الوقت- زنان ۱۸ تا ۳۵ ساله با ۳۲ درصد، بیشترین میزان اختلال در عملکرد روزمره را گزارش کردند. پژوهشگران اعلام کردند که بیشترین تأثیر این وضعیت بر زندگی اجتماعی افراد بوده است.
بر اساس تازه‌ترین گزارش «شاخص ملی سلامت روان»، سه سال پس از حمله ۷ اکتبر، از هر پنج اسرائیلی، یک نفر همچنان به دلیل مشکلات سلامت روان از اختلال شدید در عملکرد روزمره خود رنج می‌برد. این یافته‌ها بر پایه نمونه‌ای نماینده از جمعیت عمومی صهیونیست‌ها به دست آمده که اطلاعات آن تا می ۲۰۲۶ به‌روزرسانی شده است.
این پژوهش که از سوی مؤسسه پژوهشی خدمات سلامت کلالیت و مؤسسه مایرز ـ جی‌دی‌سی بروکدیل انجام شده، نشان می‌دهد که از اکتبر ۲۰۲۴ تا می ۲۰۲۶، با وجود کاهش علائم روانی، میزان اختلال در عملکرد روزمره کاهش نیافته است. همچنین، حدود نیمی از افرادی که علائم قابل‌توجه اضطراب، افسردگی یا اختلال استرس پس از سانحه را گزارش کرده بودند همچنان با پریشانی روانی شدید دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
به گزارش آی 24 نیوز، پژوهشگران سطح مواجهه با آسیب‌های روانی در سرزمینهای اشغالی را بر اساس معیارهای بین‌المللی، «شدید و بی‌سابقه» توصیف کردند. حدود ۱۵ درصد از پاسخ‌دهندگان، خود را در بالاترین سطح مواجهه مستقیم با این آسیب‌ها قرار دادند، به این معنا که در جریان رویدادهای ۷ اکتبر یا حملات تروریستی بعدی حضور داشته‌اند یا از نزدیک فردی را می‌شناختند که مجروح، کشته یا ربوده شده است.
درحالی که وضعیت اشتغال و انجام امور خانه نسبتاً باثبات باقی مانده بود، ۵۰ درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند فعالیت‌های اوقات فراغتشان تحت تأثیر قرار گرفته و ۳۵ درصد نیز اعلام کردند که در ایجاد و حفظ روابط نزدیک با دیگران با مشکل مواجه‌اند.
«هَدار ساموئل»، پژوهشگر مؤسسه مایرز ـ جی‌دی‌سی بروکدیل در این‌باره گفت:«مردم فعالیت‌های اوقات فراغت خود را کاهش می‌دهند، برای حفظ روابط نزدیک با دیگران با مشکل مواجه‌اند و در برخی موارد، بیش از پیش منزوی می‌شوند؛ آن هم درست در شرایطی که خانواده، دوستان، روال عادی زندگی و فعالیت‌های روزمره، از جمله مهم‌ترین منابع حمایتی هستند که خود افراد نیز آنها را در کنار آمدن با شرایط دشوار مؤثر می‌دانند».
حدود یک‌سوم جمعیت ريیم صهیونیستی اعلام کرده‌اند که به دریافت خدمات درمانی سلامت روان نیاز دارند اما تقریباً نیمی از این افراد برای دریافت کمک اقدام نکرده‌اند. از میان کسانی که به دنبال درمان نرفته‌اند، ۲۳ درصد گفته‌اند که ترجیح می‌دهند به تنهایی با مشکلات خود کنار بیایند و ۱۷ درصد نیز علاقه‌ای به درمان‌های ارائه‌شده از سوی نظام سلامت نداشته‌اند.
تنها ۳۸ درصد از افرادی که علائمشان از آستانه بالینی اختلال استرس پس از سانحه فراتر رفته بود، توانستند به محدوده طبیعی بازگردند؛ این در حالی است که در مورد اضطراب، این میزان حدود نیمی از افراد بوده است.
