الوقت_ كمتر از دوهتفه ديگر نمايندگاني از مخالفان و دولت سوريه با تلاشهاي ديپلماتيك وزارت خارجه روسيه در مسكو حاضر ميشوند تا براي يافتن راهحلي مسالمتاميز جهت پايان دادن به جنگ چهار ساله كشورشان با يكديگر گفتوگو كنند، با اين وجود، هيچ چشم انداز روشني براي موفقيت تلاشهاي ديپلماتيك روسيه مشاهده نميشود.
پس شكست مذاكرات صلح كنفرانس ژنو2 در بهمن ماه سال گذشته كه از حمايت آمريكا و روسيه برخوردار بود و همچنين استعفاي اخضر ابراهيمي نماينده ويژه سازمان ملل و اتحاديه عرب در امور سوريه از مقام خود، خلع راهحلهاي مسالمتآميز براي پايان دادن به بحران سوريه شكل گرفت تا آينده اين كشور بيش از هر چيزي در ميدان نبرد رقم بخورد.
در حالي كه اين خلع همچنان ادامه داشت، ايدههاي فني و غير سياسي استفان دي ميستورا نماينده جديد سازمان ملل در امور سوريه از جمله «تعليق درگيريها» با اهداف بشر دوستانه كه از شهر شمالي حلب شروع ميشود، مطرح شد. همزمان روسيه با ارائه ايدههاي سياسي به طرح دي ميستورا، از جمله تاكيد بر اولويت مبارزه با تروريسم و گفتوگوهاي سوري-سوري بدون دخالت خارجي، تلاش كرد اين خلع را پر كرده و با برگزاري كنفرانس صلحي موسوم به «مسكو1» ابتكار عمل بينالمللي براي رسيدن به يك راهحل مسالمت آميز را به دست بگيرد.
در همين راستا مخايل بوگدانف معاون وزير خارجه و نماينده ويژه رئيس جمهور سوريه در امور خاورميانه به دمشق و همچنين بيروت سفر و با دولت و مخالفان ديدار و گفتوگو كرد. هر چند كنفرانس مسكو1 در حال حاضر به تنها گزينه مسالمتآميز براي حل بحران سوريه تبديل شده اما به دليل پيچيدگي بحران سوريه در سطح ملي، منطقهاي و بينالمللي احتمال موفقيت آن خيلي كم است.
علي رغم اينكه دولت سوريه براي شركت در اين كنفرانس اعلام آمادگي كرده اما مخالفان با اشاره به اينكه چارچوب و اصول اين كنفرانس مشخص نيست، درباره نيتهاي واقعي روسيه ابزار ترديد و مذاكرات را تحريم كردند. مهمترين اين مخالفان معاذ الخطيب رهبر سابق مخالفان خارج نشين است كه حضور آن ميتوانست به اعتبار كنفرانس مسكو بيافزايد. چالش ديگري كه مسكو با آن مواجه است و در كنفرانس ژنو2 نيز نمود داشت عدم فرمانپذيري گروههاي مسلح در داخل از مخالفان خارج نشين است.
از سوي ديگر بعضي مخالفان تندرو بدون در نظر گرفتن شرايط ميداني و دست برتر نيروهاي دولتي در تحولات نظامي و امنيتي، همچنان بر كنارهگيري بشار اسد تاكيد ميكنند، اين در حاليست که، نه تنها دمشق با اين مساله قويا مخالفت و اعلام كرده كه بشار اسد رئيس جمهور قانوني سوريه است كه از طريق انتخابات به قدرت رسيده، که ايران و حزبالله نیز تاكيد كردهاند كه بشار اسد خط قرمز محور مقاومت است و هرگونه مصالحهاي بدون وي قابل قبول نخواهد بود.
اما در سطح بينالمللي در حالي كه به نظر ميرسد آمريكا با تلاشهاي دپلماتيك روسيه مخالفتي ندارد و حداقل در ظاهر از آن حمايت ميكند، ولي متحدان اين كشور در منطقه بويژه تركيه همچنان بر گزينه نظامي در رابطه با بحران سوريه تاكيد مي كنند. روزنامه حريت چند روز پيش گزارش داد مذاكرات آنكارا با واشنگتن در باره چگونگي برخورد با بحران سوريه به بن بست رسيده است. بر اساس اين گزارش، در اين مذاكرات تركيه نه تنها همچنان خواستار ايجاد منطقه پرواز ممنوع شده بلكه براي اعزام نيروي زميني به سوريه در صورت ايجاد منطقه پرواز ممنوع، اعلام آمادگي كرده است. از سوي ديگر، تحليلگران متعقدند كشورهاي اروپايي اگر مخالفتي با تلاشهاي روسيه نداشته باشند دست كم به موفقيت آن نيز كمك نخواهند كرد. همه اين عوامل باعث شده تا احتمال موفقيت كنفرانس مسكو1 بيش از پيش كمتر شود.