الوقت- اگرچه پیشرفت‌های چین در زمینه بالگردها در مقایسه با برتری روزافزون این کشور در حوزه‌هایی همچون جنگنده‌های نسل ششم، ارتباطات کوانتومی و ناوشکن‌ها کمتر مورد توجه قرار گرفته است اما توسعه بالگردهای تهاجمی اختصاصی، ترابری‌های مدرن با ظرفیت حمل متوسط و گونه‌های تخصصی دریایی مجهز به قابلیت‌های جنگ ضدزیردریایی و عملیات آبی‌ـ‌خاکی، دستاوردهایی هستند که نمونه مشابهی در سایر کشورها ندارند.
این روند بخشی از تلاش گسترده‌تر پکن برای ایجاد یک پایگاه صنعتی دفاعی خودکفاتر و در عین حال ارتقای توان نیروهای مسلح این کشور در اجرای عملیات‌های پیچیده نظامی به شمار می‌رود.
ناوگان اختصاصی بالگردهای تهاجمی چین عمدتاً بر پایه بالگرد Z-10 شکل گرفته است، بالگردی که پس از نخستین پرواز در سال ۲۰۰۳، در سال ۲۰۱۰ وارد خدمت عملیاتی شد. این بالگرد دوموتوره با آرایش کابین پشت‌سرهم (دو سرنشین در امتداد یکدیگر)، قابلیت حمل موشکهای هدایت شونده ضدتانک، موشکهای هوا‌به‌هوا و راکت را دارد و به سامانه‌های هدف‌گیری الکترواپتیکی و تجهیزات دفاعی و مقابله با تهدیدات مجهز است.
در نسخه‌های ارتقایافته این بالگرد، بهبودهایی در زمینه زره حفاظتی، حسگرهای هشدار دهنده و تسلیحات هدایت‌شونده با برد بیشتر اعمال شده است. همچنین، نسخه صادراتی Z-10ME از قابلیت‌های پیشرفته‌تری برخوردار است که از جمله آنها می‌توان به رادار موج میلی‌متری نصب شده در بالای ملخ اصلی اشاره کرد.
بالگرد کوچکتر Z-19 نیز با ترکیب قابلیت‌های شناسایی و تهاجمی، مکمل Z-10 محسوب می‌شود. در همین حال، بالگرد بزرگتر Z-21 که نخستین بار در سال ۲۰۲۴ مشاهده شد، ظاهراً قرار است نخستین بالگرد تهاجمی سنگین‌وزن چین باشد.
مدلZ-21 در مقایسه با Z-10 از زره حفاظتی سنگین‌تر، مجموعه حسگرهای گسترده‌تر و ظرفیت حمل تسلیحات بیشتری برخوردار است. بسیاری از ارزیابی‌ها حاکی از آن است که این بالگرد می‌تواند برتری قابل‌توجهی در برابر رقبای خارجی مطرح، از جمله بالگردهای روسی Mi-28 و Ka-52 و بالگرد آمریکایی AH-64 آپاچی به دست آورد.
خانواده بالگردهای Z-20 یکی دیگر از ارکان اصلی برنامه نوسازی ناوگان بالگردی چین به شمار می‌رود. این بالگرد که نخستین پرواز خود را در سال ۲۰۱۳ انجام داد، در سال ۲۰۱۹ رسماً وارد خدمت عملیاتی شد.
Z-20 با بهره‌گیری از دو موتور توربوشفت WZ-10قادر است حداکثر ۱۳ نیروی نظامی مجهز به تجهیزات کامل را جابه‌جا کند و طیف گسترده‌ای از مأموریت‌های عمومی و چندمنظوره را به انجام برساند. سامانه‌های اویونیک مدرن، تجهیزات دفاعی پیشرفته و قابلیت انطباق‌پذیری بالای آن نیز زمینه را برای توسعه نسخه‌های تخصصی‌تر فراهم کرده‌اند، نسخه‌هایی که با هدف پاسخ‌گویی به نیازهای عملیاتی روزافزون و پیچیده‌تر ارتش چین طراحی شده‌اند.
خانواده Z-20K شامل گونه‌های ترابری و تهاجمی است. در همین حال، نسخه Z-20T به‌طور ویژه برای انجام مأموریت‌های تهاجمی مسلحانه طراحی شده و قابلیت حمل موشکهای هدایت‌شونده، راکت و مخازن سوخت خارجی را دارد.
گونه دریایی Z-20F نیز برای مأموریت‌های جنگ ضدزیردریایی توسعه یافته است. این نسخه به سونار غوطه‌ور (قابل پایین‌بردن در آب)، تجهیزات پرتاب و رهاسازی شناورهای صوتی (سونوبوی) و قابلیت حمل اژدرهای سبک مجهز شده است.
نسخه دیگری با نام Z-20J نیز برای انجام مأموریت‌های ترابری و تهاجمی از روی عرشه شناورهای دریایی طراحی شده است. توسعه این گونه، دامنه مأموریت‌هایی را که می‌توان از ناوهای رزمی سطحی و شناورهای آبی‌ـ‌خاکی چین انجام داد، به‌طور قابل‌توجهی گسترش می‌دهد.
توسعه چنین تعداد زیادی از نسخه‌های تخصصی و مشتق شده، بالگرد Z-20 را به یکی از چندمنظوره‌ترین طرح‌های بالگردی جهان تبدیل کرده است.
