الوقت- یکی از نکات قابل توجه در این رزمایش، تصاویری بود که نشان میداد لانچرهای HQ-9 از استتار معمول جنگلی خود خارج شده و با رنگی زردرنگ و متمایز که برای محیط بیابانی مناسبتر است، رنگآمیزی شدهاند.
HQ-9 پرکاربردترین سامانه پدافند هوایی دوربرد چین محسوب میشود و برد درگیری آن حدود ۳۰۰ کیلومتر است. این سامانه قابلیت رهگیری هواپیماها و همچنین موشکهای بالستیک و کروز را دارد.
به گزارش میلیتاری واچ، هدف از این استقرار، شبیهسازی دشواریهای عملیاتی در محیطی جغرافیایی متفاوت از منطقه معمول فعالیت یگان بود. بر اساس اعلام فرماندهی صحنه شرقی ارتش چین، این رزمایش شامل سناریوهایی با تغییرات سریع بود؛ از جمله شبیهسازی مزاحمت پهپادها، نقص تجهیزات و مانورهای اضطراری.
نیروهای متخصص باید به این شرایط واکنش نشان میدادند، درحالی که بخش اصلی یگان همچنان مأموریتهای عملیاتی خود را حفظ میکرد. به این ترتیب، هم عملکرد سامانههای منفرد و هم توانایی یگان برای حفظ یک مأموریت یکپارچه پدافند هوایی تحت فشار مورد آزمایش قرار گرفت.
این رزمایش توسط یکی از یگانهای زیرمجموعه فرماندهی صحنه شرقی ارتش چین انجام شد. این یگان پس از دریافت دستور، مأمور شد به یک منطقه آموزشی در شمالغرب چین منتقل شود. پس از صدور فرمان، نیروها بهسرعت خودروهای خود را آماده کرده و آنها را برای انتقال با قطارهای نظامی بارگیری کردند و سپس به سمت منطقه رزمایش حرکت کردند
پس از رسیدن به مقصد، یگان به سمت مواضع عملیاتی تعیینشده حرکت کرد و نیروها اقدام به اجرای عملیات استتار و استقرار در قالب آرایشهای ماژولار کردند.
تغییر الگوی استتار یکی از بارزترین جنبههای این رزمایش بود. تصاویر منتشرشده از سوی ارتش چین، لانچرهای HQ-9 را در هنگام انتقال از منطقه محل استقرارشان در شرق چین با استتار جنگلی معمول نشان میداد اما پس از رسیدن به صحرای گُبی، این سامانهها با ظاهری عمدتاً زردرنگ دیده شدند.
تغییر استتار نشاندهنده ضرورت تطبیق تجهیزات با محیطهای عملیاتی متفاوت است؛ زیرا استتار مؤثر یکی از عوامل مهم در افزایش بقاپذیری تجهیزات نظامی محسوب میشود. این اقدام، یک نیاز نسبتاً ساده اما مهم برای نیروهای پدافند هوایی متحرک را نشان میدهد:تجهیزاتی که قرار است در محیطهای بسیار متفاوت فعالیت کنند، باید بتوانند همزمان با جابجایی یگان، مشخصه ظاهری خود را نیز با سرعت تغییر دهند.
یک سامانه موشکی زمینبههوای دوربرد ممکن است از قابلیت درگیری قابل توجهی برخوردار باشد اما اگر لانچرها، خودروهای فرماندهی یا رادارهای مرتبط با آن پس از جابجایی در معرض دید باقی بمانند، همچنان میتوانند آسیبپذیر باشند. بنابراین، استتار تنها یکی از بخشهای مجموعه اقداماتی است که برای کاهش احتمال کشف و هدف قرار گرفتن این تجهیزات انجام میشود.
این رزمایش همچنین گستره جغرافیایی قابل توجهی را که یگانهای ارتش چین قادر به پوشش آن هستند، به نمایش میگذارد. فرماندهی بخش شرقی عمدتاً با سواحل شرقی چین و منطقه تنگه تایوان مرتبط است اما نیروهای تحت فرمان آن الزاماً برای آموزش یا حتی تقویت احتمالی به همان محدوده جغرافیایی محدود نیستند.
انتقال یک یگان پدافند هوایی از شرق چین به شمالغرب این کشور، آزمایشی عملی برای سنجش توانایی جابجایی قدرت رزمی میان مناطق بسیار دور از یکدیگر محسوب میشود. توانایی نیروی هوایی چین برای انتقال سریع تجهیزات و نیروها در سراسر کشور و در صورت لزوم به خارج از مرزها، با توسعه برنامه Y-20 به میزان قابل توجهی تقویت شده است. هواپیمای ترابری راهبردی Y-20 در حال حاضر بزرگترین هواپیمای ترابری نظامی جهان محسوب میشود.
