الوقت - یک قتل جنجالی در آمریکا باعث شده تا این کشور طی چند روز گذشته صحنه اعتراضات گسترده باشد. تازه ترین دور اعتراضات در آمریکا نیز روز یکشنبه در شهر آتلانتا واقع در ایالت جورجیا رخ داد و در آن معترضان تجمع کردند تا تیراندازی مرگبار یک مامور مهاجرت آمریکا به راننده زن و اقدامات اخیر این کشور در ونزوئلا را محکوم کنند. ژ
تیراندازی مرگبار به رنه گود مادر 37 ساله و صاحب سه فرزند از سوی مامور اداره مهاجرت و گمرک آمریکا موجی از خشم آمریکاییها را برانگیخته است. گفته شده در شهر آتلانتا، جمعیت پرشور، نام گود و شعارهایی مانند «نه عدالت، نه صلح (عدالت و صلح وجود ندارد) ... نه (به حضور) ICE در خیابانهای ما» و «نه کودتای بیشتر، نه جنگ بیشتر! ونزوئلا مال شما نیست!» را فریاد میزدند.
در دیگر شهرهای آمریکا نیز اعتراضات علیه قتل راننده زن 37 ساله توسط پلیس مهاجرت جریان داشته و روز یکشنبه منابع آمریکایی اعلام کردند تنها در فیلادلفیا، هزاران نفر دست به اعتراض زده و خواستار کاهش تعداد مأموران اداره گمرک و مهاجرت در شهرهای آمریکا و پاسخگو کردن آنان در قبال اعمالشان شدند.
در چند روز گذشته معترضان در شهرهای دیگر آمریکا از جمله نیویورک، نیواورلئان، پیتسبورگ، پورتلند، سانفرانسیسکو و واشنگتن دیسی نیز دست به تظاهرات زده بودند. برخی منابع گفتهاند اعتراضات اخیر آمریکا به بیش از 20 ایالت گسترش یافته است. شهردار شهر مینیاپولیس نیز از اقدامات آشوبگرانه این مأموران که به دستور ترامپ در سراسر آمریکا بویژه در این شهر انجام شد، به شدت انتقاد کرد و گفت این شهر یک شهر امن است و با این امر برخورد خواهد کرد.
از قتل زن آمریکایی تا تجاوز علیه ونزوئلا
مایلز وترینگتون، سازماندهنده اجتماعی، به رویترز گفته است حملات اداره مهاجرت و گمرک آمریکا ICE و حمله اخیر آمریکا به ونزوئلا با هم مرتبط هستند. آدیسون پلات، سازماندهنده اعتراضات گفت: ما میتوانیم اداره گمرک و مهاجرت آمریکا را از ایجاد وحشت در جوامع خود بازداریم. انگار ونزوئلا کافی نبود، ما دیدیم که جاناتان راس، مأمور ICE، رنه نیکول گود را با شلیک گلوله، کشت. این کار دفاع از خود نبود. همه ما ویدیو را دیدیم. همه ما ویدیو را دیدیم، این قتلی خونسردانه بود.
آدیسون پلات افزود: اداره مهاجرت و گمرک آمریکا جوامع ما را از هم میپاشد، اعضای خانواده را از عزیزانشان جدا میکند، افراد سختکوش را از جوامعشان جدا میکند و میگوید این کار به این دلیل است که زندگی ما را بهتر میکند. مهاجران زندگی ما را بدتر نمیکنند، مهاجران جوامع ما را به دوش میکشند.
مایلز وترینگتون، فعال اجتماعی نیز گفت: این دو رخداد به هم مرتبط هستند: حمله به جوامع مهاجر در داخل کشور و تجاوز امپریالیستی در خارج از کشور؛ و به همین دلیل است که ما باید این مبارزات را به هم مرتبط کنیم.
مایلز وترینگتون افزود: ما میخواهیم اداره مهاجرت و گمرک از خیابانهایمان خارج شود، چه در آتلانتا، چه در مینیاپولیس و چه در هر جا در سراسر آمریکا. مأموران اداره مهاجرت و گمرک را از خیابانها جمع کنید. این نهاد را باید منحل کنید.
شلیک مستقیم؛ پاسخ اعتراضات در آمریکا
در ایالات متحده، بر خلاف تصویرسازیهایی که تلاش میشود از طریق برنامههای دیپلماسی عمومی در اذهان عمومی جهانیان ثبت شود پلیس و نیروهای امنیتی برخورد بسیار دیکتاتورمآبانه، غیرمنعطف و شدیدی با هر گونه اعتراض دارد و حتی رفتارهایی که مخل نظم و امنیت عمومی نیستند نیز با پاسخهای نامتناسب و خشن از جمله شلیک مستقیم گلوله جنگی سرکوب میشود.
این رویه تا حد زیادی ناشی از فرهنگ خشونتی است که در میان مأموران امنیتی آمریکا از جمله نیروهای پلیس این کشور نهادینه شده است.
شبکه خبری سیانان چندی پیش در گزارشی نوشته بود که پلیس آمریکا در مقایسه با کشورهای عضو گروه ۷ بیشترین خشونت را علیه شهروندان مرتکب میشود که البته سهم شهروندان سیاهپوست خشونتهای بیشتر و غیرمنصفانهتر است.
علاوه بر این پایگاه Mapping Police Violence در میانههای سال ۲۰۲۳ گزارش داده بود که افسران پلیس آمریکا در آن سال بیش از ۷۰۰ نفر را به ضرب مستقیم گلوله قتل رساندهاند و احتمالاً تا پایان سال ۴۴۰ نفر به این آمار اضافه خواهد شد.
یک نکته که البته در اینجا توجه به آن لازم است این است که این آمارها به هیچ عنوان تصویری واقعی از میزان خشونت پلیس به دست نمیدهند؛ کم نیستند گزارشهایی که در سالهای گذشته سانسور نظاممند موارد قتل شهروندان به دست پلیس و نیروهای امنیتی را برجسته کردهاند.
به عنوان مثال، روزنامه یواسای تودی در گزارشی جنجالی سال ۲۰۲۲ فاش کرد که بیش از نیمی (۵۵٪) از کسانی که در اعتراضات یا در درگیریهای از نوع دیگر توسط نیروهای پلیس کشته میشوند در آمارهای رسمی دولت ذکر نمیشوند.
برخورد تهاجمی پلیس با شرکتکنندگان در اعتراضات و تظاهراتها نیز علیرغم تلاشهای رسانههای جریان اصلی آمریکا برای سانسور آن نیز بارها در مدار توجه قرار گرفته است.
این مسئله به اندازهای جدی شده که گاه سازمان ملل و یا نهادهای حقوق بشری مانند عفو بینالمللی علیرغم وابستگی ساختاریشان به ایالات متحده مجبور به اعتراف به آن شدهاند.
به عنوان مثال در جریان تظاهراتهای اعتراضی سال ۲۰۲۰ بعد از کشته شدن «جورج فلوید» سازمان ملل تأیید کرد که نیروهای آمریکایی از «زور نامتناسب» برای سرکوب اعتراضات استفاده کردهاند.
سازمان عفو بینالملل هم در گزارشی در همان سال خشونت پلیس آمریکا علیه معترضان را «توجیهناپذیر» خوانده و به کشته شدن تعدادی از شهروندان در جریان آن اعتراضات اعتراف کرده بود.
