در حالی که از یک سو شورای امنیت به پیشنهاد امریکا نشستی برای بررسی آزمایش موشکی کره‌شمالی ترتیب داده بود و از سوی دیگر چین هم رزمایشی در سواحل شبه‌جزیره کره و دریای زرد برای قدرت‌نمایی در برابر امریکا و ژاپن اجرا می‌کند، مشکل اصلی پکن در جایی دورتر از این حوزه و در ارتفاعات بلند هیمالیا است. مشکل از ۱۶ ژوئن و زمانی شروع شد که کارگران چینی در منطقه دولکام مشغول ساختن یک جاده شدند؛ منطقه‌ای که مالکیت آن مورد مناقشه بوتان و چین است و واحدهای نظامی هند برای حمایت از بوتان وارد این منطقه شدند. هند برای توجیه این کار مدعی تغییر یک جانبه مرزها از سوی چین شد.
پکن قصد دارد جاده‌ای را در این فلات که هم چین و هم بوتان (متحد هند) ادعای مالکیت آن را دارند، بنا کند. اما هند مخالف ساخت این جاده بوده و نیروهای خود را در منطقه یاد شده مستقر کرده است. ارتش‌های هند و چین هفته گذشته نشست مرزی در «ناتولا» برای حل اختلاف‌های موجود برگزار کردند، ولی این نشست بی نتیجه بود و هر دو طرف بر مواضع خود پایبند ماندند. چین خواستار عقب نشینی ارتش هند از دوکلم است و هند نیز در مقابل از چین خواسته که ساخت این جاده را متوقف سازد.
تاکنون هشدارهای پکن در این مدت کارساز نبوده و هند با تقویت یگان‌های نظامی‌اش در منطقه بر موضع خود اصرار می‌کند و حتی لفاظی‌های تند و تهدیدهای نظامی پکن هم باعث عقب نشستن دهلی‌نو نشده است. با همه این موارد به نظر می‌رسد دو طرف فاصله‌ای با جنگ ندارند به خصوص اینکه چین روز چهارم آگوست به سوی پایگاه نظامی هند یک موشک شلیک پرتاب کرد. پکن تنها به شلیک این موشک بسنده نکرده بلکه به هندی‌ها پیام داده که در دو هفته آینده عملیات نظامی محدودی را برای بیرون راندن یگان‌های هندی از منطقه دولکام اجرا می‌کند.
گفته شده درصورت شکست خوردن تلاش‌های چین و هند برای دستیابی به حل صلح آمیز مناقشات مرزی در فلات «دوکلم» در هیمالیا، نظامیان این دو کشور خود را برای درگیری محتمل آماده می‌کنند. براین اساس آرون جیتلی، وزیر دفاع هند در پارلمان این کشور گفت که نیروهای مسلح کشور آماده هرگونه رویداد احتمالی هستند. منابع نزدیک به ارتش چین نیز گفته‌اند که نیروهای مسلح این کشور به طور فزاینده‌ای برای بروز درگیری احتمالی آماده می‌شوند. این در شرایطی است که احتمال تنش بین هند و چین در بخش دیگری از این رشته کوه‌ها بسیار بالاست.
اما اکنون حوزه های مخاصمه هند و چین در کوه های شرق هیمالیا باعث رویارویی آن دو کشور شده است. چین در سال های اخیر به طور گسترده وضعیت جاده های خود را در منطقه مرزی با هند بهبود بخشیده و فرودگاه های خود را از سمت منتهی به تبت گسترش می دهد. ولی از دو ماه گذشته، گشت زنی های مرزی جدید نیروهای پیاده نظام هند در ایالت آروناچال پرادش آغاز شد. گشت زنی نیروهای جدید، بخشی از برنامه افزایش حدود هشتاد هزار نیرو به نظامیان مستقر در این منطقه بود .هند در این منطقه شش جنگنده سوخو 30 مستقر کرده و به گفته کارشناسان، موشک های کروز براهموس را نیز در آن منطقه برای هرگونه عملیات آماده کرده است. ایالت آروناچال پرادش (جایی که هند و چین سال 1962 در این منطقه به مدت کوتاهی درگیر جنگ شدند) امروز در نقشه های چین، بخشی از خاک آن کشور رسم شده است. این ایالت در شرقی ترین بخش هندوستان واقع شده اما چین بر این ایالت ادعا ارضی و حاکمیت دارد و ان را جزو تبت می داند.
گفته می شود خط مرزی فعلی بین چین و هند همان خط پیشنهادی معروف مک ماهان می باشد. در عین حال حمایت آمریکا از هند به عنوان نقطه اتکای خود در آسیا، ضریب اختلافات دیپلماتیک را بالا برده است. در دسامبر 2016 سیاستمداران هندی در گزارشی اعلام کردند هند نمی تواند احتمال تهاجم بزرگ نظامی را در ایالت آروناچال پرادش رد کند و دهلی نو باید خود را برای مقابله در آن منطقه درصورت حمله چین آماده کند.
در نهایت جمعیت دو کشور حدود 2 میلیارد و پانصد و چهل میلیون نفر است. این پتانسیل جمعیتی بیش از اختلاف، نقاط مشترک را بازگو می کند .از دید چین مناقشه مرزی با هند به دشواری نگرانی های نظامی دیگر پکن مانند مسئله دریای چین جنوبی یا حضور آمریکا در آسیا نیست. باوجود ده ها سال بی اعتمادی، چین اینک یکی از بزرگ ترین شرکای تجاری هند است. حجم مبادلات تجاری دو کشور در سال 2016 به حدود 82 میلیارد دلار رسید در حالی که این رقم ده سال قبل حدود 6 میلیارد دلار بود که این تاکیدی بر اهمیت روابط بهتر میان این دو همسایه آسیایی است.
به نظر می‌رسد که هندی‌ها بیشتر به دنبال حفظ تنش در حد فعلی هستند و سخنان مقامات هندی که از صبر و بردباری می‌گوید نشان دهنده حفظ وضعیت فعلی و ماندن نیروهای هندی در دولکام است. البته این موضوع نمی‌تواند مورد قبول پکن باشد تا جایی که رون گائو کیانگ، سخنگوی وزارت دفاع چین هشدار داده "شاید صبر پکن بی‌پایان نباشد" تا نشان بدهد که پکن آماده استفاده از زور برای عقب نشاندن هندی‌ها است.
