الوقت- این یافته‌ها حوزه‌هایی از جمله مراقبت‌های اورژانسی روان‌پزشکی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) فشار خون، کلسترول بالا و مصرف دارو برای شب‌ادراری کودکان را دربرمی‌گیرد. مجموع این موارد نشان می‌دهد نیازهای حوزه سلامت بسیار فراتر از دوره اولیه آوارگی و جابه‌جایی ادامه یافته است.
سازمان بهداشت صهیونیستی کلالیت، اعلام کرده که مراجعه کودکان و نوجوانان به اورژانس‌های روان‌پزشکی ۱۲۱ درصد افزایش یافته و بیش از دو برابر سطح مقایسه‌ای بوده است. این رقم مربوط به تعداد مراجعات است، نه تعداد افراد مراجعه‌کننده.
به گزارش آی 24 نیوز، داده‌های منتشرشده مشخص نمی‌کند چه تعداد کودک و نوجوان برای دریافت مراقبت‌های اورژانسی مراجعه کرده‌اند، آیا برخی از آنها بیش از یک‌بار مراجعه داشته‌اند یا چه نوع اختلالات و شرایطی عامل این افزایش بوده است.
با این حال، این افزایش نشان دهنده ابعاد قابل‌توجه تقاضا برای دریافت خدمات فوری روان‌پزشکی در میان کودکان و نوجوانان در طول جنگ است.
کلالیت همچنین اعلام کرده که در میان ساکنان مناطق جنوبی که تخلیه شده‌اند، میزان تشخیص اختلال استرس پس از سانحه حتی در سومین سال جنگ نیز شش برابر بیشتر باقی مانده است.
تداوم این نرخ بالا نشان می‌دهد فشار روانی بر سلامت صهیونیست‌ها، مدت‌ها پس از تخلیه اولیه نیز ادامه داشته است. با این حال، اطلاعات منتشرشده مشخص نمی‌کند برای محاسبه این اختلاف شش‌برابری، چه گروهی به‌عنوان جمعیت مقایسه‌ای و چه سطحی به‌عنوان خط پایه در نظر گرفته شده است.
نرخ تشخیص همچنین بازتاب‌دهنده شرایطی است که در نظام سلامت شناسایی و ثبت شده‌اند و لزوماً تمام افرادی را که علائم این اختلالات را تجربه می‌کنند، دربرنمی‌گیرد.
در میان ساکنان تخلیه‌شده مناطق جنوبی، کلالیت از افزایش ۵۳.۷ درصدی موارد فشار خون کنترل نشده خبر داده است. در میان ساکنان تخلیه‌شده مناطق شمالی نیز میزان تشخیص هایپرلیپیدمی یا افزایش چربی خون، از جمله کلسترول، حدود ۶۰ درصد افزایش یافته است.
کلالیت اعلام کرده است مصرف دارو برای شب‌ادراری در میان کودکان مناطق جنوبی نیز ۴۷.۸ درصد افزایش داشته است.
این رقم میزان مصرف دارو را نشان می‌دهد، نه شیوع کلی شب‌ادراری. بدون اطلاعات بیشتر درباره الگوی تجویز دارو و کودکانی که تحت درمان قرار گرفته‌اند، نمی‌توان مشخص کرد خودِ این اختلال تا چه اندازه افزایش یافته یا این تغییر تا چه حد مستقیماً با شرایط جنگی مرتبط بوده است.
حدود پنج میلیون عضو کلالیت، مبنای قابل‌توجهی برای بررسی روندهای سلامت فراهم می‌کند. با این حال، یافته‌های اصلی منتشرشده شامل تعداد دقیق بیماران، دوره‌های زمانی مورد مقایسه، تفکیک سنی و جزئیات روش‌شناسی آماری نیست.
درصدهای افزایشی اعلام‌شده، تغییرات نسبی هستند و نه افزایش بر حسب واحد درصد. بنابراین، میزان واقعی این افزایش‌ها به نرخ‌های پایه بستگی دارد، به این معنا که یک افزایش نسبی قابل‌توجه، بسته به میزان شیوع اولیه یک بیماری یا استفاده از یک خدمت درمانی می‌تواند به تعداد متفاوتی از بیماران مربوط باشد.
این گزارش همچنین تغییراتی را که در طول جنگ رخ داده، ثبت می‌کند اما صرفاً بر اساس این ارقام نمی‌توان نتیجه گرفت که جنگ علت مستقیم تمام این افزایش‌ها بوده است.
با وجود این محدودیت‌ها، یافته‌ها از تداوم فشار بر سلامت افراد در چندین حوزه حکایت دارد.
سه سال پس از آغاز جنگ، افزایش مراجعات اورژانسی روان‌پزشکی، تشخیص اختلال استرس پس از سانحه و مشکلات جسمی، بر تداوم نیازهای درمانی کودکان و نوجوانان و همچنین جوامعی که از خانه‌های خود آواره شده‌اند تأکید دارد.
