به گزارش الوقت و بر اساس تحلیل رویترز، بازگشت ترامپ به کاخ سفید، متحدان سنتی آمریکا را با مجموعه‌ای از شوک‌های سیاسی و امنیتی مواجه کرده است. فشار واشنگتن بر کی‌یف برای توافق با مسکو، تهدیدهای ترامپ درباره تصرف گرینلند و الحاق کانادا و همچنین استفاده از تعرفه‌های تجاری علیه شرکای آمریکا، تردیدها درباره تعهد بلندمدت واشنگتن به ائتلاف‌های غربی را افزایش داده است.
در شرق آسیا نیز ژاپن و کره‌جنوبی با فشار آمریکا برای افزایش سرمایه‌گذاری در این کشور مواجه شده‌اند؛ رویکردی که نشان می‌دهد دولت ترامپ حتی روابط امنیتی دیرینه واشنگتن را نیز از محاسبات اقتصادی و تجاری خود جدا نمی‌کند.
یکی از مهم‌ترین محورهای نگرانی متحدان آمریکا، آینده حمایت نظامی و اطلاعاتی واشنگتن از اوکراین است. رویترز در گزارشی جداگانه در ۱۷ اکتبر نوشت اختلاف میان ترامپ و ولودیمیر زلنسکی بر سر جنگ و تحریم‌های روسیه، نگرانی‌ها درباره کاهش حمایت آمریکا از کی‌یف را افزایش داده است.
کاهش برخی محدودیت‌های مرتبط با صادرات گازوئیل روسیه و گزارش‌ها درباره محدودشدن دسترسی اوکراین به برخی خدمات ارتباطات ماهواره‌ای آمریکا، نگرانی مقام‌های اوکراینی را تشدید کرده است. زلنسکی نیز هشدار داده است که عقب‌نشینی واشنگتن از فشار اقتصادی بر مسکو می‌تواند به تضعیف اهداف آمریکا و افزایش خطر برای اوکراین منجر شود.
به نوشته رویترز، اگر دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر کنترل یک یا هر دو مجلس کنگره را به دست آورند، امکان افزایش تحقیقات درباره عملکرد دولت، پیگیری چالش‌های حقوقی و تصویب قوانینی برای محدودکردن برخی اقدامات ترامپ فراهم خواهد شد.
با این حال، چنین نتیجه‌ای به معنای از بین رفتن قدرت رئیس‌جمهور آمریکا نیست. ترامپ همچنان از اختیارات گسترده اجرایی، به‌ویژه در سیاست خارجی، برخوردار خواهد بود و برای جلوگیری از وتوی قوانین جدید نیز مخالفان او به اکثریت دوسوم در هر دو مجلس نیاز خواهند داشت.
تحلیل رویترز تأکید می‌کند کشورهای اروپایی، کانادا و متحدان آسیایی آمریکا نمی‌توانند صرفاً به تغییر ترکیب کنگره یا پایان دوره ریاست‌جمهوری ترامپ امیدوار بمانند. این کشورها باید توان دفاعی و اقتصادی مستقل خود را تقویت کنند تا در برابر فشارهای احتمالی واشنگتن آسیب‌پذیری کمتری داشته باشند.
در مجموع، نگرانی متحدان آمریکا تنها به اختلاف با یک رئیس‌جمهور محدود نیست؛ مسئله اصلی، تردید درباره میزان پایداری تعهدات امنیتی و اقتصادی واشنگتن است. هرچه تصمیم‌های سیاست خارجی آمریکا بیشتر تابع ملاحظات شخصی رئیس‌جمهور و رقابت‌های داخلی این کشور باشد، متحدان سنتی آن نیز انگیزه بیشتری برای کاهش وابستگی راهبردی به واشنگتن پیدا خواهند کرد.
