الوقت- چین یکی از کشورهای پیشرو در حوزه صنایع نظامی به شمار میرود و در زمینه تولید انواع سلاحهای انفرادی نیز سابقهای طولانی دارد. در میان این تسلیحات، تفنگ Type 56 یکی از شناختهشدهترین نمونههاست؛ سلاحی که بر پایه خانواده کلاشینکوفهای AK-47 و AKM طراحی و تولید شد و در طول دهههای گذشته به نقاط مختلف جهان راه یافت.
تولید Type 56 در سال ۱۹۵۶ در کارخانه دولتی شماره ۶۶ چین آغاز شد. این تفنگ در ابتدا بدون دریافت مجوز از اتحاد جماهیر شوروی تولید میشد و رقم دقیق تولید و صادرات آن مشخص نیست، اما برخی برآوردها شمار تولید آن را بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون قبضه تخمین میزنند.
Type 56 در بسیاری از جنگها و درگیریهای مسلحانه در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته است. در جریان جنگ چین و ویتنام نیز هر دو طرف از این تفنگ استفاده میکردند. چین پیش از وخامت روابط با ویتنام، مقادیر قابل توجهی از این سلاح را در اختیار نیروهای ویتنامی قرار داده بود و ارتش چین نیز به Type 56 مجهز بود.
Type 56 و کشتار هانگرفورد
یکی از موارد مشهور استفاده از این سلاح در بریتانیا به سال ۱۹۸۷ بازمیگردد. در جریان کشتار هانگرفورد، «مایکل رایان» از یک تفنگ Type 56 که بهصورت قانونی در اختیار داشت استفاده کرد. او در این حمله به ۳۲ نفر تیراندازی کرد که ۱۷ نفر از آنان جان خود را از دست دادند.
این حادثه به تشدید محدودیتهای مربوط به مالکیت سلاح گرم در بریتانیا انجامید و در نهایت قانون اصلاحات سلاح گرم در سال ۱۹۸۸ به تصویب رسید که محدودیتهای گستردهای را بر مالکیت برخی سلاحهای نیمهخودکار و استفاده از تفنگهای نظامی اعمال کرد.
Type 56 همچنین در صنعت سینما کاربرد گستردهای داشته است. در بسیاری از فیلمها از نمونههای واقعی یا نسخههای تغییر یافته این سلاح استفاده شده و برخی تفنگها نیز برای آنکه ظاهری مشابه Type 56 داشته باشند، بازطراحی شدهاند.
مشخصات Type 56
Type 56 یک تفنگ تهاجمی ساخت چین است که تولید آن از سال ۱۹۵۶ آغاز شد. مشخصات عمومی این سلاح عبارت است از:
-
وزن: حدود ۳.۵ کیلوگرم
-
کالیبر: ۷.۶۲×۳۹ میلیمتر
-
سرعت دهانه گلوله: حدود ۷۵۰ متر بر ثانیه
-
برد مؤثر: حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ متر
-
سیستم عملکرد: گازی با فنر برگشت
-
ظرفیت خشاب: معمولاً ۲۰، ۳۰ یا ۴۰ فشنگ
تفاوت Type 56 با AK-47
نخستین نمونههای کلاشینکوف تولیدشده در چین شباهت بسیار زیادی به AK-47 شوروی داشتند، اما چینیها بهتدریج تغییراتی را در طراحی آن اعمال کردند. از جمله ویژگیهای شاخص برخی نمونههای Type 56 میتوان به سرنیزه تاشوی یکپارچه و تغییر در مجموعه نشانهروی اشاره کرد.
به همین دلیل، این سلاح در میان برخی کاربران با نام «ماو ۵۶» نیز شناخته شد؛ نامی که به «مائو تسهتونگ»، رهبر وقت چین، اشاره داشت.
در اوایل دهه ۱۹۶۰ و همزمان با حرکت شوروی به سمت توسعه و جایگزینی AKM، چین نیز تولید نسخههای جدیدتر Type 56 را دنبال کرد. در این دوره، استفاده از ورقهای فلزی سبکتر و روشهای تولید متفاوت، به کاهش وزن و تغییر برخی جزئیات ساختاری سلاح منجر شد.
چین تا اوایل دهه ۱۹۸۰ به توسعه و تنوعبخشی به خانواده تفنگهای خود ادامه داد و سرانجام Type 81 را طراحی کرد که در سال ۱۹۸۳ وارد خدمت شد. Type 81 از نظر طراحی تفاوتهایی با AK-47 و AKM داشت و در واقع گامی در مسیر فاصله گرفتن تدریجی چین از الگوی مستقیم کلاشینکوف به شمار میرفت.
نسخههای مختلف Type 56 در طول سالها به کشورهای متعددی صادر شدند و در کشورهایی از جمله الجزایر، سودان و عراق مورد استفاده قرار گرفتند. این سلاح در سالهای اخیر نیز در تصاویر مربوط به درگیریهای سوریه مشاهده شده است.
علاوه بر این، برخی کشورها نیز به تولید نسخههای چینی این سلاح روی آوردند. از جمله بنگلادش که پس از خرید خط تولید از چین، تولید نمونههایی از این خانواده را با مجوز آغاز کرد.
در مجموع، Type 56 را میتوان یکی از مهمترین نسخههای شرقی خانواده کلاشینکوف دانست؛ سلاحی که اگرچه ریشه طراحی آن به AK-47 و سپس AKM شوروی بازمیگردد، اما چین در طول چند دهه با ایجاد تغییرات تدریجی، خانوادهای متنوع از این تفنگ را توسعه داد که حضور آن در بازار تسلیحات و میدانهای نبرد سراسر جهان همچنان قابل مشاهده است.
