الوقت- بررسی گزارشهای منتشرشده تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ نشان میدهد که اصل سفر مخفیانه بنیامین نتانیاهو به ابوظبی و دیدار او با محمد بن زاید قابل اتکاتر از برخی جزئیات پیرامون این سفر است.
سفر یکروزه و اعلامنشده نتانیاهو به ابوظبی در روز یکشنبه ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶ و دیدار او با محمد بن زاید رئیس امارات توسط یک مقام ارشد صهیونیستی به رویترز تأیید شده است. گزارشها میگویند نتانیاهو با یک هواپیمای خصوصی راهی ابوظبی شد و دفتر نخستوزیری رژیم درباره جزئیات این دیدار توضیحی ارائه نکرد.
اما اهمیت این سفر صرفاً در محرمانه بودن آن نیست زمان انجام آن است که به این دیدار وزن سیاسی ویژهای میدهد.
باید افزود این سفر درست در روزهایی انجام شده که در رژیم صهیونیستی بحثی دوباره درباره آنچه نتانیاهو پیش از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ از ماجرا مطلع بود و یا خیر بالا گرفته است.
در اوایل سپتامبر روزنامه هاآرتص بر اساس تحقیقات دو روزنامهنگار خود گزارش داد که محمد بن زاید حدود ۱۰ روز پیش از حمله در یک گفتوگوی تلفنی حدوداً ۴۵ دقیقهای به نتانیاهو هشدار داده بود که یحیی سنوار رئیس فقید دفتر سیاسی جنبش مقاومت اسلامی حماس در حال آمادهسازی یک عملیات بزرگ است.
این نکته حائز اهمیت است این روایت همچنان مورد مناقشه است. دفتر نتانیاهو آن را دروغ مطلق خوانده و گفته چنین تماسی رخ نداده است. مقامهای اماراتی نیز در مقاطع مختلف از تأیید مستقیم این روایت خودداری کردهاند. در یکی از مواضع رسمی، یک مقام اماراتی گفته بود ابوظبی مسائل امنیتی را از طریق نهادهای مربوطه با کشورهای دیگر مطرح میکند و جزئیات چنین موضوعاتی را در سطح رهبران کشورها مورد بحث قرار نمیدهد.
بنابراین در اینجا باید میان گزارش هاآرتص و واقعیت اثباتشده فاصله گذاشت.
چرا سفر نتانیاهو دقیقاً در این مقطع اهمیت پیدا کرده است؟
همچنین باید افزود گزارش تازه هاآرتص که درباره سفر ابوظبی منتشر شده مدعی است، نتانیاهو در دیدار با بن زاید از او خواسته گزارش مربوط به هشدار پیش از ۷ اکتبر را تکذیب کند. بر اساس این گزارش نخستوزیر رژیم غاصب صهیونیستی همچنین خواهان نوعی حمایت سیاسی یا اخلاقی از سوی رئیس امارات شده است. این ادعا نیز بر منابعی ناشناس متکی است و مقامهای اسرائیلی و اماراتی جزئیات دیدار را رسماً منتشر نکردهاند.
اگر این گزارش درست باشد، معنای سفر تغییر میکند در آن صورت نتانیاهو الزاماً برای ایجاد یک ابتکار جدید منطقهای به ابوظبی نرفته است بلکه ممکن است بخشی از هدف سفر مدیریت تبعات سیاسی یک پرونده قدیمی اما دوباره فعالشده باشد.
از این منظر این پرونده برای نتانیاهو حساس است زیرا بحث دیگر فقط درباره یک هشدار اطلاعاتی نیست؛ پرسش بزرگتر این است که آیا در روزهای منتهی به ۷ اکتبر اطلاعات هشداردهنده در اختیار بالاترین سطح سیاسی قرار داشته و اگر چنین بوده چرا تصمیم متناسبی با آن اتخاذ نشده است.
یک سند مهمتر؛ پای عربستان واقعاً از کجا وارد ماجرا میشود؟
اما عربستان در این پرونده به شکل دیگری حضور دارد: از طریق مذاکرات عادیسازی روابط اسرائیل و عربستان پیش از ۷ اکتبر.
گزارشی که نیویورکتایمز در ۲۵ سپتامبر منتشر کرد و «تایمز اسرائیل» آن را بازتاب داد بر اساس صورتجلسه یک نشست امنیتی در اول اکتبر ۲۰۲۳ مدعی است نتانیاهو پس از دریافت هشدار مورد ادعای امارات در جلسهای با مقامات امنیتی این رژیم بر حفظ آرامش در غزه تأکید کرده بود. دلیل مطرحشده در گزارش این بود که اقدام نظامی علیه حماس میتوانست مذاکرات تحت میانجیگری آمریکا برای عادیسازی با عربستان را آسیب بزند.
اگر این روایت و اسناد مورد استناد نیویورکتایمز معتبر تشخیص داده شوند مسئله بسیار پیچیدهتر از یک هشدار نادیده گرفتهشده خواهد بود.
در آن صورت یک تضاد در محاسبات سیاسی پیش از ۷ اکتبر نمایان میشود؛ و آن حفظ آرامش برای پیشبرد یک تحول بزرگ دیپلماتیک در منطقه در برابر ضرورت واکنش امنیتی به نشانههای افزایش فعالیت حماس است.
این تفاوت در بیان مهم است چون هنوز درباره جزئیات جلسه بهخصوص درباره حضور سعودیها، اسناد عمومی کافی وجود ندارد.
در پایان باید افزود سفر محرمانه نتانیاهو به ابوظبی را نمیتوان صرفاً یک دیدار عادی میان دو رهبر دانست زمان سفر پرونده هشدار پیش از ۷ اکتبر و بازگشت مسئله عادیسازی با عربستان به متن مناقشات سیاسی رژیم اشغالگر قدس به آن اهمیت ویژهای داده است
در عین حال نباید از آن نتیجه گرفت که امارات، عربستان و اسرائیل وارد یک ائتلاف یکپارچه شدهاند یا اینکه نمایندگان سعودی در این دیدار حضور داشتهاند؛ برای چنین نتیجهای، شواهد علنی کافی در دست نیست.
آنچه فعلاً مستندتر است این است که یک گزارش جدی درباره هشدار محمد بن زاید پیش از ۷ اکتبر منتشر شده، نتانیاهو آن را رد کرده، امارات موضعی محتاطانه در قبال جزئیات آن گرفته و اکنون تنها چند هفته پیش از انتخابات در سرزمین های اشغالی نتانیاهو شخصاً با همان رهبر امارات دیدار کرده است.
از این منظر ابوظبی در این ماجرا فقط یک مقصد جغرافیایی نیست، بلکه محل تلاقی سه پرونده است اول مسئولیت سیاسی ۷ اکتبر دوم روابط رژیم غاصب صهیونیستی با کشورهای عربی سوم آینده جایگاه نتانیاهو در سیاست داخلی رژیم صهیونیستی.
و شاید مهمترین پرسش همچنان بیپاسخ باقی بماند؛ اگر هشدار ادعایی واقعاً منتقل شده بود، چه کسی آن را دریافت کرد، چه کسی درباره آن تصمیم گرفت و چرا این هشدار به یک تصمیم امنیتی مؤثر تبدیل نشد؟ پاسخ به این پرسش بیش از هر تکذیبیه یا دیدار محرمانهای میتواند تصویر واقعی آنچه پیش از ۷ اکتبر رخ داده را روشن کند.
