به گزارش الوقت، این شرکت مستقر در سانفرانسیسکو روز پنجشنبه ۵ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد در دور نخست سرمایه‌گذاری خطرپذیر خود موفق به جذب ۵۱ میلیون دلار شده است. با این سرمایه‌گذاری، مجموع منابع مالی جذب‌شده توسط شرکت در کمتر از یک سال فعالیت به ۷۵ میلیون دلار رسیده است. شرکت سرمایه‌گذاری «اوبیوس ونچرز» رهبری این دور را برعهده داشته و سرمایه‌گذاران قبلی، از جمله «اکلیپس» و «انرژی ایمپکت پارتنرز» نیز در آن مشارکت کرده‌اند.
محصول اصلی این شرکت «هامبل هالر» نام دارد؛ یک کامیون باری برقی که از ابتدا برای حرکت خودران طراحی شده است. این وسیله به‌جای ساختار سنتی کشنده و تریلر، از یک سکوی متحرک یکپارچه بهره می‌برد که کانتینرهای باری روی آن قرار می‌گیرند. به گفته شرکت سازنده، حذف کابین راننده و طراحی متفاوت بدنه، وزن خودرو را حدود ۲۰ درصد نسبت به ترکیب متعارف کشنده و تریلر کاهش می‌دهد.
این کامیون به دوربین‌های دید ۳۶۰ درجه، حسگرهای تشخیص و اندازه‌گیری نور لیزری و رادار مجهز است تا محیط اطراف خود را شناسایی کند. سامانه هوش مصنوعی آن نیز وظیفه تحلیل شرایط مسیر و تصمیم‌گیری هنگام حرکت را برعهده دارد. حداکثر برد اعلام‌شده خودرو حدود ۲۰۰ مایل، معادل ۳۲۰ کیلومتر، و سرعت نهایی آن حدود ۸۹ کیلومتر در ساعت است.
روباتیک هامبل برخلاف بسیاری از شرکت‌های فعال در حوزه کامیون‌های خودران که بر حمل‌ونقل جاده‌ای طولانی‌مدت تمرکز دارند، بازار مسیرهای منطقه‌ای کمتر از ۲۵۰ مایل را هدف گرفته است. این مسیرها شامل انتقال کانتینر از بندر به انبار، جابه‌جایی بار میان کارخانه و مرکز توزیع و انتقال کالا در محوطه پایانه‌های ریلی می‌شود.
بر اساس داده‌هایی که شرکت به آمار حمل‌ونقل آمریکا استناد می‌کند، حدود ۸۷ درصد وزن بار جابه‌جاشده با کامیون در این کشور مربوط به مسیرهای کمتر از ۲۵۰ مایل است. تکراری‌بودن این مسیرها و امکان شارژ خودرو در پایانه‌های مشخص، استفاده از کامیون‌های برقی و خودران را در چنین عملیاتی آسان‌تر می‌کند.
شرکت اعلام کرده سرمایه جدید را برای آزمایش‌های عملیاتی با مشتریان، ارزیابی ایمنی، توسعه فناوری و آغاز تولید اولیه به کار خواهد گرفت. بر اساس گزارش رسانه‌های تخصصی حمل‌ونقل، برنامه‌ریزی شده آزمایش‌های مشتری‌محور در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷ آغاز شود و عملیات تجاری احتمالی در سه‌ماهه سوم همان سال کلید بخورد؛ البته این برنامه به دریافت مجوزهای قانونی و نتایج آزمایش‌ها وابسته است.
با وجود طراحی نمونه اولیه، این شرکت هنوز حمل تجاری بار را آغاز نکرده است و کامیون‌های آن برای فعالیت بدون راننده به مجوزهای نظارتی بیشتری نیاز دارند.
ایال کوهن، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت روباتیک هامبل، گفته است: «سال‌ها برای اثبات این موضوع تلاش کردیم که یک کامیون می‌تواند خودش رانندگی کند؛ اما پرسش دشوارتر این است که چگونه می‌توان سامانه خودران را به فناوری‌ای قابل اعتماد برای شرکت‌های حمل‌ونقل تبدیل کرد.»
ورود کامیون‌های بدون راننده می‌تواند هزینه‌های عملیاتی، مصرف انرژی و نیاز به نیروی انسانی را کاهش دهد؛ اما در مقابل، نگرانی‌هایی درباره آینده شغلی رانندگان کامیون، ایمنی جاده‌ها، مسئولیت حقوقی تصادفات و امنیت سامانه‌های هوش مصنوعی ایجاد می‌کند.
شرکت روباتیک هامبل امیدوار است با تمرکز بر مسیرهای کوتاه و کنترل‌شده، راه ورود فناوری خودران به صنعت حمل‌ونقل را هموار کند. اگر این طرح در آزمایش‌های عملیاتی موفق شود، بنادر، انبارها و مراکز توزیع می‌توانند از نخستین محیط‌هایی باشند که کامیون‌های بدون راننده در آنها جایگزین بخشی از ناوگان سنتی می‌شوند.
