
در این حملات عمق کینه دشمن آمریکایی- صهیونیستی علیه ملت ایران و پیشرفتهای آن که با ایستادن بر روی پاهای خود در میانه دههها تحریم به دست آمده است کاملاً نمایان شد و جای هیچ شک و تردیدی را برای هر انسان منصف و آزادهای باقی نگذاشت. واقعیتی که با یک نگاه گذروار و سرانگشتی به آنچه آمریکا و صهیونیسم جنایتکار بر سر کشورهای مورد حمله در طول 70 سال گذشته آورده اند، کاملاً نمایان است؛ از ویتنام تا غزه.
